V SA/Wa 644/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Stowarzyszenia ... "P." z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... stycznia 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy de minimis p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Stowarzyszenie (...) "P" z siedzibą w W. (dalej: "S.") wystąpiło z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, że S. nie posiada majątku ani środków trwałych, nie osiągnęło również zysku w ostatnim roku obrotowym. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż Stowarzyszenie nie posiada rachunków bankowych, ponieważ zostały wypowiedziane. Wraz z wnioskiem przedłożono kopie następujących dokumentów: - wypowiedzeń przez Bank (...) SA umów rachunku bankowego (pisma z 24 sierpnia 2013 r.), - pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego W. P. z 22 listopada 2016 r. informującego Stowarzyszenie o wpisaniu do rejestru zastawów skarbowych pojazdu marki S. R. produkcji 2008, którego właścicielem jest Stowarzyszenie, - zawiadomienia Prezydenta Miasta Stołecznego W. z (...) czerwca 2016 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego na pokrycie należności głównej w wysokości 72.823,30 zł, - tytułu wykonawczego wystawionego w dniu (...) maja 2013 r. przez Prezydenta Miasta Stołecznego W., obejmującego kwotę 50.000 zł (dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem), - tytułu wykonawczego wystawionego w dniu (...) czerwca 2013 r. przez Prezydenta Miasta Stołecznego W., obejmującego kwotę 29.000 zł (dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem). Rozpoznającemu niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarzowi sądowemu z urzędu wiadomo jest, że do akt sprawy o sygn. V SA/Wa 537/17 skarżące Stowarzyszenie (w załączeniu do pisma z 12 kwietnia 2017 r.) nadesłało: - zeznanie podatkowe CIT-8 za 2015 rok wskazujące, iż w roku 2015 Stowarzyszenie odnotowało stratę w kwocie 5.204,08 zł przy przychodach w wysokości 17.756,40 zł, - sprawozdanie merytoryczne z działalności organizacji pożytku publicznego za rok 2015, w którym stwierdzono m.in., że za rok 2015 środki trwałe skarżącego wynosiły 0 zł, a środki obrotowe zamknęły się w kwocie 17.756,40 zł, - ewidencję środków trwałych według stanu na 2011 rok. Natomiast w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 645/17 Stowarzyszenie złożyło oświadczenie z 18 kwietnia 2017 r., zgodnie z którym jego środki trwałe uległy amortyzacji w 100%; pochodzą one z dotacji publicznych z lat: 2009 i 2011 i ich spieniężenie stanowiłoby naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Nadto w piśmie z 6 maja 2017 r. skierowanym do ww. sprawy wyjaśniło, iż środki, którymi dysponowało, pochodziły z dotacji celowych i służyły realizacji założeń statutowych, a obecnie Stowarzyszenie nie posiada środków pieniężnych, ruchomości, a także nieruchomości, jak również nie zatrudnia pracowników. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Wniosek Stowarzyszenia jako organizacji pożytku publicznego jest bezprzedmiotowy w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, 1138 i 1146) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Jak wynika ze złożonej do akt sprawy informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego (stan na dzień 11 listopada 2016 r.), skarżące S. posiada status organizacji pożytku publicznego (karty 12 – 13 akt sądowych). Potwierdza to również "Wykaz organizacji pożytku publicznego uprawnionych do otrzymania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2016, sporządzony zgodnie z art. 27a ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 239 ze zm.)" – udostępniony przez Departament Pożytku Publicznego Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej za pośrednictwem strony internetowej www.pozytek.gov.pl – w którym skarżące Stowarzyszenie figuruje na dzień (...) maja 2017 r. pod pozycją (...). Badając natomiast drugą z przesłanek objęcia strony przepisem art. 239 § 2 p.p.s.a. wskazać należy, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (,,,) stycznia 2017 r. nr (...) odmawiająca S. przyznania pomocy de minimis w kwocie 900.000 zł m.in. z uwagi na okoliczność, że Stowarzyszenie nie jest przedsiębiorcą, gdyż nie prowadzi działalności w celach zarobkowych. Zdaniem referendarza sądowego, Stowarzyszenie występuje zatem "w sprawie własnej" niezwiązanej z prowadzeniem działalności gospodarczej. Dlatego Stowarzyszenie jako organizacja pożytku publicznego korzysta w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od opłat sądowych na podstawie art. 239 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że Stowarzyszenie nie ma obowiązku ponoszenia żadnych opłat sądowych w niniejszej sprawie, co czyni zbędnym rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Stosownie do treści przepisu art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Rozpoznając natomiast wniosek Stowarzyszenia w zakresie ustanowienia adwokata, stwierdzić należało, że zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego S. wykazało opisanymi wyżej dokumentami finansowymi, że nie posiada środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Z przedstawionej dokumentacji finansowej jednoznacznie wynika, że skarżący nie prowadzi działalności zarobkowej, nie posiada majątku ani zasobów pieniężnych, które mogłyby zostać przeznaczone na wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.