V SA/Wa 689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania po wznowieniu postępowania w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: -odrzucić skargę K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania po wznowieniu postępowania w przedmiocie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia. Organ stwierdził, że pomimo błędnego pouczenia o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, od zaskarżonej decyzji przysługiwał stronie środek odwoławczy w postępowaniu administracyjnym, ponieważ decyzja ta została wydana przez Prezesa ARiMR w pierwszej instancji na podstawie art. 151 §1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. Zgodnie z § 2 w/w przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Prezesa ARiMR wydaną przez ten organ w pierwszej instancji na podstawie art. 151 §1 pkt 2 k.p.a. i jako przedwczesna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia winna ulec odrzuceniu. Skargę – jak wyjaśniono powyżej – można bowiem wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem. K. B. nie wniósł od ww. decyzji odwołania do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które przysługiwało mu na podstawie art. 15 w zw. z art. 127 §1 i §2 k.p.a., lecz wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie dotyczące sposobu jej zaskarżenia, lecz nie zwalnia to strony z wyczerpania stosownego trybu odwoławczego. Sąd stwierdzając taką wadliwość skargi ma obowiązek orzec o jej odrzuceniu, niezależnie od faktu błędnego pouczenia skarżącego przez organ o możliwości wystąpienia ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W przypadku bowiem błędnego pouczenia, strona może skorzystać ze środka przewidzianego w art. 112 kpa, tj. może złożyć wniosek do organu o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, dokonując jednocześnie czynności dla której przywrócenia terminu się domaga. Z powyższych względów na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.