V SA/Wa 66/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2012r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej korekty kwoty pomocy na etapie autoryzacji wniosku; postanawia: odrzucić skargę. P. K. (zwany dalej: skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] października 2012 r. w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku złożonego przez skarżącego w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego PROW na lata 2007-2013 dotyczącego ponownego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie informacji o dokonaniu całkowitej korekty kwoty przyznanej płatności ze środków unijnych. Skarżący w skardze zarzucił: 1. naruszenie przepsiów postępowania, to jest: - art. 138 k.p.a. w związku z art. 21 ust. 1 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.; zwanej dalej: ustawą o wspieraniu), poprzez wydanie rozstrzygnięcia nieznanego ustawie; - art. 7, art. 8 oraz art. 11 i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez niezastosowanie tych przepisów przez organ wydający skarżone rozstrzygnięcie; 2. naruszenie prawa materialnego, to jest: - art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o wspieraniu, poprzez niezastosowanie tychże przepisów. Powyższe zdaniem skarżącego uzasadnia uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości. Skarżący wskazał, że działając zgodnie z umową oraz wypełniając precyzyjnie obowiązki wynikające z wezwania do usunięcia naruszenia braków wniosku, uzupełnił tenże wniosek w terminie, przedkładając jednocześnie wszystkie żądane przez Agencję dokumenty i udzielając stosownych wyjaśnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 zwana dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozważając sprawę należy stwierdzić, co jest niesporne, że jej źródłem jest "Umowa o przyznanie pomocy" zawarta pomiędzy skarżącym a Agencją w dniu [...] stycznia 2010 r., w związku z realizacją projektu w zakresie działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", objętego PROW na lata 2007-2013, do której następnie zawarte zostały aneksy: nr [...] z [...] sierpnia 2010 r., nr [...] z [...] listopada 2011 r. oraz nr [...] z [...] lutego 2012 r. Podstawę prawną ww. działania stanowi rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 193, poz. 1397 ze zm.), które wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o wspieraniu, ARiMR wykonuje zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania m.in. działania Modernizacja gospodarstw rolnych. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu – pomoc w ramach działania Modernizacja gospodarstw rolnych przyznawana jest na podstawie umowy zawieranej pod rygorem nieważności w formie pisemnej. Na szczególną uwagę zasługują przepisy art. 22 ust. 2 i 4 ustawy o wspieraniu. Pierwszy z przywołanych przepisów wyłącza stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w prowadzonych przez podmioty wdrażające postępowaniach w sprawach przyznawania pomocy. Jednocześnie ust. 4 tego przepisu wprost przyznaje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 ustawy o wspieraniu – pomoc jest przyznawana: (1) na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej; (2) jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z § 23 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego – warunki wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy, określa umowa, z tym że środki te mogą być wypłacone, jeżeli beneficjent: (1) zrealizował operację lub jej etap, w tym poniósł związane z tym koszty, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu i w umowie oraz określonymi w innych przepisach dotyczących inwestycji objętych operacją; (2) zrealizował lub realizuje zobowiązania określone w umowie; (3) udokumentował zrealizowanie operacji lub jej etapu, w tym poniesienie kosztów kwalifikowalnych z tym związanych. Ponadto, jak wynika z ww. rozporządzenia wykonawczego, tryb wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy, określa umowa z tym, że są one wypłacane na wniosek o płatność (§ 25). Podobne regulacje w zakresie wypłaty środków finansowych z tytułu pomocy (zgodnie z delegacją wynikającą z rozporządzenia wykonawczego) przewiduje Umowa przyznania pomocy m.in. w § 4 ust. 1, który stanowi, że beneficjentowi zostanie wypłacona pomoc w wysokości określonej w umowie, na warunkach określonych w umowie oraz na podstawie złożonego wniosku o płatność oraz § 9 ust. 1, zgodnie z którym Agencja wypłaca środki finansowe z tytułu pomocy, jeżeli beneficjent m.in. zrealizował operację lub jej etap, w tym poniósł związane z tym koszty, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu i w umowie oraz określonymi w innych przepisach dotyczących inwestycji objętych operacją oraz udokumentował zrealizowanie operacji w tym poniesienie kosztów kwalifikowalnych z tym związanych. W przypadku, gdy beneficjent nie spełnił któregokolwiek z warunków, o których mowa w ust. 1, środki finansowe z tytułu pomocy mogą być wypłacone w części dotyczącej operacji lub jej etapu, które zostały zrealizowane zgodnie z tymi warunkami oraz jeżeli cel operacji został osiągnięty lub może zostać osiągnięty do dnia złożenia wniosku o płatność (§ 9 ust. 2). Ponadto w myśl § 9 ust. 3 "Umowy przyznania pomocy" – w przypadku gdy beneficjent nie spełnił któregokolwiek z warunków określonych w ust. 1 oraz nie zaistniały okoliczności, o których mowa w ust. 2, lub zostały naruszone warunki przyznania pomocy, Agencja odmawia wypłaty pomocy. Nie bez znaczenia pozostaje również treść § 10 ust. 1 pkt 2 "Umowy przyznania pomocy", zgodnie z którym beneficjent oświadcza, że ubiegając się o przyznanie pomocy w zakresie określonym we wniosku o przyznanie pomocy (oraz załącznikach) złożył rzetelne oraz zgodne ze stanem faktycznym i prawnym oświadczenia oraz dokumenty. W wyniku realizacji operacji objętej umową między skarżącym a Agencją miał zostać osiągnięty cel w postaci modernizacji technicznej infrastruktury produkcyjnej w celu poprawy warunków i bezpieczeństwa pracy. Przedmiotem operacji, określonym w załączniku nr 1 do umowy było wykonanie utwardzenia drogi kostką i utwardzenia placu kostką oraz asfaltem. Wskazać także należy, że umowę przyznania pomocy beneficjent zawarł [...] stycznia 2010 r., nieprzekraczalny termin na zakończenie operacji i poniesienie kosztów kwalifikowanych upłynął 29 stycznia 2012 r. Skarżący przedstawił polecenia przelewów z 27 stycznia, 23 lutego, 28 marca, 29 marca i 11 kwietnia 2012 r. Jak wynika z powyższego, przedmiotem sporu stron, jest kwestia wywiązania się przez beneficjenta z umowy przyznania pomocy zawartej przez strony. Strony – co wskazano wyżej – łączyła "Umowy przyznania pomocy" z [...] stycznia 2010 r., zatem wszelkie kwestie dotyczące tego, czy były podstawy do jej wypowiedzenia oraz podstawy do odmowy wypłaty określonej w niej kwoty dofinansowania, muszą być traktowane jako kwestie podlegające rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Bardzo jasne stanowisko dotyczące drogi sądowej i określenia w jakich granicznych sytuacjach właściwy jest sąd administracyjny a w jakich powszechny (w rozumieniu sądu cywilnego), zawarte jest w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 29 marca 2006 r. II GPS 1/06 ONSAiWSA 2006/4/95 (pub. ONSAiWSA 2006/4/95, OSP 2006/11/122, Wokanda 2006/9/34 oraz w programie LEX nr 190272). Potwierdzenie powyższego stanowiska stanowi też § 18 "Umowy przyznania pomocy", zgodnie z którym – "Wszystkie spory pomiędzy Agencją a Beneficjentem rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji". Nie ulega przy tym wątpliwości, że spór pomiędzy stronami w niniejszej sprawie powstał na tle wykonania przez Agencję uprawnień wynikających z § 9 zawartej ze skarżącym umowy. Dlatego też na gruncie omawianych regulacji etap postępowania przed organem, który jest wynikiem zawarcia umowy o jakiej mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu, powoduje, że spory powstałe na tle wywiązania się z umowy będącej umową cywilną, podlegają sądowi cywilnemu. A zatem w związku z tym, iż w przedmiotowej sprawie doszło do zawarcia umowy, przedmiotowa sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 w związku z art. 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – odrzucił skargę.