V SA/Wa 654/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat N. G. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... stycznia 2014 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat N. G. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 3.321 zł (trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden złoty), w tym kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu oraz kwotę 621 zł (sześćset dwadzieścia jeden złoty) tytułem 23% podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie skarżący M. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 654/14, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 30 lipca 2014 r., przesłanym do wiadomości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie (dalej WSA w Warszawie), Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokat N. G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. WSA w Warszawie w punkcie 1 oddalił skargę, a w punkcie 2 zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat N. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 4.428 zł, w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 3.600 zł oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 828 zł. Powyższe orzeczenie w zakresie punktu 1 pełnomocnik skarżącego z urzędu zaskarżyła skargą kasacyjną, w której zawarła wniosek o przyznanie jej nieopłaconych – ani w całości ani w części – kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu według norm przepisanych. Wyrokiem z 30 listopada 2016 r. (sygn. akt II GSK 154/15) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) oddalił skargę kasacyjną. Na rozprawie kasacyjnej w imieniu skarżącego stawił się adwokat S. W. z substytucji wyznaczonej z urzędu adwokat N. G. przedstawiając pełnomocnictwo substytucyjne z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Pismem z 1 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o zasądzenie na jej rzecz wynagrodzenia według norm przepisanych za zastępstwo prawne w postępowaniu przed NSA wykonane na zasadzie prawa pomocy. Jednocześnie oświadczyła, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). W myśl § 22 tego aktu, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne w drugiej instancji zostało zakończone w dniu 30 listopada 2016 r. wyrokiem NSA oddalającym skargę kasacyjną (sygn. akt II GSK 154/15), a zatem po dniu wejścia w życie ww. rozporządzenia. Wobec tego należy odwołać się do przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Akt ten w § 22 zawiera również (analogiczny w treści do wyżej cytowanego) przepis przejściowy, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Omawiane rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 tego rozporządzenia), przy czym zauważyć należy, iż postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie tego aktu, bowiem skarga kasacyjna została wniesiona 17 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego – karta 89 akt sądowych sprawy). W konsekwencji należne adwokatowi z urzędu wynagrodzenie należy ustalić w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., tj. w oparciu o rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.; dalej rozporządzenie). Stosownie do § 18 ust. 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Natomiast w myśl § 6 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: 1) do 500 zł - 60 zł; 2) powyżej 500 zł do 1.500 zł - 180 zł; 3) powyżej 1.500 zł do 5.000 zł - 600 zł; 4) powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł; 5) powyżej 10.000 zł do 50.000 zł - 2.400 zł; 6) powyżej 50.000 zł do 200.000 zł - 3.600 zł; 7) powyżej 200.000 zł - 7.200 zł. Adwokat N. G. reprezentowała skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji. W ramach drugiej instancji pełnomocnik skarżącego sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 21 października 2014 r. oraz reprezentowała skarżącego – przez pełnomocnika substytucyjnego – na rozprawie kasacyjnej. Podkreślić też należy, iż wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 87.296 zł (vide pkt 2 zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 9 kwietnia 2014 r. – karta 14 akt sądowych sprawy). W świetle powyższych ustaleń oraz regulacji prawnych, opłata należna adwokat N. G. za czynności podjęte w ramach postępowania przed Sądem kasacyjnym wynosi 2.700 zł, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia. Jednocześnie w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłatę tę należy podwyższyć o obowiązującą w dniu orzekania stawkę podatku od towarów i usług (23%), tj. o kwotę 621 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.