V SA/Wa 642/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi małoletniego S. D. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego A. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: odrzucić skargę W niniejszej sprawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] dotyczącą odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany złożył małoletni S. D. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego A. D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2011 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał przedstawiciela ustawowego skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony przedstawicielowi ustawowemu skarżącego w dniu 4 kwietnia 2011 r., a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 11 kwietnia 2011 r. Sąd po sprawdzeniu przez Odział Budżetowo-Finansowy WSA w Warszawie stwierdza, iż do dnia 19 kwietnia 2011 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie. W terminie zakreślonym przez Sąd, przedstawiciel ustawowy skarżącego nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy należało orzec jak w sentencji postanowienia.