V SA/Wa 617/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 października 2018 r. sprawy ze skargi P. [...] na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uchyla zaskarżone postanowienie. 1. Minister Finansów – stosownie do treści art. 134 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. – stwierdził, że wniosek Powiatu W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] grudnia 2017 r., która zobowiązano Powiat W. do zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2013 w wys. 495.011 zł, został wniesiony z uchybieniem terminu z art. 129 § 2 k.p.a. W motywach wskazano, że wskazany wyżej Organ decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] – zobowiązał Powiat W. do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2013 w wysokości 495.011 zł. Korzystając z prawa zaskarżenia ww. decyzji Powiat W. – wnioskiem z dnia [...] stycznia 2018 r. znak: [...] – wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy. Stosownie do art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie (tu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Stosownie zaś do art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło; upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W myśl art. 40 § 2 k.p.a., jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 21 listopada 2017 r. M.T. - radcy prawnemu, zostało udzielone pełnomocnictwo do reprezentowania Powiatu W. w postępowaniu administracyjnym I instancji, które wpłynęło do Ministerstwa Finansów w dniu 28 listopada 2017 r., co wynika z prezentaty. W związku z powyższym, wydana w dniu [...] grudnia 2017 r. decyzja Ministra Rozwoju i Finansów znak: [...], została w dniu 11 grudnia 2017 r. nadana w placówce pocztowej przesyłką poleconą ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru pod wskazany przez Powiat W. w piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...] - adres Pełnomocnika do doręczeń. Korespondencja została doręczona Pełnomocnikowi Strony w dniu 23 grudnia 2017 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zatem termin złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją upłynął z dniem 8 styczna 2018 r. – dzień 6 stycznia 2018 r. była to sobota. Zgodnie zaś z art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Przedmiotowy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w postaci skanu dokumentu został złożony w Ministerstwie Finansów za pośrednictwem platformy teleinformatycznej ePUAP w dniu 12 stycznia 2018 r. Nastąpiło to więc 4 dnia po upływie 14-dniowego terminu do złożenia takiego wniosku. Tego samego dnia, oryginał wniosku został nadany przesyłką poleconą w placówce pocztowej W., co wynika ze stempla na kopercie nadawczej, a Powiat W. nie wystąpił w trybie przepisu art. 58 § 1 k.p.a. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 134 k.p.a., który na mocy cyt. wyżej art. 127 § 3 k.p.a. znajduje odpowiednie zastosowanie w przedmiotowej sprawie, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. 2. W skardze – postulując uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości – zarzucono: A. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: a) naruszenia art. 129 § 2 w związku z art. 57 § 1 k.p.a. poprzez błędne uznanie, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu, podczas gdy analiza przedmiotowego stanu faktycznego wskazuje, że skarżący dochował powyższego terminu; b) naruszenia art. 64 § 2 w związku art. 40 § 2 k.p.a. poprzez zaniechanie wezwania byłego pełnomocnika skarżącego do wykazania się pełnomocnictwem udzielonym przez legitymowany do tego podmiot; c) ewentualnie naruszenia art. 40 § 2 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że doręczenie decyzji byłemu pełnomocnikowi skarżącego rozpoczyna bieg terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy bieg tego terminu rozpoczął się wraz z doręczeniem decyzji skarżącemu, a to nastąpiło 29 grudnia 2018 r.; B. naruszenie przepisów prawa materialnego mające istotne znaczenie dla sprawy, w postaci naruszenia przepisu art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1868 z późn. zm.) poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że oświadczenia woli w sprawach majątkowych składa jeden członek zarządu powiatu. W motywach wskazano argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi. 3. W odpowiedzi na skargę – żądając jej oddalenia – podniesiono argumenty zbieżne z treścią motywów zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna aczkolwiek nie można uwzględnić wszystkich zarzutów. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 21 listopada 2017 r. M.T. - radcy prawnemu, zostało udzielone pełnomocnictwo do reprezentowania Powiatu W. w postępowaniu administracyjnym ( k.31), które wpłynęło do Ministerstwa Finansów w dniu 28 listopada 2017 r. Wbrew twierdzeniu Skarżącego, w ocenie Sądu, ww. pełnomocnictwo zostało udzielone prawidłowo –przez Starostę Powiatu W., albowiem zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, starosta organizuje pracę zarządu powiatu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu oraz reprezentuje powiat na zewnątrz: "(...) starosta, z mocy art. 34 ust. 1 u.s.p., jest osobą powołaną do reprezentowania powiatu na zewnątrz, chodzi o reprezentację prawną i propagandowo-społeczną." (Komentarz do ustawy o samorządzie powiatom, pod. red. P. Chmielnickiego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 208). Pogląd doktryny można wesprzeć poglądami judykatury:"Stosownie do brzmienia art. 8 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym organami powiatu są rada i zarząd. Przy czym starosta wchodzi w skład zarządu i jest jego przewodniczącym (art. 26 ust. 2 tej ustawy), organizuje pracę zarządu i starostwa powiatowego, kieruje bieżącymi sprawami powiatu i reprezentuje powiat na zewnątrz (art. 34 ust. 1 tej ustawy). Pojawiają się zatem glosy, że jest on również organem powiatu, mimo że nie został jako taki wymieniony w przywołanej ustawie (p. przykładowo Czesław Martysz w Komentarzu do art. 34 ustawy o samorządzie powiatowym, System Informacji Prawnej LEX)." - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 2475/12. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 czerwca 2017 r. sygn. akt III SA/Po 4031/17, zauważył: "Zgodnie z art. 26 ust. 2 SamPowiatU, starosta, członkowie zarządu wchodzą w skład kolegialnego organu, jakim jest zarząd powiatu. Ustrojowa pozycja starosty uprawnia go do podejmowanie wszelkich czynności mających na celu sprawne wykonywanie zadań i kompetencji należących do właściwości zarządu, jako organu wykonawczego powiatu (art. 34 ust. 1 SamPowiatU)." (Legalis). W świetle powyższego, podniesiony przez Skarżącego zarzut naruszenia art. 64 § 2 w związku z art. 40 § 2 k.p.a., poprzez zaniechanie wezwania byłego pełnomocnika Powiatu W. do wykazania się pełnomocnictwem udzielonym przez legitymowany do tego podmiot, jest nieuzasadniony. Tym samym, nieuzasadniony jest też zarzut naruszenia przepisu art. 48 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Należy także podnieść, że zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, oświadczenie woli w sprawach majątkowych w imieniu powiatu składają dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu i osoba upoważniona przez zarząd. Udzielenie pełnomocnictwa do reprezentowania powiatu w postępowaniu administracyjnym nie jest oświadczeniem woli w sprawach majątkowych. Na marginesie należy zauważyć, że wypowiedzenie ww. pełnomocnictwa z dnia 21 listopada 2017 r. zostało dokonane w dniu 20 grudnia 2017 r. również jedynie przez Starostę Powiatu W. (k. 53). Skuteczności prawnej tej czynności Skarżący jednak nie zakwestionował. Wydana w dniu [...] grudnia 2017 r. decyzja została w dniu 11 grudnia 2017 r. nadana w placówce pocztowej przesyłką poleconą ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru pod - wskazany przez Powiat W. w piśmie z dnia 21 listopada 2017 r. adres Pełnomocnika, tj. ul. [...] (k. 28, 29). Wysłanie ww. decyzji do Pełnomocnika Skarżącego - w istniejącym w czasie dokonywania tej czynności stanie faktycznym i prawnym sprawy - było prawidłowe. Doręczenie decyzji Pełnomocnikowi nastąpiło jednak po wypowiedzeniu pełnomocnictwa, o którym Organ był powiadomiony; miało to miejsce w dniu 23 grudnia 2017 r., a o wypowiedzeniu pełnomocnictwa Organ dowiedział się dwa dni wcześniej . Z tej racji Minister Finansów słusznie przesłał decyzję ponownie na adres Powiatu W., której odbiór nastąpił w dniu 29 grudnia 2017 r. (k. 49), przyjmując, że wcześniejsze doręczenie należy uznać za nieprawidłowe z racji wypowiedzenia pełnomocnictwa radcy prawnemu M. T. Tak więc od tej daty należy liczyć bieg 14 – dniowego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Biorąc pod uwagę, że został on przesłany do Organu za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 12 stycznia 2018 r., przeto został wniesiony w terminie. Uwzględniając powyższe – stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji.