V SA/Wa 652/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-07-10

Skład orzekający: Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym powinien zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie wykonała wezwania do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń uzupełniających?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym został odmówiony, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń uzupełniających skutkuje brakiem możliwości oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, co wyklucza przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Strona skarżąca J. N. złożyła skargę na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca podał, że utrzymuje się z emerytury i ponosi określone zobowiązania, posiada współwłasność nieruchomości rolnej i mieszkanie. Sąd uznał złożone oświadczenia za niewystarczające i wezwał stronę do złożenia dodatkowych informacji. Strona nie wykonała wezwania, prosząc o podanie kwoty wpisu i zarzucając przedłużanie postępowania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. N. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2009r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania; postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata; J. N. wnosząc skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2009r. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 28 maja 2009 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 1350 złotych. Ponadto wskazał, iż miesięcznie ponosi następujące zobowiązania: 300 złotych dla Urzędu Pracy, 200 złotych rata kredytu za samochód, 270 złotych czynsz za mieszkanie. Oświadczył, że jest współwłaścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 5 ha, którą użytkuje z synem (syn pobiera dopłaty do tego gruntu) oraz posiada mieszkanie o powierzchni 49 m2. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z 4 czerwca 2009 r. wezwano zainteresowanego do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W odpowiedzi na powyższe zainteresowany pismem z 26 czerwca 2009r. (data nadania) wskazał, iż w zakreślonym terminie nie jest w stanie wskazać danych, do których został wezwany w związku z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych. Zwrócił się z prośbą o podanie kwoty jaką należy uiścić tytułem wpisu od skargi. Ponadto podniósł, że w jego ocenie szereg formalności związanych ze zwolnieniem od kosztów zmierza jedynie do przedłużenia niniejszego postępowania. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – stosownie do treści przepisu art. 199 p.p.s.a. – ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych Sygn. akt V SA/Wa 652/09 ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy powinna być zatem stosowana w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Jednocześnie, zawarte w omawianym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z tego prawa. Zatem rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie przez wnioskodawcę udowodnione. W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać taką osobę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności. W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącego złożonym na urzędowym formularzu PPF, było niewystarczające do oceny czy strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącego do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jego sytuacji majątkowej. Mając zatem na uwadze, iż wezwanie nie zostało przez wnioskodawcę wykonane w zakreślonym terminie, uznać należy, iż nie wykazał on, że ustawowa przesłanka przyznania tego prawa w odniesieniu do jego osoby wystąpiła. W tym stanie rzeczy nastąpił brak możliwości porównania wysokości obciążeń finansowych z jakimi wnioskodawca powinien się liczyć w postępowaniu sądowym z jego rzeczywistymi możliwościami płatniczymi. W konsekwencji, brak ten wykluczył dokonanie oceny czy zaistniały przesłanki uprawniające do udzielenia skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ponadto należy podkreślić, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, zażądano od wnioskodawcy dokumentów, których uzyskanie nie wiązało się z nadmierną uciążliwością i to zarówno finansową jak i czasową. Większość dokumentów winna znajdować się w posiadaniu skarżącego, np. wyciągi z rachunku bankowego, decyzję dotyczące dopłat do gruntów, odcinek emerytury, odpis zeznania podatkowego itp. Sygn. akt V SA/Wa 652/09 Odpowiadając natomiast skarżącemu na wniosek o podanie wysokości wpisu, należy wskazać, iż zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie wynosi 322 złote. Wpis winien być uiszczony w kasie Sądu (kasa czynna: w godz. od 9:00 do 15:00, ostatni dzień miesiąca od 9:00 do 12:30) bądź na rachunek bankowy Sądu (konto 96101010100078102231000000). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło