V SA/Wa 651/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w W. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. I. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca) [...] maja 2013 r. złożyła do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) wniosek o dofinansowanie realizacji projektu p.t. "I.". PARP pismem z [...] czerwca 2013 r. poinformowała skarżącą, że wniosek nie uzyskała pozytywnej oceny w wyniku weryfikacji zgodnie z kryteriami oceny formalnej. Skarżąca pismem z 10 lipca 2013 r. złożyła protest. PARP pismem z [...] stycznia 2014 r. poinformowała skarżącą, że protest nie podlega rozpatrzeniu zgodnie z art. 30b ust. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2011 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.), ponieważ został wniesiony przez podmiot inny niż uprawniony do ubiegania się o dofinansowanie. Skarżąca pismem z [...] lutego 2014 r., złożyła na informację z [...] stycznia 2014 r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., za pośrednictwem PARP, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Skarga wraz z załącznikami i odpowiedzią na skargę została przekazana przez PARP do tutejszego Sądu 14 marca 2014 r. W piśmie przewodnim z 14 marca 2014 r. pełnomocnik PARP poinformował, że skarga do PARP wpłynęła 13 lutego 2014 r. W odpowiedzi na skargą pełnomocnik PARP wniósł o odrzucenia skargi i alternatywnie o jej oddalenie w przypadku nieuwzględnienia wniosku o jej odrzucenie. Motywując wniosek o odrzucenie skargi wskazał, że w art. 30b ust. 9 i ust. 11 u.z.p.p.r. ustawodawca w odmienny sposób uregulował możliwość zaskarżenia informacji o rozpatrzeniu protestu i informacji o pozostawieniu go bez rozpatrzenia. Skoro bowiem instytucja informująca o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia nie poucza wnioskodawcy o przysługujących mu środkach zaskarżenia, to należy uznać, że w takim przypadku środki takie nie przysługują. Za powyższym wnioskiem przemawia także brzmienie art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., w którym ustawodawca nie wskazał, że 14-dniowy termin na wniesienie skargi o której mowa w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. rozpoczyna swój bieg w dniu doręczenia wnioskodawcy informacji o pozostawieniu jego protestu bez rozpatrzenia. Ponadto art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. wskazuje, że uwzględniając skargę Sąd stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a takie rozstrzygnięcie jest możliwe w przypadku gdy protest został rozpatrzony merytorycznie przez właściwą instytucję. W przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia właściwa instytucja nie przeprowadza analizy podniesionych w nim zarzutów, lecz ogranicza się do stwierdzenia jego braków formalnych. Przemawia za tym także uzasadnienie projektu ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r. poz. 714). Z powyższych przyczyn – w opinii pełnomocnika PARP – przepisy u.z.p.p.r. nie przewidują możliwości wnoszenia skargi na informację o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, wobec czego przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i winna zostać odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia z uwagi na jej wniesienie po terminie. Jednakże przed uzasadnieniem kwestii uchybienia terminu do wniesienia skargi należało odnieść się do wniosku pełnomocnika PARP o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Sąd wskazuje, że skarga do sądu administracyjnego jest szczególnym środkiem prawnym służącym kontroli legalności spraw wymienionych w art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. Szczególny charakter tego środka podkreśla powołanie w art. 30c ust. 1 – przepisu art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przepis art. 30c ust. 1 określa, że skarga do sądu może być wniesiona po wyczerpaniu procedury odwoławczej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, czyli pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, ze względu na wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w danym konkursie (programie operacyjnym). Przepis art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. precyzuje, że skarga jest warunkowana otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu (art. 30b ust. 9), ewentualnie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w przypadku określonym w art. 30i pkt 1. Trafnie pełnomocnik PARP zauważa, że u.z.p.p.r. nie wymienia jednak informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, o której mowa w art. 30b ust. 11. Niemniej jednak rozwiązanie takie należy uznać za niezgodne z zasadami demokratycznego państwa prawnego, ponieważ pozostawienie bez sądowej kontroli rozstrzygnięć dotyczących praw uczestnika postępowania konkursowego nie znajduje usprawiedliwienia. Prawo do sądu i prawo dostępu do sądu należy do podstawowego katalogu zasad sprawiedliwości proceduralnej, wyartykułowanych w konwencjach chroniących prawa człowieka i obywatela. Tym bardziej, że skutki pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w niniejszej sprawie nie dotyczą wyłącznie kwestii formalnych, lecz również podmiotowych – legitymacji skarżącego (art. 30b ust. 11 pkt 3 u.z.p.p.r.). Sąd zwraca uwagę, że w dotychczasowym orzecznictwie dopuszczalność drogi sądowo-administracyjnej, w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30b ust. 11 u.z.p.p.r., nie była kwestionowana (por. wyrok NSA z 18 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 393/14, wyrok WSA w Warszawie z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 2553/13, pub. baza CBOSA – www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto z takim stanowiskiem zgadza się doktryna (por. Jacek Jaśkiewicz, "Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Komentarz.", pub. Lex/el. 2013). Z powyższych względów Sąd opowiada się za dopuszczeniem kontroli sądowej także w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, na podstawie którejkolwiek z podstaw wymienionych w art. 30b ust. 11 u.z.p.p.r. Uznając przedmiotową skargę za dopuszczalną, koniecznym było zbadanie terminowości jej wniesienia. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. – skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji. Skargę wnosi się bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, co jest wyjątkiem od reguły przewidzianej art. 54 § 1 p.p.s.a. Zaskarżona informacja PARP z [...] stycznia 2014 r. – jak wynika z treści skargi (str. 8) – została doręczona skarżącej 28 stycznia 2014 r. Profesjonalny pełnomocnik skarżącej, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] lutego 2014 r. za pośrednictwem PARP, która wpłynęła do PARP – 13 lutego 2014 r., a następnie przesłana do Sądu – 14 marca 2014 r. Jak była o tym wyżej mowa, zgodnie z przepisem art. 30 c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Wobec takiej treści powołanego przepisu, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 11 lutego 2014 r. Złożenie skargi przed upływem tego terminu w siedzibie PARP nie jest wypełnieniem przesłanki zawartej w powołanym wyżej przepisie, który dla skutecznego jej wniesienia nakazuje jednoznacznie złożenie skargi bezpośrednio w siedzibie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Złożenie skargi w niewłaściwym miejscu jest uchybieniem, którego skutki ponosi skarżący. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym przez PARP do tutejszego Sądu – 14 marca 2014 r., a więc to jest data właściwego złożenia skargi, która niewątpliwie przekracza 14 dniowy termin. Mając na uwadze powyższe Sąd zgodnie z dyspozycją art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r., postanowił pozostawić skargi bez rozpatrzenia z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Sąd zwraca uwagę na brak pouczenia skarżącej spółki, o jakim mowa w art. 30c ust. 9 u.z.p.p.r., przez PARP w zaskarżonym piśmie z [...] stycznia 2014 r., o możliwości i trybie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. stwierdzony brak pouczenia nie wpływa negatywnie na rozstrzygnięcie Sądu, może jedynie stanowić podstawę do ubiegania się o przywrócenie uchybionego terminu.