V SA/Wa 690/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA - Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. Ś. – M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... listopada 2006 r. Nr ... w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - W skardze z 18 grudnia 2006 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z ... listopada 2006 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż podobnych decyzji dotyczących postępowania celnego jest wiele, a wykonanie decyzji zaskarżonej pozbawi stronę oraz jej rodzinę niezbędnych dlań środków do życia - nie będzie w stanie opłacić czynszu, wnieść opłat za media. Skarżąca podniosła, że na jej utrzymaniu pozostaje niepełnosprawne dziecko, którego kształcenie pochłania znaczne środki finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.], dalej: p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane i nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnionym. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, iż skarżąca w przedmiotowym wniosku zawartym w skardze nie przedstawiła okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego pozytywne rozpatrzenie. Przede wszystkim powołane przez skarżącą okoliczności pozbawienia środków do życia niezbędnych dla strony oraz jej rodziny nie odnoszą się do żadnych konkretnych informacji dotyczących wspomnianych przez skarżącą kosztów za kształcenie niepełnosprawnego dziecka, opłat czynszu za mieszkanie oraz media. W związku z tym nie można przyjąć, że rzeczywiście wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby w konsekwencji doprowadzić do pozbawienia strony i jej rodziny niezbędnych środków dla utrzymania koniecznego. W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczenia przy tym wymaga, że decyzja dotyczy świadczenia pieniężnego, co powoduje, że w przypadku podzielenia stanowiska skarżącej prezentowanego w sprawie możliwy jest zwrot nadpłaconej kwoty. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.