V SA/Wa 655/09

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... marca 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach programu integracyjnego dla cudzoziemców z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od kosztów sądowych; W dniu 27 kwietnia 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie w dniu 25 maja 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej) uzupełnił jego brak formalny w zakresie wniosku i wskazał, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi A. B. jest decyzja odmawiająca przyznania pomocy w ramach programu integracyjnego dla cudzoziemców z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku, zatem skarżący jest z mocy ustawy zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, co oznacza że koszty te obciążają budżet państwa, a jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. W związku z tym, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w sytuacji zwolnienia z mocy ustawy z obowiązku ich ponoszenia, postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym na podstawie art. 258 §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.