V SA/Wa 622/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. W dniu [...] października 2017 r. do M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek W. R. (dalej: "Skarżący", "Wnioskodawca") o przyznanie pomocy w ramach działania "Inwestycje w środki trwałe", poddziałanie "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych", typ operacji "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000", objętego PROW na lata 2014-2020. Sprawie nadano znak [...]. W wyniku rozpoznania wniosku ARiMR pismem z [...] marca 2018 r. znak [...] odmówił Skarżącemu przyznania pomocy, z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 15 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w gospodarstwach położonych na obszarach Natura 2000" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1469), dalej: "rozporządzenie". W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgodnie z § 15 ust. 3 rozporządzenia Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli wniosek uzyskał mniej niż 30 punktów na podstawie kryteriów wyboru. Z danych zawartych w dokumentach złożonych wraz z wnioskiem oraz danych zawartych w bazie danych ARiMR wynika, iż Wnioskodawca uzyskał łącznie 28,94 punktów. Następnie organ przedstawił w sposób szczegółowy kryteria wyboru operacji oraz odpowiadające im punkty. Wyjaśnił także, iż zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia, o kolejności przysługiwania pomocy decyduje, określona z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, suma uzyskanych punktów przyznawanych na podstawie wskazanych kryteriów wyboru operacji. Podkreślono przy tym, iż § 14 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że ustalając spełnienie określonych kryteriów wyboru operacji uwzględnia się grunty wchodzące w skład gospodarstwa posiadanego przez rolnika w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy wymienione w § 2 ust. 7, z tym że powierzchnię trwałych użytków zielonych (TUZ) położonych na obszarze Natura 2000 ustala się według stanu na dzień, w którym przypada dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, biorąc pod uwagę dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Punkty za kryterium związane z TUZ na obszarze Natura 2000 zostały zatem nadane na podstawie bazy danych zawierających stan na dzień 28 września 2017 r. (pierwszy dzień trwania naboru wniosków) z systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), w zakresie powierzchni TUZ. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W motywach skargi wskazał, iż organ nie dokonał kompleksowej weryfikacji w oparciu o dokumenty, które są w jego posiadaniu, tj. nie dokonał rzetelnej weryfikacji danych zawartych w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o nierzetelnie zweryfikowane dane będące w posiadaniu organu stanowi istotną wadę przeprowadzonej weryfikacji wniosku o dofinansowanie, która miała wpływ na treść wydanej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie organ, po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego z dnia [...] października 2017 r. odmówił Skarżącemu przyznania pomocy wskazując, że zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia ustalając spełnienie określonych w ust. 2 pkt 1-3 kryteriów wyboru operacji uwzględnia się grunty wchodzące w skład gospodarstwa posiadanego przez rolnika w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy wymienione w § 2 ust. 7, z tym że powierzchnię trwałych użytków zielonych (TUZ) położonych na obszarze Natura 2000 ustala się według stanu na dzień, w którym przypada dzień rozpoczęcia terminu składania wniosków o przyznanie pomocy, biorąc pod uwagę dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Natomiast wg stanu na dzień 28 września 2017 r. (pierwszy dzień trwania naboru wniosków) w systemie identyfikacji działek rolnych (LPIS), powierzchnia trwałych użytków zielonych na obszarze Natura 2000 w gospodarstwie Skarżącego wynosiła 8, 94 ha. Zdaniem Sądu, zasadnie zatem organ uznał w zakresie kryterium określonego w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, iż uwzględniając iloczyn liczby 1 i wyrażonej w hektarach powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wchodzących w skład gospodarstwa Skarżącego, Skarżący uzyskał 8,9 pkt. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia, jeżeli operacja jest realizowana w gospodarstwie, w którym powierzchnia trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 jest nie większa niż 100 ha, przyznaje się tyle punktów ile stanowi iloczyn liczby 1 i wyrażonej w hektarach powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wchodzących w skład gospodarstwa. Wskazywana w skardze powierzchnia 11,63 ha trwałych użytków zielonych na obszarze Natura 2000 w gospodarstwie Skarżącego nie znajduje potwierdzenia w systemie identyfikacji działek rolnych. Stąd zarzut skargi w tym zakresie nie znajduje uzasadnienia. Uzasadnienia nie znajdują również zarzuty dotyczące nieprawidłowej oceny pozostałych kryteriów. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia, jeżeli operacja jest realizowana w gospodarstwie, w którym udział w powierzchni trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2015 r. w sprawie wyznaczenia trwałych użytków zielonych wartościowych pod względem środowiskowym (Dz. U. poz. 348 oraz z 2076 r. poz. 313), w odniesieniu do powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 wynosi 30% - przyznaje się 10 punktów. Natomiast w gospodarstwie Skarżącego wskazany wyżej udział wynosi 0%, zasadnie zatem nie przyznano punktów za to kryterium. Uzasadnione jest również nieprzyznanie punktów z tytułu kryterium określonego w § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia. Punkty za przedmiotowe kryterium przyznaje się jeżeli udział procentowy powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 w odniesieniu do łącznej powierzchni użytków rolnych wynosi 30% (§ 14 ust. 2 pkt 3 lit. a rozporządzenia). W gospodarstwie Skarżącego udział ten wynosi 23,35%. W tabeli 1 biznesplanu Skarżący wskazał, iż posiada gospodarstwo o powierzchni 39,05 ha użytków rolnych, jednakże z bazy danych ARiMR wynika, iż powierzchnia ta wynosi 38,12 ha. Zasadnie zatem uznano, że udział powierzchni trwałych użytków zielonych położonych na obszarze Natura 2000 (8,9479 ha) w łącznej powierzchni użytków rolnych Skarżącego wynosi 23,35 %, nie spełnia zatem wymogu 30%. Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, jeżeli operacja obejmuje realizację przynajmniej jednej inwestycji związanej z działaniami ochronnymi obligatoryjnymi i fakultatywnymi, jakie wynikają dla danego gospodarstwa z planu zadań ochronnych lub planu ochrony ustanowionych dla danego obszaru Natura 2000 – przyznaje się 20 pkt. W tym zakresie Skarżącemu przyznano maksymalną liczbę punktów. Uwzględniając wiek Skarżącego (rok urodzenia [...]) nie przyznano punktów w ramach kryterium określonego w § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia. W ramach tego kryterium przyznaje się 20 pkt, jeżeli operacja realizowana jest przez młodego rolnika. Łączna liczba przyznanych Skarżącemu punktów wynosi zatem 28,90. Zasadnie zatem organ działając na podstawie § 15 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym nie przyznaje się pomocy, jeżeli wniosek uzyskał mniej niż 30 punktów na podstawie kryteriów wyboru, odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania Sąd stwierdza, że organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie odniósł się zarówno do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń Skarżącego. Wbrew zarzutom skargi organ w wyczerpujący sposób zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Odmienna ocena materiału dowodowego, niż chciałby Skarżący, nie stanowi naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Brak zatem podstaw do uwzględnienia skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.