V SA/Wa 642/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi S. [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie zwrotu dotacji; oddala skargę. Stowarzyszenie Pomocy Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej "P." w W. (dalej: "Stowarzyszenie", "Strona", "Skarżący") zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: "SKO", "organ") z dnia (...) stycznia 2016 r. nr (...), utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia (...) listopada 2015 r. nr(...) odmawiające wstrzymania wykonania decyzji z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. W.z dnia (...) czerwca 2011 r. nr (...) zobowiązującą Skarżącego do zwrotu dotacji w kwocie 50.000 zł wraz z odsetkami. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 31 maja 2004 r. pomiędzy Miastem Stołecznym W. a Skarżącym została zawarta umowa nr (...) o udzielenie dotacji ze środków m.st. W. w kwocie 50.000 zł na realizację zadań w zakresie oświaty dzieci i młodzieży z przeznaczeniem na ,,Akcja Letnia – integracyjny obóz sportowo – rekreacyjny". Dotacja została przekazana w dniu 5 sierpnia 2004 r. Decyzją z dnia (...) czerwca 2011 r. Nr (...) Prezydent m.st. W. zobowiązał do zwrotu dotacji w kwocie 50.000 zł udzielonej z budżetu m.st. Warszawy na podstawie umowy nr (...) z 19 maja 2004 r. wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Stowarzyszenie zobowiązane było do wykorzystania przyznanych środków finansowych zgodnie z celem, na jaki je uzyskało i na warunkach określonych umową. Stowarzyszenie wykorzystało dotację na zakup turnusu rehabilicyjnego, a nie organizację obozu sportowo – rehabilitacyjnego. Ponadto w akcji wzięły udział 42 osoby, a zgodnie z umową w obozie miało uczestniczyć 100 osób. Dodatkowo uczestnicy turnusu zorganizowanego przez Stowarzyszenie otrzymali dofinansowanie z Miejskiego Ośrodka Zatrudnienia i Rehabilitacji Osób Niepełnonsprawych na pokrycie kosztów uczestnictwa w tym turnusie, co nie zostało odnotowane we wniosku o dotację. Organ wskazał również, iż Stowarzyszenie nie przedstawiło oryginałów dokumentów księgowych, uniemożliwiając choćby częściowe rozliczenie dotacji (do 42% jej wysokości). Reasumując organ wskazał, iż przekazane środki finansowe stanowią dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem i podlegają zwrotowi do budżetu m.st. W.. Po rozpatrzeniu odwołania Strony decyzją z (...) marca 2013 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż z przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego m.in. z przedstawionego poprawionego sprawozdania, wynika, iż Skarżący zorganizował wypoczynek dla 42 osób. Zgodnie z umową i przekazaną dotacją winien zorganizować wypoczynek dla 100 osób. Stąd też uznano, że zadanie zostało wykonane w 42%, gdyż 42 osoby niepełnosprawne odpowiadały warunkom umowy przyznającej dotację. Rozliczeniu mogłaby zatem podlegać kwota 21.000,00 zł. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje podnoszona okoliczność braku możliwości zorganizowania obozu w Starych Jabłonkach. Skoro strona zaakceptowała warunki umowy to musiała liczyć się ze wszystkimi jej warunkami. Ponadto organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta m.st W. co do braku możliwości rozliczenia części dotacji z uwagi na nieprzedstawienie przez stronę oryginałów dokumentów księgowych dokumentujących poniesione wydatki. Obowiązek ten wynikał natomiast z zapisów zawartej umowy i stanowił podstawę do rozliczenia dotacji. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1294/13 WSA oddalił skargę, zaś wyrokiem z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2730/14 NSA oddalił skargę kasacyjną Stowarzyszenia. Pismem z dnia 2 października 2015 r. Stowarzyszenie, powołując się na art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: "K.p.a."), złożyło wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2013 r. nr (...), utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta m.st. W. z dnia (...) czerwca 2011 r. nr (...) zobowiązującą Stowarzyszenie Pomocy, Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej "P." z siedzibą w W. do zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr (...) udzielenia dotacji ze środków m.st. Warszawy zawartej w dniu 3(...) maja 2004 r. w kwocie 50.000 zł wraz z odsetkami. Ponadto Stowarzyszenie wniosło o jednoczesne zawieszenie postępowania bądź uchylenie postępowania egzekucyjnego. Ze względu na wniosek o wznowienie postępowania SKO potraktowało ww. wniosek jako wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. Skarżący wskazał, iż przesłanką wznowienia są: fakt, iż Strona nie brała udziału w postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a.), na jaw wyszły nowe istotne okoliczności, które nie były wzięte pod uwagę przez organ orzekający (art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.) oraz decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 6 K.p.a.). Postanowieniem z dnia (...) listopada 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia (...) marca 2013 r. nr (...). Decyzją z dnia (...) listopada 2015 r. nr (...) SKO odmówiło uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2013 r. Postanowieniem z dnia (...) listopada 2015 r. SKO odmówiło wstrzymania wykonania decyzji z dnia (...) marca 2013 r. nr (...) wskazując, że nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji z dnia (...) marca 2013 r., co w rozumieniu art. 152 § 1 K.p.a. uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2017 r. ww. postanowienie z dnia (...) listopada 2015 r. zostało utrzymane w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z art. 152 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Natomiast w rozpoznawanej sprawie takie okoliczności nie nastąpiły bowiem decyzją z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia (...) listopada 2015 r. Pismem z dnia 27 lutego 2016 r. Stowarzyszenie zaskarżyło ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie orzeczenia SKO w całości zarzucając zaskarżonym orzeczeniom miedzy innymi: 1) naruszenie zasad ogólnych Kodeksu postępowania administracyjnego, 2) błędną interpretację przepisów prawa proceduralnego i materialnego, 3) brak rozpatrzenia odwołań strony i ustosunkowania się do ich treści oraz zgromadzonego materiału dowodowego w latach 2005-2013. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko w sprawie wskazując, iż w uzasadnieniu postanowienia szczegółowo i obszernie wskazano na motywy, którymi kierował się organ odwoławczy, i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Rozpatrując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę postanowienia wydanego w kontrolowanym postępowaniu stanowi art. 152 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy stronom zażalenie, chyba że postanowienie wydał minister lub samorządowe kolegium odwoławcze (art. 152 § 2). W sytuacji złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, kończącej postępowanie, które jest przedmiotem postępowania wznowionego, podstawowym obowiązkiem organu jest ocena, czy w sprawie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku tego postępowania. Wskazać należy także, że interpretacja przepisu art. 152 § 1 K.p.a. winna mieć charakter ścieśniający, słowo "prawdopodobieństwo w nim użyte powinno być traktowane nie jako luźna poszlaka, ale jako wniosek ściśle wynikający ze zbadanych rzetelnie okoliczności sprawy (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 961/08). W rozpoznawanej sprawie organ, po przeprowadzeniu postępowania stwierdził, że nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku postępowania wznowieniowego. Istotne w sprawie jest, iż decyzją z dnia (...) listopada 2015 r. nr (...), SKO odmówiło uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia (...) marca 2013 r. nr (...), utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta m.st. W. z dnia (...) czerwca 2011 r. nr (...). Natomiast decyzją z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, utrzymało w mocy decyzję z dnia (...) listopada 2015 r. nr (...). Zatem w niniejszej sprawie nie wystąpiła wynikająca z art. 152 § 1 K.p.a. przesłanka wstrzymania wykonania decyzji, tj. uprawdopodobnienie uchylenia decyzji ostatecznej we wznowionym postępowaniu. W uzupełnieniu należy dodać, że wyrokiem z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 1650/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Stowarzyszenia na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) maja 2016 r. Wobec powyższego Sąd stwierdza, iż zarzuty zawarte w skardze nie znajdują uzasadnienia. Odnosząc się natomiast do wniosków dowodowych Skarżącego wskazać należy, że sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie kontroluje zgodność z prawem postępowania prowadzonego przez organy administracji. W związku z powyższym Sąd oddalił wnioski dowodowe Skarżącego. Z powyższych względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.