V SA/Wa 667/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... stycznia 2014 r. Nr ... w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranej pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący wniósł skargę na opisaną w komparycji decyzję. Do skargi załączył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, podnosząc, że istnieje prawdopodobieństwo zajęcia komorniczego. Jak wskazał, rozważa - w przypadku konieczności zwrotu należności – sprzedaż sprzętu zakupionego w ramach przyznanej pomocy, jak również sprzedaż części majątku trwałego. Zwrócił uwagę na przeszkodę w dysponowaniu majątkiem z uwagi na chorobę i przedłużający się pobyt w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Sąd opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumenty przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skutkiem prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącego może być egzekucja z ruchomości. Zaznaczenia wymaga przy tym, że jak wynika z doświadczenia życiowego ceny uzyskiwane na drodze licytacji komorniczej nieruchomości są zazwyczaj niższe, niż cena jaką można uzyskać za taką nieruchomość w drodze zwykłej sprzedaży. Zatem ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej w tym trybie kwoty zobowiązania nie przywróciłby rzeczy do stanu poprzedniego, co spełnia wskazaną w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłankę trudnego do odwrócenia skutku. Ponadto, w ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę poprzez negatywny wpływ na możliwość prowadzenia w przyszłości działalności gospodarczej, z powodu utraty narzędzi, środków transportu lub pomieszczeń. Sąd mając na względzie powyższe i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.