V SA/Wa 633/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej postanawia: - nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz W. Sp. z o.o. w W. kwotę 500,00 (pięćset) zł, tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego zarejestrowanego w rejestrze opłat sądowych w dniu [...] stycznia 2008 r. pod pozycją [...]. Postanowieniem z 14 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił skargę W. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., z uwagi na jej złożenie po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi (art.53 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –Dz.U. Nr 153 z 2002r, poz.1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Postanowienie to uprawomocniło się. Stosownie do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie cytowanego przepisu, zaistniały stan faktyczny przedmiotowej sprawy nie daje prawnej podstawy do jego zastosowania. Skarżąca, działając przez swojego pełnomocnika, przesłała bowiem skargę bezpośrednio na adres organu administracyjnego, który następnie przesłał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Natomiast omawiany przepis swoją hipotezą obejmuje sytuację, w której skarga wpływa bezpośrednio do sądu i zostaje odrzucona przed przesłaniem jej odpisu organowi administracyjnemu. Tym niemniej, Sąd uznał, iż skarżącej należy zwrócić uiszczony wpis. Za takim stanowiskiem przemawia wykładnia systemowa i celowościowa, jaką należało zastosować w omawianym stanie sprawy. Zdaniem Sądu, przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a, nie może być stosowany w oderwaniu od przepisów normujących tryb wnoszenia skargi do sądów administracyjnych, tj. przepisu art. 54 § 1 i § 2 ustawy procesowej oraz art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Zgodnie z powołanymi przepisami, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, który przekazuje ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednocześnie, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje organowi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy procesowej. W tym drugim przypadku, mamy do czynienia z przepisem przejściowym, określającym tryb postępowania ze skargą w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy procesowej, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym miejscu zauważyć należy, iż konstrukcja przepisu art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy procesowej, odpowiada sytuacji określonej w przepisie przejściowym, który ze swej natury traci moc obowiązującą po upływie określonego w nim terminu. W związku z tym, zakładając racjonalność ustawodawcy, omawiany przepis należy stosować per analogiam także w przypadkach, gdy skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w trybie określonym w art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a., a więc w obowiązującym trybie skargowym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż w sprawach ze skarg wniesionych w trybie przepisów art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a., tj. za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, odrzucenie skargi z uwagi na złożenie skargi z upływem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia, stanowi podstawę do dokonania zwrotu uiszczonego wpisu sądowego i w tym stanie rzeczy orzekł, jak w sentencji postanowienia.