V SA/Wa 667/04
WyrokWSA w Warszawie2005-04-01
Skład orzekający: Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary, Asesor WSA Michal Sowiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny może obciążyć zgłaszającego kosztami opinii biegłego, jeśli pierwotna opinia przedstawiona przez stronę nie była kwestionowana, a organ miał jedynie wątpliwości co do jej kompletności?Ratio decidendi
Organ celny nie może obciążyć zgłaszającego kosztami nowej opinii biegłego, jeśli miał jedynie wątpliwości co do kompletności pierwotnej opinii przedstawionej przez stronę. W takiej sytuacji powinien wystąpić do biegłego, który sporządził pierwotną opinię, o wyjaśnienie wątpliwości. Obciążenie zgłaszającego kosztami nowej opinii jest w takiej sytuacji niezasadne.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W., które utrzymało w mocy własne postanowienie obciążające M. S. kosztami opinii biegłego. Opinia ta była niezbędna do ustalenia wartości celnej pojazdu zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu, ponieważ pierwotna umowa sprzedaży była niewiarygodna, a opinia techniczna niekompletna. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i Kodeksu celnego, w tym pozbawienie go prawa do udziału w przeprowadzeniu dowodu oraz błędną interpretację przepisów dotyczących obciążenia kosztami opinii.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. i zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz M. S. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary (spr. ) Asesor WSA Michal Sowiński Protokolant Anna Michałowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami opinii biegłego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. Zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz M. S.kwotę 200,- zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2003 r., którym obciążył M. S. kosztami opinii sporządzonej przez biegłego, określającej procentowy stopień uszkodzeń pojazdu samochodowego, zgłoszonego przez skarżącego do procedury dopuszczenia do obrotu zgłoszeniem celnym z dnia [...].02.2000 r. W podstawie prawnej Dyrektor Izby Celnej powołał przepis art. 233 § l pkt l, art. 239, art. 267 § l pkt 4 i 5 lit c) Ordynacji podatkowej oraz art. 262, 71 § 4 oraz 2621 ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. nr 75 z 2001 r., poz. 802 ze zm.). W uzasadnieniu podniesiono, że w myśl art. 70 § l Kodeksu celnego, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów oraz rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli. Jeżeli w wyniku wykonanych badań i analiz stwierdzono, że towar został zgłoszony nieprawidłowo, koszty związane z przeprowadzeniem badań i analiz ponosi zgłaszający (art. 71 § 4 Kc). Przeprowadzone przez organy celne w niniejszej sprawie postępowanie wykazało, że zgłoszenie celne z dnia [...].02.2000 r. było nieprawidłowe w części dotyczącej wartości celnej. Ponieważ dołączona do zgłoszenia celnego umowa sprzedaży była niewiarygodna a opinia techniczna niekompletna, organy celne zmuszone były ustalić procentowy stopień zużycia samochodu, aby określić rzeczywistą wartość pojazdu. Takiej oceny mógł dokonać wyłącznie biegły rzeczoznawca. Koszty wydania tej opinii obciążaj ą zgłaszającego.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił organom celnym rażące naruszenie przepisów art. 120 i 121 Ordynacji podatkowej, a także naruszenie przepisu art. 190 § l i 2 Ordynacji podatkowej poprzez pozbawienie skarżącego prawa do udziału w przeprowadzeniu dowodu. Wskazał także na błędną interpretację art. 267 § 1 pkt. 4 Op poprzez uznanie, że przepis art. 71 Kodeksu celnego jest przepisem odrębnym stanowiącym podstawę do obciążenia strony kosztami opinii biegłego. Wniósł o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację podniesione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie wszystkie podnoszone w niej zarzuty są zasadne.
Jest bezsporne, że organy administracji prowadząc postępowanie powinny postępować w sposób budzący zaufanie i podejmować niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy ( art. 121 i art. 121 Ordynacji podatkowej ). Stosownie do przepisu art. 65 § 5 w związku z art. 70 oraz art. 65 § 4 pkt 2 Kodeksu celnego organ celny dokonuje weryfikacji dokumentów przedstawionych do odprawy celnej towaru, w tym faktury dokumentującej jego wartość transakcyjną, w toku postępowania celnego wszczętego w wyniku zgłoszenia towaru do odprawy celnej.
Zgodnie z art. 71 § 4 Kodeksu celnego organ celny obciąża zgłaszającego kosztami związanymi z prowadzeniem badań i analiz wykonanych w wyniku kontroli zgłoszenia celnego na podstawie art. 70 Kc.
Przepis art. 71 § 4 Kc jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 267 § 4 Ordynacji podatkowej i wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego ma zastosowanie w sprawie niniejszej. Należy jednak jednoznacznie stwierdzić, że koszty związane z przeprowadzeniem badań i ekspertyz w ramach weryfikacji zgłoszenia celnego poniesie zgłaszający tylko w przypadku, gdy wyniki tych badań będą dawały podstawę do stwierdzenia, że zgłoszenie celne zostało dokonane nieprawidłowo.
W badanej sprawie M.S. w dniu [...].02.2000r. zgłosił do procedury celnej dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym na podstawie JDA SAD nr [...] samochód osobowy marki O. wyprodukowany w 1995r.
Do zgłoszenia celnego przedłożono m.in. rachunek nr [...]z dnia [...].02.2000 r dotyczący
sprzedaży samochodu, protokół oględzin pojazdu, ocenę techniczną nr [...] z dnia [...].02.2000 oraz Deklarację Wartości Celnej. Postanowieniem z dnia [...].07.2002r. wszczęto z urzędu postępowanie celne w stosunku do przedmiotowego pojazdu w celu ustalenia jego wartości celnej i wymiaru kwoty długu celnego. W decyzji nr [...] z dnia [...].01.2003 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. orzekł o zmianie wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Dyrektor Izby Celnej w W., po rozpatrzeniu odwołania, w decyzji nr [...] z dnia [...].06.2003r. uchylił w części decyzję organu I instancji i ponownie orzekł o zmianie wartości celnej pojazdu.
W postępowaniu odwoławczym jako dowód w sprawie przyjęto opinię biegłego rzeczoznawcy z Zespołu Rzeczoznawców [...] Sp. z o.o. nr [...]z dnia [...].04.2003 r. Jak wskazuje sam organ w zaskarżonym postanowieniu - opinia powyższa została sporządzona jako doprecyzowanie, uzupełnienie znajdującej się w aktach sprawy, załączonej przez stronę, oceny technicznej nr [...]z dnia [...].02.2000r. Ocena ta nie była zatem kwestionowana przez organy celne. W postępowaniu celnym zlecono jedynie biegłemu w zakresie techniki samochodowej doprecyzowanie na podstawie zawartego tam opisu stanu pojazdu o procentowe określenie stopnia ubytków i braków.
W ocenie Sądu, jeśli organ celny miał wątpliwości co do zupełności opinii przedstawionej przez skarżącego przy zgłoszeniu celnym, bądź dokonanych w niej ustaleń, powinien wystąpić do biegłego, który opinię sporządził, o wyjaśnienie wątpliwości. Wystąpienie o kolejną opinię i obciążenie kosztami jej sporządzenia skarżącego, nie było w ocenie Sądu zasadne.
W tej sytuacji Sąd stwierdza, że organ celny naruszył w niniejszej sprawie przepisy postępowania skutkujące wadliwością rozstrzygnięć, dlatego opierając się na treści art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło