V SA/Wa 675/06

Sygn. akt V SA/Wa 675/ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędzia WSA Protokolant Beata Bińkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2006 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu odsetek od nadpłaconych i zwróconych należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz P. Sp. z o.o. w W. kwotę 5.100,00 zł ( pięć tysięcy sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W dniu 16 maja 2001 r. P. Sp. z o.o. [poprzednio- Wytwórnia [...] ,, [...]’’ Sp. z o.o.] zgłosiła, według dokumentu SAD nr: [...], celem dopuszczenia do obrotu na polski obszar celny, towar określony jako koncentraty [...] oraz [...]. Importowany towar zadeklarowano do kodu PCN 210690550 z autonomiczną stawką celną w wysokości 20 % [nie mniej niż 0,28 EUR/kg]. Dokonując przedmiotowego zgłoszenia celnego strona była w posiadaniu, wydanych na jej wniosek, decyzji WIT: nr [...] klasyfikującą preparat [...] do kodu PCN 210690980; nr [...] klasyfikującą preparat [...] do kodu PCN 210690920 oraz nr [...] klasyfikującą preparat [...] do kodu PCN 210690980. Preparaty te były składnikami importowanego koncentratu [...]. Na skutek wniesionych odwołań [w których strona wskazywała jako właściwy kod towaru z poz. 3302 taryfy] od powyższych decyzji Prezes GUC utrzymał je w mocy. Decyzje Prezesa GUC zostały zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe zgłoszenie celne zostało przyjęte jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 64 § 1 i 2 Kodeksu celnego, co spowodowało z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą celną i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. W związku z uwzględnieniem skarg wniesionych na powyższe decyzje WIT - Prezes GUC wydał decyzje zmieniające pierwotne decyzje WIT i wskazał jako prawidłowy kod towaru z poz. 3302 Taryfy celnej. Uwzględniając zmianę stanowiska organu celnego strona zwróciła się z wnioskiem o uznanie zgłoszenia celnego z [...] maja 2001 r. za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji towarowej, stawek celnych i kwoty długu celnego a także o zwrot należności celnych. Naczelnik Urzędu Celnego w R., po rozpatrzeniu wniosku strony, decyzją z [...] listopada 2004 r. nr [...], uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe, i określił kwotę wynikającą z długu celnego z zastosowaniem obniżonej stawki celnej 0%. Ponieważ w związku z powyższym powstała nadpłata cła, Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją nr [...] z dnia [...].01.2005 r. orzekł o zwrocie tej nadpłaty na konto Spółki P., w kwocie 84.148,00 PLN. Decyzją nr [...] z dnia [...].09.2005r Dyrektor Izby Celnej w W. odmówił zwrotu odsetek od nadpłaconych należności celnych. Od tej decyzji Strona złożyła odwołanie wnosząc o wypłatę odsetek od zwróconych należności celnych na podstawie art. 250 § 3 Kodeksu celnego. Decyzją nr [...] z dnia [...].02.2006 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].09.2005r. W uzasadnieniu organ stwierdził, ze nie ma podstaw do zwrotu odsetek od zwróconych należności celnych w trybie art. 250 § 3 Kodeksu celnego, gdyż niewłaściwe ustalenie kwoty należności celnych nie było wynikiem błędu organu celnego. Dyrektor podkreślił, że przy wydawaniu Wiążącej Informacji Taryfowej w stosunku do towaru określanego jako koncentrat do produkcji napoju [...] oraz [...] i zaklasyfikowaniu go do pozycji PCN 2106 90 55 0 organ celny nie popełnił błędu ponieważ dołożył wszelkich starań w celu prawidłowego zaklasyfikowania spornego towaru, przeprowadził konsultacje ze Światową Organizacją Celną i dopiero na podstawie zebranego materiału dowodowego wydał decyzje WIT nr [...] oraz WIT nr [...] klasyfikujące towar do pozycji 2106. Dyrektor podkreślił, ze zmiana klasyfikacji taryfowej z kodu 2106 na kod 3302 Taryfy celnej nastąpiła dopiero w następstwie decyzji Komitetu Zharmonizowanego Systemu, który zaklasyfikował produkty [...] oraz [...] do kodu PCN 3302. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2006 r. P. Sp. z o. o. wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej z powodu ich niezgodności z prawem oraz orzeczenie o zwrocie odsetek od nadpłaconych i zwróconych należności celnych. Przedmiotowej decyzji Skarżąca zarzuciła: 1. rażące naruszenie przepisu art. .250 § 3 Kodeksu celnego – ustawa z dnia 9 stycznia 1997r. (tekst jednolity Dz.U. z 2001r nr 75, poz.802 z późn. zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005r odmawiającej dokonania zwrotu odsetek od nadpłaconego i zwróconego cła, 2. naruszenie art.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r (Dz.U.Nr 78, poz. 483), 3. naruszenia przepisów proceduralnych, to jest art.120, 121§1, 122, 124 Ordynacji podatkowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie lub brak zastosowania, co miało wpływ na wynik postępowania. Skarżąca podkreśliła, że nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie należności celne zostały ustalone przez organ celny na niewłaściwym poziomie, gdyż wydając decyzję WIT nr [...] i nr [...] klasyfikującą preparaty [...] oraz [...] do poz. 2106 Taryfy celnej, Prezes GUC przyczynił się do błędu organu celnego, który to zgłoszenie przyjął, a polegającego na uznaniu tej klasyfikacji za prawidłową oraz obliczeniu i pobraniu na tej podstawie należności celnych w zawyżonej wysokości. Spółka podniosła, że w żaden sposób nie przyczyniła się do powstania błędu organów celnych przejawiającego się w dokonaniu błędnej klasyfikacji taryfowej oraz pobraniu na tej podstawie należności celnych w zawyżonej wysokości. Z powyższych względów Skarżąca uznała, iż w niniejszej sprawie spełnione są wszystkie przesłanki zwrotu odsetek od nadpłaconego cła na podstawie art. 250 § 3 Kodeksu celnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Organ zaznaczył nadto, że wskazany w zgłoszeniu SAD kod PCN 2106 90 55 0 nie pokrywał się z kodami określonymi w WIT – ach, tj. 2106 90 98 0 i 2106 90 92 0 w związku z czym skarżąca nie zastosowała się do tych WIT-ów. W piśmie procesowym z 12 września 2006 r. skarżąca podtrzymała stanowisko zaprezentowane w skarze dodatkowo podkreślając, że Prezes GUC wydając WIT nr [...],[...],[...] działał jako centralny organ administracji państwowej w sprawach celnych co oznacza, że wskazane w treści art. 250 § 3 Kodeksu celnego ,,błędne działanie organu celnego w zakresie ustalenia klasyfikacji taryfowej spornego towaru nie może być ograniczone wyłącznie do działania organów celnych I instancji i obejmuje również działania nadrzędnego organu celnego, to jest Prezesa GUC. Skarżąca stwierdziła nadto, iż nie ma znaczenia w sprawie to, że importowany koncentrat został zaklasyfikowany [w zgłoszeniu celnym] do kodu PCN 210690550 a kodem wskazanym w WIT- ach jest kod PCN 210690980 ponieważ kod z WIT dotyczy pojedyńczego preparatu a kod zadeklarowany w zgłoszeniu celnym odnosi się do koncentratu złożonego z kilku składników. Zdaniem skarżącej istotne jest, że preparaty te, bez względu na ich skład, zdaniem organów celnych powinny być klasyfikowane do poz. 2106 Taryfy celnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w omówionym zakresie Sąd uznał że, zarzuty podniesione przez Spółkę są zasadne. Na wstępie należy wskazać, że w rozpatrywanej sprawie do zwrotu należności celnych, zastosowanie mają jako właściwe - na mocy art. 26 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Przepisy wprowadzające Prawo Celne [Dz. U. z 2004 r., Nr 68 poz. 623] – przepisy ustawy z dnia 09.01.1997 r. Kodeks celny [Dz. U. z 2001 r., Nr 75 poz. 802 ze zm.]. Zgodnie z przepisem art. 250 § 3 Kodeksu celnego "od zwracanych należności celnych przywozowych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należności podlegających zwrotowi". W niniejszej sprawie decyzją Dyrektora Izby Celnej w W. nadpłata cła, która powstała w związku z zastosowaniem przez organ celny nieprawidłowej stawki celnej, została zwrócona Spółce w kwocie 84.148,00 PLN. Należności celne zostały ustalone w nieprawidłowej wysokości w wyniku błędu organów celnych, to jest Dyrektora Urzędu Celnego w W. (który przyjął sporne zgłoszenie celne jako prawidłowe) oraz Prezesa Głównego Urzędu Ceł, który wydał błędne decyzje klasyfikacyjne WIT nr [...],[...] oraz [...] dla towarów będących składnikami koncentratu [...] oraz [...]. Wydając wymienione wyżej decyzje WIT klasyfikujące sporne preparaty do pozycji 2106 Taryfy celnej Prezes GUC przyczynił się do błędu organu celnego, który zgłoszenie przyjął, polegającego na uznaniu klasyfikacji spornych preparatów do poz.2106 za prawidłową, a co za tym idzie - na obliczeniu i pobraniu na tej podstawie należności celnych w zawyżonej wysokości. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, w ocenie Sądu, skarżąca w żaden sposób nie przyczyniła się do powstania błędu organu celnego. W sposób szczególny należy podkreślić, iż skarżąca mając wątpliwości co do klasyfikacji importowanego towaru - przed dokonaniem przedmiotowego zgłoszenia celnego w dniu [...] maja 2001 r. - wystąpiła do Prezesa Głównego Urzędu Ceł z wnioskami o wydanie decyzji WIT dotyczących preparatów wchodzących w skład importowanych koncentratów. W trakcie postępowań administracyjnych prowadzonych w przedmiocie wydania WIT-ów, a następnie w skargach wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca konsekwentnie wskazywała jako właściwy dla towarów, kod z pozycji 3302 Taryfy celnej. W kontekście powyższego Dyrektor Izby Celnej w W. [w odpowiedzi na skargę] nie może skutecznie negować przyczynienia się organu celnego do nieprawidłowego ustalenia należności celnych w sprawie, wskazując, że w/w WIT-y klasyfikowały towar do kodu PCN 2106 90 98 0 oraz PCN 2106 90 92 0 podczas gdy w zgłoszeniu celnym skarżąca podała kod PCN 2106 90 55 0. Klasyfikacja taryfowa towaru podana w zgłoszeniu celnym zasadniczo koresponduje z rozstrzygnięciami WIT-ów zaś organ celny bezkrytycznie przyjął zgłoszenie celne skarżącej. Ponadto jak już zostało wyjaśnione skarżąca trafnie, jeszcze przed dokonaniem przedmiotowego zgłoszenia celnego, rozważała zastosowanie kodu z pozycji 3302 [ostatecznie właściwego w sprawie] ze stawką celną 0%. Ponieważ, zdaniem Sądu, zostały wyczerpane przesłanki z art. 250 § 1 Kodeksu celnego a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu – decyzję odmawiającą zwrotu odsetek od nadpłaconych i zwróconych należności celnych należało uchylić jako naruszającą w sposób rażący powyższy przepis. Sąd zauważa, że w zbliżonym stanie faktycznym i prawnym- decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w B. zostały Spółce P. zwrócone należności celne wraz z odsetkami (vide: decyzje znajdujące się w aktach sądowych sprawy- k 14-17, załączone przez skarżącą do skargi). Biorąc powyższe okoliczności sprawy pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 1 lit a, art. 152 i art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 08 2002 r. [Dz.U. Nr 153, poz. 1270] orzekł jak w sentencji wyroku.