V SA/Wa 684/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu należności celnych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 5617 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi złożonej przez S. Sp. z o.o. w W. (zwanej dalej Skarżącą lub Spółką) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. (zwanego dalej także Dyrektorem Izby, organem odwoławczym lub II instancji) z [...] stycznia 2014 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] czerwca 2013 r. nr [...] o odmowie zwrotu należności celnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] lutego 2008 r. Agencja Celna "C." działając jako przedstawiciel bezpośredni Spółki dokumentem administracyjnym SAD nr [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar określony jako "dekodery telewizji satelitarnej - cyfrowe typ [...] 2688 szt. Towar ten został zaklasyfikowany do kodu TARIC 8528 71 19 00 z preferencyjną stawką celną w wysokości 9,8 % i stawką podatku VAT 22%. Następnie wnioskiem z [...] grudnia 2011 r. Spółka zwróciła się o zwrot należności celnych w trybie art. 236 WKC wraz z odsetkami od dekoderów [...] zgłoszonych do odpraw celnych według dokumentów SAD o wskazanych w piśmie numerach. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że towary te winny być klasyfikowane do kodu CN 8528 71 13 (TARIC 8528 71 13 00) z zerową stawką celną. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. odmówił zwrotu wnioskowanych należności celnych. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Pełnomocnik Strony złożył odwołanie od decyzji organu I instancji wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy. Zaskarżonej decyzji Pełnomocnik Strony zarzucił naruszenie: przepisów materialnego prawa celnego: a) dotyczących klasyfikacji towarów do kodu CN 8528 71 13 WTC oraz reguł 1 i 6. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zamieszczonych w części 1 Taryfy celnej [dalej: reguły ORINS], art. 20 ust. 1, art. 78 ust.l, art. 214 i art. 236 WKC, b) art. 67 ust. 1 Prawa celnego, 1) przepisów proceduralnych, tj. art 120, art. 121, art. 122, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej, w sposób mający wpływ na wynik sprawy. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby decyzją z [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu z [...] czerwca 2013 r. Organ II Instancji mając na uwadze, iż spór dotyczy klasyfikacji towaru do właściwego kodu: CN tej samej podpozycji 8528 71 (kod CN 8528 71 13 albo kod CN 8528 71 19) - uznał, że klasyfikacja winna być przeprowadzona z zastosowaniem reguły 6 ORINS. Dodał, że zapisy w WTC odnoszące się do ww. kodów CN określają kryteria decydujące o możliwości zaklasyfikowania towaru do jednego z nich, a mianowicie: 1. występowanie lub niewystępowanie modemu dostępu do Internetu wśród głównych elementów/części towaru, 2. realizacja przez urządzenie funkcji wymiany interaktywnej, 3. możliwość odbioru sygnałów telewizyjnych. W ocenie organu sporna w rozpoznawanej sprawie jest kwestia spełnienia przez importowany towar kryterium występowania w tym urządzeniu modemu dostępu do Internetu. Następnie organ II instancji odwołując się do dowodów zgromadzonych w sprawie wskazał, że zarówno dane techniczne ujęte w specyfikacji dekodera [...] (m.in. port Ethernet, umożliwiający dostęp do Internetu), opisy gniazd podane w przewodniku użytkownika i instrukcji instalacji (gniazdo Ethernet - do podłączenia modemu zewnętrznego L.) oraz wyjaśnienia Spółki (technologia Ethernet umożliwia, dzięki swojej funkcjonalności, dostęp do sieci Internet) jednoznacznie potwierdzają, że przedmiotowy towar nie został wyposażony w modem (urządzenie/części realizujące funkcję konwersji sygnałów). Wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza bowiem, że dekoder ten realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego (funkcję tę spełnia modem zewnętrzny – L., przyłączany do spornego dekodera za pomocą przewodu Ethernet, znajdującego się na jego wyposażeniu). Kryterium dotyczące występowania modemu w przedmiotowym towarze, decydujące o możliwości jego zaklasyfikowania do kodu CN 8525 71 13, nie zostało więc spełnione. Niezależnie od powyższego opierając się na brzmieniu Not wyjaśniających do CN obowiązujących w dniu dokonywania zgłoszenia celnego dotyczących kodu 8528 7113 organ II instancji wskazał, że podpozycja ta obejmuje urządzenia bez ekranu, tak zwane "set-top box-y z funkcją komunikacyjną", które wśród głównych części składowych zawierając m.in. modem. Urządzenia wykonujące funkcje podobna do funkcji modemu, ale które nie modulują i demodulują sygnałów, nie są uważane za modemy. W skardze od powyższej decyzji Skarżąca wniosła o uchylenie w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów: - podpozycji 8528 71 13 Taryfy celnej oraz reguł 1 i 6 ORiNS poprzez błędną klasyfikację taryfową importowanych set-top boksów wynikającą z błędnej wykładni przepisów Taryfy celnej, a w konsekwencji określenie należności celnych w nieprawidłowej wysokości; - art. 236 i art. 78 ust. 3 WKC oraz art. 67 ust. 1 Prawa celnego poprzez odmowę zwrotu nienależnie wpłaconych należności celnych oraz wypłaty odsetek od tych należności w sytuacji, gdy nienależna wpłata wynikała z błędu legislacyjnego, wskutek którego Skarżąca klasyfikowała dekodery do nieprawidłowego kodu CN. Rozpoznając skargę po raz pierwszy tut. Sąd wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2014 r. sygn. Akt. V SA/ WA 906/14 uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o kosztach postępowania podnosząc m.in.:, że w rozpoznawanej sprawie stan faktyczny - ustalony w postępowaniu celno- podatkowym - nie jest sporny. Strony postępowania są zgodne, że przedmiotem importu był dekoder [...], zawierający tuner wideo oraz mikroprocesor, nie posiadający modemu telefonicznego ale wykorzystujący technologię Ethernet umożliwiającą dostęp do sieci Internet oraz posiadający funkcjonalność dwukierunkowej wymiany informacji. Sporne jest natomiast czy dla uznania, iż spełniona jest cecha zawierania modemu dostępu do Internetu, warunkująca zaklasyfikowanie towaru do podpozycji 8528 71 13 Wspólnej Taryfy Celnej, rozstrzygające znaczenie posiada sama tylko możliwość dostępu do Internetu i zapewnienie interaktywności lub dwustronnej wymiany informacji czy też zastosowana w tym celu technika sprowadzające się do wbudowania w urządzenie modemu modulującego i demodulującego zarówno sygnały danych wyjściowych, jak i wejściowych. Sąd I Instancji podkreślił, że w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C-320/11, C-330/11, C-382/11 i C-383/11. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że Nomenklatura scalona znajdująca się w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie Nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256, s. 1), zmienionym, odpowiednio, rozporządzeniami Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. (Dz.U. L 286, s. 1), Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. (Dz.U. L 291, s. 1), Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. (Dz.U. L 287, s. 1) (zwanej dalej "CN"), nie definiuje ani pojęcia "modem", ani też pojęcia "dostęp do Internetu". TS wyjaśnił, iż Uwagi (noty) wyjaśniające z dnia 7 maja 2008 r., obowiązujące w chwili dokonania przywozu spornego w postępowaniu głównym, zawierają jednak wyjaśnienia co do rodzajów urządzeń, które mogą zostać uznane za modemy w rozumieniu podpozycji 8528 71 13, oraz co do cech charakterystycznych, jakie powinny posiadać te urządzenia, aby można było uznać, że umożliwiają one dostęp do Internetu i interaktywną wymianę informacji. TS wyjaśnił, iż modem, w potocznym znaczeniu tego pojęcia, jest używany do transferu pomiędzy komputerami danych cyfrowych za pomocą nośnika działającego w sposób analogowy, to znaczy w szczególności za pomocą linii telefonicznej. Modem moduluje dane cyfrowe w dane analogowe i odwrotnie, demoduluje dane analogowe w celu ich przekształcenia w dane numeryczne. Ponadto z pkt 7880 sprawozdania zespołu specjalnego WTO, wynika, że "potoczne znaczenie pojęcia »modem« może obejmować urządzenia inne niż te, które przekształcają sygnały cyfrowe w sygnały analogowe w celu transmisji informacji za pomocą linii telefonicznej". W pkt 7878 tego sprawozdania specjalny zespół twierdzi, że "pojęcie »modem« było używane dla oznaczenia innych urządzeń zapewniających modulację i demodulację w inny sposób, a także ewentualnie bez przekształcania sygnałów cyfrowych w sygnały analogiczne", oraz że "pojęcie »modem« jest również używane do oznaczenia »modemów kablowych«, które technologicznie różnią się pod wieloma względami od modemów linii telefonicznej, w zakresie używanego środka komunikacji, gamy częstotliwości oraz innych parametrów" Jeżeli chodzi o pojęcia "dostęp clo Internetu i zapewnienie interaktywnej wymiany informacji", specjalny zespół WTO wyjaśnił w pkt 7884 sprawozdania, że wyjaśniają one charakter "funkcji komunikacyjnej" znajdującej się w treści podpozycji 8528 71 13 CN. W związku z tym to funkcja urządzenia znajduje się w centrum definicji. Wbudowanie modemu do urządzenia odpowiadałaby celowi dostępu do Internetu. W tym zakresie TS przypomniał, że przeznaczenie produktu również może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, o ile jest ono właściwe temu produktowi, co daje się ocenić na podstawie jego obiektywnych cech i właściwości. Sąd podkreślił, że uwagi W związku z tym TS uznał, że wyłączając z zakresu pojęcia "modem" urządzenia pełniące funkcję podobną do modemu z uwagi na względy techniczne, podczas gdy jedynie cel umożliwienia dostępu do Internetu ma znaczenie dla celów klasyfikacji, uwagi wyjaśniające z dnia 7 maja 2008 r. dotyczące podpozycji 8528 71 13 ograniczyły znaczenie tego pojęcia. Tym samym uwagi te są sprzeczne w tej kwestii z CN i powinny zostać wyłączone. W ocenie TS, z ogółu powyższych rozważań wynika, że w rozumieniu podpozycji 8528 71 13 CN "modem dostępu do Internetu" przekłada się na urządzenie, które jest w stanie umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność lub dwustronną wymianę informacji. Sama tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji. Ponadto urządzenie to, aby można je było zaklasyfikować do podpozycji 8528 71 13 CN, musi być w stanie samodzielnie udostępnić Internet za pomocą wbudowanego w nie modemu. Dostęp do Internetu nie powinien zatem wymagać interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu. Zgodnie ze stanowiskiem TS, z ogółu powyższych rozważań wynika, iż CN powinna być interpretowana w ten sposób, że w celu zaklasyfikowania danego towaru do podpozycji 8528 71 13 modem dostępu do Internetu oznacza urządzenie, które jest w stanie samodzielnie, bez interwencji żadnego innego urządzenia lub mechanizmu, umożliwić dostęp do Internetu i zapewnić interaktywność i dwukierunkowość. Sama tylko możliwość dostępu do Internetu, a nie zastosowana w tym celu technika, ma znaczenie dla celów klasyfikacji do rzeczonej podpozycji. W ocenie Sądu, organ II instancji naruszył art. 120 i art. 121 §1 Ordynacji podatkowej poprzez fakt, iż dokonał błędnej analizy powołanego wyżej wyroku Trybunału Sprawiedliwości, który stanowi źródło interpretacji prawa wspólnotowego w zakresie reguł klasyfikacji Nomenklatury scalonej i konkretnych pozycji tej nomenklatury pomimo, że wyrok ten został wydany w dniu 22 listopada 2012 r., tj. przed wydaniem rozstrzygnięcia. Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził w niniejszej sprawie naruszenie przepisów Taryfy celnej poprzez błędną klasyfikację taryfową importowanych set-top boxów oraz przepisów postępowania (art. 120 i art. 121 §1 Ordynacji podatkowej) poprzez nie uwzględnienie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, o którym wyżej była mowa. W następstwie rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku sądu I Instancji wniesionej przez Dyrektora Izby Celnej w W. Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z dnia 24 listopada 2015 r. sygn.. I GSK 1895/14 uchylił tenże wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia sądowi I Instancji. W uzasadnieniu swojego orzeczenia NSA podniósł m. in.:, że wbrew stanowisku sądu I Instancji w sprawie niniejszej nie chodzi o proste przyporządkowanie importowanych urządzeń do jednej z podpozycji CN, ale o ustalenie ich właściwości, co powinno nastąpić w ramach postępowania dowodowego. Wyjaśnienie tzw. "spornej kwestii" wymaga w istocie przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność czy importowane urządzenia zawierały tzw. "modem dostępu do Internetu", w znaczeniu nadanym przez wyrok TSUE z 22 listopada 2012 r. w sprawach połączonych C - 320/11, C - 330/11, C - 328/11 i C - 383/11. W wyroku tym, będącym odpowiedzią na zadane pytania prejudycjalne dotyczące podobnego problemu, TS wyraził pogląd, że należy pominąć Notę wyjaśniającą do CN, która wprowadzała zbyt zawężającą wykładnię pojęcia "modem" w rozumieniu pozycji 8528 71 13 CN. Zajęte przez TS stanowisko, nie dawało jednak podstaw do bezkrytycznego zastosowania kodu 8528 71 13 CN do importowanego przez Spółkę towaru. Innymi słowy wyrok ten nie zwalniał Sądu I instancji od obowiązku dokonania kontroli zaskarżonej decyzji w pełnym zakresie, Sąd powinien był przede wszystkim ustalić, czy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał przyjąć, że importowane urządzenia nie zawierały tzw. "modemu dostępu do Internetu. NSA prezentuje pogląd iż organ dokonując klasyfikacji towaru do pozycji CN powinien był uwzględnić jedynie uwagi do sekcji lub działów CN, a pominąć treść zakwestionowanej Noty wyjaśniającej. W konsekwencji, (ponieważ podstawę klasyfikacji towaru stanowiła Reguła 6. ORINS) Sąd I instancji powinien był zbadać czy słusznie organ przyjął, że importowany towar spełniał jedynie dwa z trzech kryteriów "podpozycji czterokreskowej", decydujących o zaklasyfikowaniu towaru do podpozycji 8528 71 13 WTC, tj. posiadał wbudowany tuner wideo dla cyfrowej telewizji naziemnej oraz telewizji satelitarnej, a zastosowana w urządzeniu technologia Ethernet umożliwiała, dzięki swej funkcjonalności, dostęp do sieci Internet, jak również zapewniała dwukierunkową wymianę danych, a także czy słusznie uznał organ, że importowany towar nie spełniał tzw. kryterium "występowania" modemu dostępu do Internetu. Wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet nie oznacza bowiem, że dekoder ten realizuje funkcję modulowania sygnału internetowego (funkcję tę spełnia modem zewnętrzny – L.). Ponadto Sąd powinien ustalić, czy nie można utożsamiać i porównywać modemu - urządzenia do konwersji sygnałów z Ethernetem - z technologią przekazu sygnału. Według rozporządzenia nr 1031/2008 treść podpozycji 8528 71 13 dla wersji CN brzmiała następująco: "Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany interaktywnej, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych. Dla zaklasyfikowania do tej pozycji istotne więc było, aby urządzenie zawierało "modem dostępu do Internetu". zamiast dokonywać własnych ustaleń Sąd I instancji winien był ocenić zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem, a więc zbadać czy ustalony w sprawie stan faktyczny nie narusza prawa, a zwłaszcza czy organ prawidłowo ocenił cechy charakterystyczne i obiektywne właściwości importowanego towaru, a tym samym czy prawidłowo przyjął, że importowane urządzenia nie są wyposażone w "modem dostępu do Internetu", w świetle dokonanej przez TS wykładni CN. Zakładając natomiast, że są one wyposażone w tego rodzaju modem, winien dokonać oceny, czy organ prawidłowo uznał, że nie mają one zdolności samodzielnego umożliwienia dostępu do Internetu, bez ingerencji żadnego innego urządzenia (wg organu wymagana jest ingerencja L. lub karty sieciowej) lub mechanizmu. Tylko bowiem łączne spełnienie tych przesłanek pozwala na zaklasyfikowanie. importowanego towaru do podpozycji 8528 71 13 CN. W ocenie NSA Sąd I instancji ograniczając się jedynie do przytoczenia (w sposób obszerny) wyroku TS w istocie nie dokonał kontroli zaskarżonej decyzji według ustawowego kryterium. TS wielokrotnie podkreślał, że udzielenie odpowiedzi w przedmiocie klasyfikacji taryfowej ma na celu wyjaśnienie sądowi pytającemu wątpliwości, a nie dokonanie przez TS klasyfikacji we własnym zakresie (v. pkt. 61 i 62 wyroku TS), a tym samym zastąpienie sądu krajowego w rozpoznaniu sprawy. Przenosząc to na grunt prawa krajowego wypada wskazać, iż ustaleń w zakresie taryfikacji towaru może dokonać jedynie organ celny, co podlega z kolei kontroli sądu administracyjnego. NSA zauważył, iż , mimo uchylenia zaskarżonej decyzji Sąd de facto nie wskazał i nie wyjaśnił podstawy rozstrzygnięcia oraz nie określił w sposób precyzyjny, jakie czynności winien przeprowadzić organ przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. NSA podkreśla iż Sąd I Instancji mimo zakwestionowania dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych set - top boksów, a co za tym idzie zastosowania prawa materialnego do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie wyjaśnił, co w importowanych urządzeniach pełni rolę modemu.( Ustalenia w tym zakresie nie wchodzą w zakres wykładni, czy też stosowania prawa). Końcowo NSA wskazał, że sąd I Instancji powinien również rozważyć, czy dokonanie samodzielnych ustaleń przez organ celny, co do charakteru spornych urządzeń mieści się w granicach art. 122 Ordynacji podatkowej, wyrażającego zasadę prawdy materialnej, czy też wymaga zasięgnięcia opinii specjalisty z danej dziedziny. Wojewódzki Sad Administracyjny rozważył co następuje: wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępie przypomnieć jednak należy, że w przedmiotowej sprawie zajmował stanowisko zarówno WSA w Warszawie jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Zostało ono wyrażone przez te sądy w sprawach zakończonych wyrokami jakie zapadły odpowiednio w sprawach o sygn.. akt. V SA/WA 906/14 oraz I GSK 1895/14. Ponieważ jednak wyrok NSA jest chronologicznie późniejszy i jego mocą orzeczenie Sądu I Instancji zostało uchylone przeto na obecnym etapie postępowania w sprawie decydujące znaczenie ma stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd w uzasadnieniu wyroku tegoż sądu wydanego w przywołanej wcześniej sprawie o sygn. akt I GSK 1895/14. Jest tak dlatego, że ze względu na to, że art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dzn z 2012 poz.270). Otóż przepis ten stanowi, że sąd któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, a nadto że nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z tym o czym wyżej mowa przypomnieć trzeba iż NSA wskazał, iż w sprawie niniejszej istotna jest ustalenie właściwości spornego towaru, a zatem wykazanie czy jest on wyposażony w urządzenie mogące obiektywnie i samodzielnie umożliwić dostęp do Internetu czy też nie. Zdaniem NSA takie ustalenie będzie wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego, a postępowanie to winno wykazać czy tenże towar zawiera tzw. " modem dostępu do Internetu". NSA zwraca jednocześnie uwagę na potrzebę rozwiązania konieczności zasięgnięcia opinii biegłego w omawianym zakresie, albowiem zaklasyfikowanie importowanego towaru do podpozycji 8528713 CN jest uzależnione od wykazania, że jest on wyposażony w takie właśnie urządzenia ( która umożliwia dostęp do Internetu).Zdaniem sądu sugestia NSA poczyniona w kwestii o której mowa winna być rozumiana w realiach sprawy niniejszej jako obowiązek. Ponieważ sąd nie może czynić ustaleń w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a pracownicy organów nie posiadają wiadomości specjalnych z zakresu elektroniki w przesyłu informacji ( m. in: w postaci obrazu i dźwięku) dlatego też organ ponownie rozpoznając sprawę dopuści dowód z opinii biegłego o powyższej specjalności celem ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości jaka jest budowa, oraz możliwości spornego towaru, a zwłaszcza czy zawiera on tzw. Modem dostępu do Internetu, a jeśli tak to co pełni jego rolę. Biegły winien także odpowiedzieć na pytania jakie znaczenie ma wyposażenie urządzenia w gniazdo Ethernet, oraz czy i w jakim zakresie ( w jaki sposób) dochodzi w jego przypadku do realizacji funkcji modulowania sygnału internetowego. Odpowiedź na powyższe pozwoli zweryfikować tezę organu której istotą było uznanie, że sporny towar posiadał jedynie wbudowany tuner wideo dla cyfrowej telewizji satelitarnej, a zastosowana w urządzeniu technologia Ethernet umożliwiała dzięki swej funkcjonalności dostęp do sieci Internet, jak również zapewniała dwukierunkową wymianą danych. Sąd zwraca uwagę, iż dopiero poczynione przez organ ustalenia faktyczne w zakresie właściwości towaru pozwolą organowi na przyporządkowanie importowanych urządzeń do jednej z podpozycji CN co z kolei pozwoli na ocenę zasadności żądania skarżącej spółki tj. żądania zwrotu należności celnych w trybie art.236 WKC. Uznając tym samym iż sprawa na etapie postępowania administracyjnego nie została wyjaśniona w sposób pozwalający na jej ostateczne rozstrzygnięcie sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 190 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.