V SA/Wa 62/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w B na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę W dniu [...] września 2010r. "B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W związku z brakami ww. wniosku wykrytymi w trakcie jego weryfikacji ARiMR pismem z 6 grudnia 2010 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia, w odpowiedzi spółka wystąpiła dwukrotnie o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków. W dniu 19 maja 2011r. do organu wpłynęły wyjaśnienia skarżącej do wniosku o przyznanie pomocy, po weryfikacji organ ponownie wezwał spółkę do usunięcia braków przedmiotowego wniosku. Po kolejnym przedłużeniu terminu do ich usunięcia, w dniu 25 sierpnia 2011r. spółka uzupełniła wniosek. Pismem z [...] września 2011r. ARiMR odmówił przyznania wnioskowanej pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 10 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444 ze zm.). W uzasadnieniu pisma wyjaśniono, iż pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia złożonego wniosku spółka nie dostarczyła wszystkich wymaganych dokumentów oraz niezbędnych wyjaśnień. Wskazano, że dokumentacja zawiera następujące braki: brak opinii sanitarnej sporządzonej zgodnie z instrukcją, brak prawidłowo wypełnionego oświadczenia wnioskodawcy, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia 1698/2005, brak informacji uzyskanych w najbliższej Izbie Celnej potwierdzających kody surowców wpisanych w tab. 13.2 oraz 13.3 oraz brak prawidłowo przygotowanego Biznes Planu dotyczącego operacji. Wnioskująca spółka pismem z [...] października 2011r. dochowując ustawowego terminu na dokonanie czynności zwróciła się do ARiMR o usunięcie naruszenia prawa. Zdaniem autora pisma spółka uzupełnienia wskazane braki wniosku o przyznanie pomocy. Po rozpoznaniu ww. pisma, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pismem z [...] listopada 2011 r. poinformowała, że nie doszło w sprawie do naruszenia prawa. W uzasadnieniu pisma organ stwierdził, że dwa z czterech powodów dla których odmówiono skarżącej spółce finansowania planowanej inwestycji, nie powinny stanowić przesłanki odmowy przyznania pomocy finansowej, jednak nie miało to wpływu na podtrzymanie rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy. Pismem z [...] grudnia 2011r. "B." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. zaskarżyła powyższe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W treści skargi spółka wniosła o uchylenie w całości przedmiotowego rozstrzygnięcia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa względnie o stwierdzenie bezskuteczności tego rozstrzygnięcia w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, a w szczególności § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2007 r. , nr 200, Poz. 1444 z późn. zm.), w szczególności poprzez: a) błędy w ustaleniach faktycznych, b) sprzeczność poczynionych przez Agencję ustaleń z zebranym w sprawie materiałem, względnie c) niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych, a w konsekwencji uznanie, iż wnioskodawca nie uzupełnił w terminie wszystkich braków we wniosku o dofinansowanie z [...] września 2010 r. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: - art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, Poz. 427 z późn. zm.), poprzez jego błędną interpretację i uznanie, iż skarżący nie przedstawił dowodów i nie dawał wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz, że nie wykazał wszystkich okoliczności istotnych dla uwzględnienia wniosku o dofinansowanie z [...] września 2010 r., jak też, że nie udowodnił zasadności wniosku. - art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż wnioskodawca nie spełnił warunków przyznania pomocy wymaganych przez ww. ustawę. Autor skargi nie zgadza się ze stanowiskiem przedstawionym przez Agencję, że do wniosku nie dołączono prawidłowej opinii sanitarnej oraz odpowiednio przygotowanego Biznes Planu dotyczącego operacji. Te uchybienia mają zdaniem wnoszącego skargę charakter błahy i nieistotny, stanowią jedynie pretekst do odmowy przyznania pomocy. Według spółki omyłkowe użycie w treści wniosku sformułowania "proces technologiczny" zamiast "projekt technologiczny" opiera się wyłącznie na warstwie semantycznej, nie merytorycznej. Podobnie, jak podał autor skargi w Biznes Planie omyłkowo zawarto informację dotyczącą artykułów przetwórstwa mleczarskiego zamiast produkcji soków owocowych. Odmowa przyznania pomocy nastąpiła, w opinii spółki w wyniku nieuzasadnionej pochopności, a powody jej nie przyznania są niezrozumiałe. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego pisma. Skarżący pismem z 20 stycznia 2012r. wniósł o przyspieszenie trybu rozpoznawania sprawy, uzasadniając swój wniosek wartością planowanej inwestycji i terminem jej zakończenia. Pełnomocnik skarżącego w trakcie rozprawy w dniu 15 marca 2012r. złożył załącznik do protokołu, w którym podtrzymał dotychczasowe zarzuty i twierdzenia skargi. Wniósł ponadto o dopuszczenie uzupełniających dowodów z dokumentów załączonych do skargi, w szczególności z kopii wniosku skarżącego z [...].07.2011 r. do Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w Powiecie W., na okoliczność opiniowania przez organ inspekcji sanitarnej projektu technologicznego, nie zaś procesu technologicznego. Autor pisma wskazał, że nie podziela wywodów organu zawartych w odpowiedzi na skargę, w której organ sformułował szereg dodatkowych twierdzeń dotyczących innych nieścisłości we wniosku, ale jego zdaniem podnoszenie ich na tym etapie wykracza poza zakres objęty skargą i kognicją Sądu w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) stanowi § 10 ust. 5 rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r. Nr 200 poz. 1444) – zwanego dalej: "rozporządzeniem wykonawczym". Zgodnie z jego treścią, jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy. Skarżąca spółka dwukrotnie wzywana była do uzupełnienia złożonego wniosku. W ocenie organu wnioskująca spółka nie usunęła braków istniejących w złożonym przez nią niekompletnym wniosku. Pogląd przeciwny prezentowała natomiast strona skarżąca, która w toku postępowania weryfikacyjnego i sądowego wskazywała, iż wniosek został uzupełniony w sposób kompletny. Mając zatem na uwadze sprzeczne stanowiska stron oraz treści mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa przede wszystkim zbadać należało prawidłowość podjętych przez ARiMR ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy. Przechodząc do przedstawienia motywów podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż ARiMR określiła stan faktyczny sprawy w sposób prawidłowy. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy w wezwaniach do usunięcia braków wniosku (z 6.12.2010r. oraz 17.06.2011r.) zwrócono się do skarżącej m.in. o dostarczenie: 1. prawidłowej opinii sanitarnej potwierdzającej, że planowana operacja przedstawiona w projekcie technologicznym, spełnia warunki sanitarne określone przepisami Unii Europejskiej mające zastosowanie do tej operacji, 2. prawidłowo wypełnionego oświadczenia wnioskodawcy, że prowadzi jedno z przedsiębiorstw określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia 1698/2005, 3. Informacji uzyskanych w najbliższej Izbie Celnej potwierdzających kody surowców wpisanych w tab. 13.2 oraz 13.3 4. oraz prawidłowo przygotowanego Biznes Planu dotyczącego operacji. Uzupełniając złożony wniosek skarżąca załączyła, jej zdaniem wszystkie wymagane dokumenty. Organ odmówił jednak przyznania pomocy, zaś po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa organ uznał, że braki dotyczące punktów 2 i 3 zostały uzupełnione poprawnie. Spór jednak pozostał, co do punktów 1 i 4. Zdaniem Sądu organ rozpatrujący wniosek dokonał prawidłowej oceny nadesłanych dokumentów i zasadnie odmówił przyznania pomocy zgodnie z obowiązującymi w sprawie przepisami prawa krajowego i europejskiego, gdyż prawidłowe informacje z punktu 1 i 4 były niezbędne dla ustalenia czy wnioskodawca może być beneficjentem programu. W ocenie Sądu z przedstawionych przez skarżącą dokumentów oraz wyjaśnień złożonych w ramach kolejnego uzupełnienia wniosku nie wynika, aby skarżąca zastosowała się w pełni do wezwania organu z dnia 17 czerwca 2011 r. W zakresie punktu 1 zarzuty skarżącej spółki skupiły się na argumentacji, iż nieprawidłowe sformułowanie w opinii sanitarnej wydanej przez P.O. w dniu [...] sierpnia 2011r. polegające za użyciu pojęcia "proces technologiczny" zamiast "projekt technologiczny" jest jedynie omyłka pisarską, nie wynikającą z uchybienia bądź zaniedbania zawinionego przez wnioskodawcę. W ocenie skarżącego, ustalenie dokonane przez organ, że opinia jedynie z powyższego powodu, jest nieprawidłowa, gdyż ów błąd w wydanej opinii sanitarnej nie pozostaje bez znaczenia merytorycznego wobec faktu, że opinia dotyczyła projektu technologicznego, który w swej treści zawiera opis procesu technologicznego. Działania organu, określone przez skarżącą jako próba obciążenia jej błędem, popełnionym przez inny organ administracji państwowej (P. O.), naruszają w ocenie skarżącej zasady państwa prawa i praworządności. Z tak postawionym zarzutem nie sposób się zgodzić, odnosząc się do powyższych zarzutów, twierdzić należy, iż Instrukcja wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, szczegółowo precyzuje, iż w sytuacji gdy we wniosku zakład zostaje określony mianem nowobudowanego, wnioskodawca winien dostarczyć opinię sanitarną zawierającą w swej treści informację, że planowana operacja przedstawiona w projekcie technologicznym spełnia warunki sanitarne określone przepisami Unii Europejskiej mające zastosowanie do tej operacji. Z przedstawionej przez skarżącą opinii nr [...] z dnia [...].08.2011r., złożonej dopiero po drugim wezwaniu brakowym organu wynikało, iż Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Powiecie W. nie zgłasza uwag w zakresie planowanej operacji przedłożonej w skróconym opisie procesu technologicznego, co do spełniania warunków określonych przepisami Unii Europejskiej. Ponadto pomimo załączonej do skargi kopii pisma skarżącej do P. O. z [...].07.2011r., (wniosek o dopuszczenie dowodu w załączniku do protokołu) zdaniem Sądu organ był uprawniony twierdzić, iż ocenie przez P. podlegał skrócony opis procesu technologicznego. W świetle powyższej okoliczności, co Sąd podkreśla organ zasadnie przyjął, iż przedmiotowa opinia odnosi się do procesu, a nie jak to jest wymagane - projektu technologicznego. Należy przy tym zwrócić uwagę, na różnice pomiędzy pojęciem procesu technologicznego, który jest znaczeniowo pojęciem węższym niż projekt technologiczny, mimo argumentu pełnomocnika skarżącego, że jest to błąd literalny, nie merytoryczny. Projekt technologiczny powinien zawierać część opisową oraz część graficzną. W części opisowej powinny znaleźć się informacje o zakresie planowanej działalności, przyjętych dla tego zakresu rozwiązaniach organizacyjno-funkcjonalnych na tle ich podstawowych parametrów architektoniczno budowlanych. Ponadto powinny znajdować się informacje o wyposażeniu w instalacje sanitarne, podłączeniach do sieci mediów z wyszczególnieniem źródeł zaopatrzenia w wodę. Część graficzna powinna natomiast zawierać m.in. plan zagospodarowania terenu, rysunki rzutu oraz przekroju przez pomieszczenia. Jak wynika z powyższego proces technologiczny nie jest tożsamy z projektem technologicznym, dlatego też przedstawioną przez skarżącą opinię sanitarną należy uznać za niespełniającą wymagań Agencji i odnoszącą się jedynie do skróconego opisu procesu technologicznego. Pełnomocnik skarżącego, mając na uwadze treść ust. 3 strona 36 "Instrukcji do wniosku dla beneficjentów" skonstruował również zarzut, że brak jest podstaw by opinia sanitarna składała się z części opisowej i graficznej. Ten zarzut jednak jest nieuzasadniony, gdyż zgodnie z przywołanym ust. 3 wnioskodawca, w tym wypadku skarżąca spółka przed złożeniem projektu technologicznego, dotyczącego planowanej operacji powinien zasięgnąć opinii organów inspekcji sanitarnej w zakresie wymagań, jakie powinien spełniać składany do ww. organu projekt. Zatem to nie Agencja, jak błędnie przyjął pełnomocnik skarżącego lecz organ inspekcji sanitarnej przedstawia opinię o ostatecznym kształcie projektu. Sąd podzielił również ustalenia organu co do uchybień dotyczących nieprawidłowo przygotowanego Biznes Planu dotyczącego operacji, który nie jest spójny ze złożonym wnioskiem o przyznanie pomocy. Argumentacja skarżącej opiera się na twierdzeniu, iż na 181 stronach wniosku mogą zdarzyć się omyłki pisarskie, zaś ocena powyższych błędów dokonana przez Agencję jest nieobiektywna, w świetle pozostałych dokumentów załączonych do wniosku o przyznanie pomocy. Jednak co Sąd zaznacza, błąd dotyczący kilkukrotnego wskazania błędnego profilu produkcji "artykuły przetwórstwa mleczarskiego przeznaczone do codziennego spożycia" zamiast produkcji soków i koncentratów soków to nieścisłości i sformułowania odnoszące się do głównego kierunku działalności spółki. Powyższe uchybienie świadczy o nie możności dokonania przez organ oceny Biznes Planu przedłożonego przez skarżącą jako dokumentu prawidłowego, wyczerpującego i spójnego wewnętrznie. Zważyć przy tym należy, iż skarżąca była dwukrotnie wzywana przez organ do przedłożenia prawidłowego biznes planu i miała na dokonanie tych poprawek prawie rok czasu (pierwsze wezwanie organu odebrane przez spółkę 15 listopada 2010r., a uzupełnienie wniosku dokonane w dniu 19 maja 2011r. oraz ponowne wezwanie organu odebrane przez spółkę 4 lipca 2011r., a uzupełnione w dniu 25 sierpnia 2011r.) Odniesienia w Biznes Planie do produkcji artykułów przetwórstwa mleczarskiego przeznaczonych do codziennego spożycia, są oczywiście sprzeczne z danymi zawartymi we wniosku oraz pozostałej części Biznes Planu, co wyklucza wniosek z możliwości uzyskania pomocy, gdyż omyłkowo wpisana działalność spółki nie jest działalnością wspieraną w ramach przedmiotowego programu. Argumenty skarżącej, iż jest to oczywista omyłka pisarską o usunięcie której, według autora skargi Agencja może dwukrotnie wystąpić na etapie ekonomiczno-technicznym nie jest trafiony, gdyż wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej, a do oceny techniczno-ekonomicznej nie został nigdy zakwalifikowany. W tym miejscu trudno też zgodzić się z opinią skarżącej, że wskazane uchybienia odnośnie punktu 1 i 4 mają charakter błahy i nieistotny, skoro dotyczą tak ogromnej inwestycji szacowanej na kwotę [...] złotych (zgodnie z pismem skarżącej z [...] stycznia 2012r. k. 32 akt sądowych). Niezłożenie odpowiedniej opinii sanitarnej oraz prawidłowo przygotowanego Biznes Planu nie można uznać za prawidłowe i wystarczające wykonanie wezwania organu. Nie jest to, jak chciałaby skarżąca nieuzasadniona pochopność, czy pretekst organu do odmowy przyznania wnioskowanej pomocy. Tym samym zarzut naruszenia dyspozycji § 10 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego, nie jest uzasadniony stanem faktycznym sprawy. Skarżący wskazał ponadto na naruszenie treści art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Sąd nie dopatrzył się naruszenia wspomnianych przepisów, działanie podjęte przez organ w zakresie rozpatrywania wniosku należy uznać za prawidłowe, gdyż Agencja wezwała dwukrotnie skarżącą do uzupełnienia wniosku, przedłużała wielokrotnie termin do uzupełnienia wniosku, gdyż zgodnie z art. 21 ust. 3 ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Odnośnie kolejnego przepisu w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje w formie pisemnej wnioskodawcę, o odmowie przyznania mu pomocy z podaniem przyczyny, co również zostało dopełnione przez Agencję. Reasumując zatem, mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności zasadnie organ administracyjny rozpoznający sprawę uznał, iż skarżąca spółka nie usunęła skutecznie braków złożonego wniosku o przyznanie pomocy, a tym samym obowiązkiem organu administracyjnego było zastosowanie § 10 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego. Stanowiska Sądu w przedmiotowej sprawie nie zmienią zarzuty podniesione przez pełnomocnika skarżącej w załączniku do protokołu złożonym na rozprawie w dniu 15 marca 2012r. Po analizie jego treści, Sąd zaznacza, że podniesione tam argumenty stanowią niejako podtrzymanie tych wcześniej zgłoszonych w skardze. Zatem skoro nie mogły one odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).