V SA/Wa 618/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Jolanta Bożek (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. sprawy ze skargi G. O. vel K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 21 lutego 2011 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) złożonej przez G. O. (vel K.) zwana dalej skarżącą – jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...]utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], którą to odmówiono cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu 28 sierpnia 2009 r. obywatelka [...] G. O. (vel K.) wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na fakt pozostawania w związku małżeńskim z obywatelem Polski, S. K.. Organ podniósł, iż po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie, ustalił następujące fakty. Cudzoziemka wjechała do Polski w dniu 6 marca 2009 r. na podstawie wizy o symbolu D/08 tj. wizy uprawniającej do wykonywania pracy na terytorium naszego kraju, z terminem pobytu 180 dni, wydanej przez polskie przedstawicielstwo dyplomatyczne we [...]. Organ wskazał, iż G. K. przebywała na terytorium naszego kraju w okresie od dnia 15 maja 2000 r. do dnia 31 stycznia 2008 r. Podniesiono, że cudzoziemka na terytorium naszego kraju używała nazwiska "A." (pismo Komendy Wojewódzkiej Policji [...]), a następnie posługiwała się nazwiskiem "O". Organ I instancji podniósł, iż w czasie kontroli przeprowadzonej w Agencji Towarzyskiej przy ul. [...] w [...] przez funkcjonariuszy Policji cudzoziemka przedstawiła [...] paszport o nr [...], przerobiony poprzez zamieszczenie w nim 4 podrobionych odcisków stempli [...] kontroli granicznej oraz 4 podrobionych odcisków stempli polskiej kontroli granicznej. W związku z powyższym cudzoziemce w dniu 25 stycznia 2008 r. postawiono zarzut użycia jako autentycznego przerobionego paszportu tj. popełnienia czynu określonego w art. 270 § 1 Kodeksu karnego. W dniu 25 stycznia 2008 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej zobowiązał Wnioskodawczynię do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 26 marca 2008 r. Sąd Rejonowy [...] uznał G. K. winną zarzucanego jej czynu i skazał na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 2 lat próby. Organ podkreślił, iż w trakcie swojego aktualnego pobytu w Polsce w dniu [...] sierpnia 2009 r. wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z obywatelem polskim, S. K.. W związku z powyższym organ wskazał, iż podstawie art. 55 ustawy o cudzoziemcach miał obowiązek ustalenia, czy związek małżeński nie został zawarty w celu uzyskania wnioskowanego zezwolenia. Organ I instancji stwierdził po analizie zebranego materiału dowodowego, iż związek małżeński, na istnienie, którego powołuje się cudzoziemka został zawarty w celu obejścia przepisów prawa. Powyższego stwierdzenia organ dokonał na podstawie zebranego materiału dowodowego oraz przesłuchań stron. Organ wskazał, iż małżonkowie nie byli zgodni co do wielu faktów związanych z wiedzą o sobie samych. Małżonkowie zeznali, iż poznali się w dyskotece ,, [...]" w [...], natomiast podczas kolejnego zeznania cudzoziemka oświadczyła, iż poznała męża na dyskotece ,, [...]". Organ podniósł, iż małżonkowie posiadają niewielką wiedzę o sobie. Cudzoziemka wskazała, iż poznała jedynie matkę i siostrę męża. Małżonek cudzoziemki nie umiał powiedzieć jakie ma ona wykształcenie i jaki posiada zawód. Cudzoziemka natomiast podniosła, iż nie rozmawiała z mężem o jego życiu dzieciństwie i o rodzinie. Nie wie kim są jego rodzice, rodzeństwo, czym się zajmują, gdzie mieszkają. Jej wiedza co do rodziny męża ogranicza się jedynie do tego, iż wie, że rodzice są po rozwodzie, ojciec mieszka w [...] a matka w [...]. Organ ustalił, iż małżonek cudzoziemki pracuje w Drink Barze "[...]"(na stanowisku konserwatora), w którym to w dniu [...].04.2009 r. cudzoziemka była legitymowana przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w godzinach nocnych podczas kontroli legalności pobytu cudzoziemców. Organ ustalił również, że dnia 25.01.2008 r. decyzją PSG [...] cudzoziemka została zobowiązana do opuszczenia terytorium RP. Przyczyną wydania decyzji o zobowiązaniu był przeterminowany pobyt w Polsce. Wjazd cudzoziemki przed wydaleniem nastąpił dnia 15.05.2000 r. i trwał nieprzerwanie do dnia wykonania decyzji to jest do dnia 31.01.2008 r. Organ nie dał wiary zeznaniu E. M. (koleżanki cudzoziemki jak również świadka na jej ślubie), iż małżonkowie zamieszkują razem w mieszkaniu przy ul. [...]. Organ I instancji podniósł, iż cudzoziemka posługiwała się i używała nazwiska "A." oraz na pytania zawarte we przedmiotowym wniosku "Czy była Pani karana sądownie" i "Czy ciążą na Pani zobowiązania wynikające z orzeczeń sądowych, postanowień i decyzji administracyjnych" odpowiedziała "nie". Z poczynionych przez organ ustaleń wynika, iż składając powyższe oświadczenie cudzoziemka świadomie (mimo odpowiednich pouczeń) zataiła przed organem, iż używała innego nazwiska, była karana oraz ciążą na niej zobowiązania wynikające z orzeczeń sądowych. Organ nie uznał za wystarczające wyjaśnienia cudzoziemki (udzielone podczas przedmiotowego postępowania), co do ww. kwestii i uznał, iż małżeństwo z obywatelem polskim zostało zawarte w celu legalizacji pobytu. W związku z powyższym Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] odmówił cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców po rozpoznaniu odwołania cudzoziemki decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy potwierdził ustalenia organu I instancji co do stanu faktycznego i prawnego. Stwierdził, iż małżonkowie nie posiadają podstawowej wiedzy na swój temat. Podają sprzeczne informacje na temat miejsca poznania się – cudzoziemka podała, iż to było w dyskotece ,, [...]" natomiast małżonek wskazał dyskotekę ,, [...]". Wskazał, iż małżonkowie w swoich zeznaniach mylą się, podają sprzeczne ze sobą informację, np. co do powodu nie obecności matki obywatela polskiego na weselu, co do powodu nieutrzymywania kontaktów z rodziną męża oraz co do faktu zamieszkiwania obojga małżonków w mieszkaniu przy ul. [...]. Organ II instancji podkreślił, że małżonkowie nie umieli powiedzieć nic o swoich zainteresowaniach, ani jak spędzają czas wolny. Organ odwoławczy podniósł, że cudzoziemka świadomie wprowadziła w błąd organ administracji, poprzez zaznaczenie we wniosku o udzielenie przedmiotowego zezwolenia, iż nie była karana. Ww. wskazał, iż cudzoziemka mimo faktu, iż nie doręczono jej zapadłego wyroku w sprawie karnej (wyrok doręczono jej w formie doręczenia zastępczego), wiedziała o ukaraniu jej przez Sąd ponieważ złożyła wniosek w przedmiocie dobrowolnego poddania się karze. Zdaniem ww. organu powyższe stwierdzenie jest tym bardziej zasadne, iż we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w części E.IV.a ankiety, dotyczącej poprzednich pobytów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Cudzoziemka zataiła, iż przebywała na terytorium naszego kraju przed dniem 26.03.2009 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła G. O. (vel K.) wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie przepisów prawa materialnego, a konkretnie art. 57 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 55 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach poprzez uznanie, iż samo stwierdzenie niezgodności co do podawanych przez małżonków danych osobowych i innych okoliczności, które ich dotyczą jest wystarczające do stwierdzenie, iż związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; - naruszenie przepisów prawa materialnego, a konkretnie art. 57 ust. 1 pkt. 6 lit a ustawy o cudzoziemcach poprzez uznanie, iż skarżąca złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje poprzez podanie informacji, iż nie była karana sądownie, podczas gdy skarżąca mogła nie mieć informacji w tym względzie, a także poprzez niepodanie, iż posługiwała się nazwiskiem Aleksandrowa, podczas gdy niepodanie tej informacji nie jest równoznaczne z podaniem fałszywych informacji, a nadto nie ma znaczenia dla postępowania; - naruszenie przepisów postępowania, a konkretnie art. 7 kpa, 77 § 1 kpa, 80 kpa oraz art. 136 kpa w zw. z art. 78 § 1 kpa poprzez odmowę przeprowadzenia przez organ odwoławczy dowodów zawnioskowanych w odwołaniu z dnia 14 września 2010 roku, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem legalności, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny I instancji rozstrzyga sprawę w granicach sprawy administracyjnej, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niezwiązanie sądu administracyjnego granicami skargi oznacza m.in., że sąd ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżoną decyzją z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego, a podstawę orzekania przez ten sąd stanowi cały materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji w toku całego prowadzonego w danej sprawie postępowania, gdyż zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, nie dopatrzył się naruszenia prawa przez organy orzekające i stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie podstawą prawna na jaką powołały się organy orzekające w sprawie były przepisy art. 57 ust. 1 pkt 4, i pkt 6 lit. a ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z ww. przepisami odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli: - podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, a związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; - w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje, Po przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego skład orzekający w niniejszej sprawie stwierdza, iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane właściwie. Zdaniem Sądu organy obu instancji na podstawie zebranego materiału dowodowego prawidłowo uznały, iż związek małżeński G. O. (vel K.) z S. K. został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach. Należy zauważyć, iż organy obu instancji wykazały, iż złożone przez małżonków wyjaśnienia, znacznie różniły się w wielu kwestiach, m.in. co do okoliczności ich poznania, wykształcenia i wykonywanego zawodu, nie wielkiej wiedzy o rodzinnie współmałżonka. Skład orzekający w niniejszej sprawie zgadza się z organami obu instancji, iż kwestia wspólnego zamieszkiwania w mieszkaniu przy ul. [...], budzi duże wątpliwości. Jak wynika z zeznania E. M. współlokatorki cudzoziemki nocuje ona w mieszkaniu raz w miesiącu, a małżonek cudzoziemki nocuje w nim codziennie. Natomiast z zeznania małżonka cudzoziemki S. K. wynika, iż czasami nocuje on w przedmiotowym mieszkaniu. Małżonek wskazał również, iż w mieszkaniu zamieszkuje koleżanka żony E. M., której on nie zna. Należy zauważyć, iż ww. koleżanka cudzoziemki była świadkiem na ślubie małżonków. Małżonek cudzoziemki zeznał również, iż czasami nocuje on u swojej matki lub siostry, a na pytanie czemu nie nocuje w swoim mieszkaniu odpowiedział ,, Bo mi się tak podoba". Natomiast na pytanie dlaczego E. M. zamieszkuje z jego żoną odpowiedział ,, Nie wiem nie interesuje mnie to". Z powyższych względów organy obu instancji nie dały wiary zeznaniom małżonków z czym skład orzekający niniejszej sprawie w pełni się zgadza. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 57 ust. 1 pkt. 6 lit a ustawy o cudzoziemcach należy zauważyć, iż we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemka podała nie prawdziwe dane. Cudzoziemka zaznaczyła w nim, iż nie była karana pomimo ciążącego na niej wyroku wydanego w dniu [...] marca 2008 r. sygn. akt [...] przez Sąd Rejonowy [...], w którym to Sąd uznał G. K. winną zarzucanego jej czynu i skazał na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres 2 lat próby. Podnoszony przez cudzoziemkę w skardze zarzut, iż nie wiedziała o toczącym się postępowaniu karnym jak i o zapadłym wyroku należy uznać za nie trafny. Jak wynika z akt administracyjnych cudzoziemka przyznała się do zarzucanej jej czynu i poddała się dobrowolnie karze w trybie art. 335 § 1 kodeksu postępowania karnego. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 335 § 1 kodeksu postępowania karnego. prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte (instytucja skazania bez rozprawy). Jak wynika z treści wyżej cytowanego przepisu, skarżąca poddając się trybowi z ww. artykułu musiała mieć świadomość, iż w jej sprawie zostanie wydany wyrok skazujący, a tym samym będzie ona osobą karaną. Fakt , iż nie doręczono jej zapadłego wyroku (wyrok doręczono jej w formie doręczenia zastępczego) nie miał wpływu na stan sprawy. Zdaniem skarżącej niepodanie przez nią informacji, iż posługiwała się nazwiskiem A. nie jest równoznaczne z podaniem fałszywych informacji. Sąd nie zgadza się z tą tezą, należy zauważyć, iż obowiązkiem cudzoziemki było podanie w składanym wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wszystkich nazwisk jakimi się posługiwała. Pełne dane wnioskodawcy pozawalają organowi na zbadanie czy wnioskodawca spełnia przesłanki wynikające z przepisów prawa (np. czy jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu). Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a konkretnie art. 7 kpa, 77 § 1 kpa, 80 kpa oraz art. 136 kpa w zw. z art. 78 § 1 kpa należy stwierdzić, iż nie miało ono miejsca w niniejszej sprawie. Sąd stwierdza, iż organ wydając zaskarżoną decyzję uczynił zadość wszystkim zasadom wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie dowodowe: dokonał przesłuchania skarżącej i jej małżonka oraz świadków, przeprowadzono wywiad środowiskowy, zgromadzono inne dokumenty. Zauważyć należy, iż organ II instancji w zaskarżonej decyzji wskazał, że na podstawie art. 78 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie uwzględnił żądania pełnomocnika strony dotyczącego przeprowadzenia dowodu z zeznań wymienionych przez niego świadków. Zrobił tak ponieważ stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy bezspornie wskazuje, iż cudzoziemka nie mieszka z mężem i nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego, a małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą. Należy zgodzić z tym stanowiskiem organu II instancji. Skład orzekający w niniejszej sprawie uważa, iż podczas postępowania administracyjnego nie doszło do naruszenia innych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Reasumując należy stwierdzić, iż organy administracji rozpatrujące sprawę, wbrew zarzutom skargi, w zgodzie z zasadą praworządności, podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, a wydane na jego podstawie rozstrzygnięcia odpowiadają prawu. Z tych względów, w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.