V SA/Wa 624/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2011 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez R. G. (dalej: skarżący) jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezesa ARiMR) z [...] stycznia 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z [...] listopada 2010 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] sierpnia 2010 r. R. G. złożył w Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Przedmiotowy wniosek poddano weryfikacji pod kątem kompletności oraz terminowości złożenia wymaganych dokumentów, sporządzenia wniosku na obowiązującym formularzu, jak również spełnienia kryteriów odnoszących się do wieku skarżącego oraz do daty wejścia w posiadanie gospodarstwa rolnego oraz rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] decyzją z [...] listopada 2010 r., wydaną na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 2 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007, nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007r., Nr 200, poz. 1443 z późn. zm.) - dalej zwanego "rozporządzeniem", odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Dyrektor Oddziału wskazał, iż skarżący nie spełnił kryteriów dostępu do Programu, wynikających z treści § 2 rozporządzenia. Organ wskazał, że skarżący został poinformowany o konieczności wyjaśnienia faktu podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w pełnym zakresie małżonki skarżącego w okresie od 23 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2004 r., a więc wcześniej niż 12 miesięcy przed dniem złożenia wniosku. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego, jak wskazuje organ, wynika, iż małżonka skarżącego prowadziła działalność gospodarczą ww. okresie, a co za tym idzie była ubezpieczona, co oznacza, wykluczenie z możliwości ubiegania się o pomoc finansową w działaniu "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji. W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż jego żona prowadziła działalność rolniczą przed zawarciem związku małżeńskiego. W związku z powyższym, jak wskazuje w rozstrzygnięciu dokonanym przez organ I instancji nie powinien mieć zastosowania przepis § 2 ust. 2 rozporządzenia. Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes ARiMR decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – powoływanej dalej jako: "k.p.a.". Organ odwoławczy stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwienie startu młodym rolnikom" określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. § 2 ust. 2 pkt 5. W uzasadnieniu decyzji Prezes ARiMR powołując się na treść przytoczonego przepisu wskazanego jako § 2 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia wskazał, iż żona skarżącego okresie od 23 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. prowadziła działalność rolniczą, wcześniej, niż 12 miesięcy do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej, co stanowi naruszenie ww. przepisu. Ponadto organ odwoławczy odniósł się do faktu, iż skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem, że znane są mu zasady przyznawania i wypłaty pomocy. Na ww. decyzje, pismem z dnia 15 lutego 2011 r. R. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Oddziału ARiMR z [...] listopada 2010 r. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. § 2 ust. 7 rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię, a także naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o nieistniejącą podstawę prawną. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa ARiMR w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego oraz, że przy jej wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik postępowania. Przede wszystkim wskazać należy, iż bezspornym w sprawie jest złożenie przez skarżącego w dniu [...] sierpnia 2010 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosku o dofinansowanie w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Strony pozostają natomiast w sporze co do nie spełnienia przez skarżącego przesłanki do przyznania pomocy finansowej zawartej w § 2 ust. 2 pkt 2 w związku z § ust. 2 pkt 5 rozporządzenia. Dokonując oceny zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności zważyć należy, czy organy administracyjne działały w oparciu o obowiązujące w sprawie przepisy prawa, a następnie zważywszy na sporne pomiędzy stronami okoliczności odnieść się do podniesionego w skardze zarzutu. W prawie krajowym sprawy związane z przyznawaniem pomocy w sektorze, którego dotyczy niniejsza sprawa zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007r., Nr 200, poz. 1443 z późn. zm.). Na podstawie § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia pomoc finansowa w ramach działania "ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 jest przyznawana osobie fizycznej, której małżonek do dnia złożenia przez nią wniosku o przyznanie pomocy nie prowadził działalności rolniczej. Zgodnie z § 2 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia pomoc może być przyznana osobie fizycznej, także w przypadku, gdy jej małżonek, przed dniem złożenia przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy, prowadził działalność rolniczą, pod warunkiem, że wcześniej niż w okresie 12 miesięcy przed dniem złożenia tego wniosku, zarówno w trakcie trwania małżeństwa, jak i przed jego zawarciem, w odniesieniu do małżonka nie zaistniał żaden z przypadków określonych w ust. 2, natomiast jak wynika z § 2 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia uznaje się, że osoba fizyczna prowadziła działalność rolniczą, jeżeli została ubezpieczona na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników jako rolnik lub małżonek rolnika, lub z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej. Jak wynika z akt administracyjnych żona skarżącego, Pani W. B. w okresie od 23 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. prowadziła działalność rolniczą, a co za tym idzie była ubezpieczona na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników jako rolnik. Mając, zatem na uwadze wyżej przedstawione przepisy prawa oraz ustalony w sprawie bezsporny stan faktyczny, stanowiące podstawę przyznawania wnioskowanej pomocy, wniosek skarżącego o przyznanie pomocy należało odmówić przyznania wnioskowanej pomocy. Zdaniem Sądu dokonana przez organy administracyjne ocena przedmiotowej sprawy w tym zakresie była prawidłowa i w pełni uzasadniona. Nie ulega bowiem żadnej wątpliwości, iż żona skarżącego prowadziła działalność rolniczą w okresie wcześniejszym niż 12 miesięcy do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy finansowej przez skarżącego, co stanowi naruszenie kryteriów dostępu do programu wynikających z treści § 2 rozporządzenia. Podnoszony w skardze przez R. G. fakt, prowadzenia działalności rolniczej przez małżonkę przed zawarciem związku małżeńskiego, nie ma zatem, zgodnie z § 2 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia żadnego wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Oceniając przeprowadzone przez organy administracyjne postępowanie Sąd nie stwierdził, zatem aby było ono prowadzone z naruszeniem przepisów prawa materialnego. Dokonując natomiast oceny sprawy w kontekście przepisów procedury administracyjnej, wskazać należy, iż także w tym zakresie zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd nie stwierdził, bowiem, aby w toku postępowania doszło do naruszenia przepisów postępowania. Odnosząc się natomiast do zarzutu podniesionego w skardze, naruszenia art. 107 k.p.a., jakoby decyzja organu II instancji została wydana w oparciu o nieistniejąca podstawę prawną, wskazać należy, iż w uzasadnieniu wydanej decyzji nastąpiła omyłka zakresie wskazania prawidłowej jednostki redakcyjnej przepisu rozporządzenia Organ odwoławczy mylnie wskazał jednostkę redakcyjną w wydanej decyzji o odmowie przyznania pomocy jako "§ 2 ust. 2 pkt 7 podpunkt 2" rozporządzenia. Wskazać należy, iż przepis w oparciu o który wydano zaskarżone rozstrzygnięcie istnieje, stanowi go bowiem § 2 ust. 7 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia, co więcej z treści wydanej decyzji wprost wynika, iż jest to błąd w określeniu jednostki redakcyjnej, który należy potraktować jako błąd pisarski, a co za tym idzie, nie mający wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Konkludując, organy administracyjne zasadnie odmówiły przyznania pomocy finansowej, uznając, iż skarżący nie spełnił przesłanek wynikających z § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku