V SA/Wa 693/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. C. (zwany dalej Skarżącym) wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w dotyczącą odmowy udzielenia zezwolenia za zamieszkanie na czas oznaczony. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 765/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). Natomiast zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym wykonując zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzeniem z dnia 23 września 2010 r. zwrócono się do Skarżącego do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odmowy wstrzymania wykonania decyzji, okoliczności, które uzasadniają wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wynika z akt z sprawy przesyłka zawierająca odpis ww. zarządzenia była dwukrotnie awizowana zgodnie przepisami prawa (art. 73 ww. ustawy) tj. pierwsze awizo dnia 1 października 2010 r., drugie awizo dnia 11 października 2010 r. i następnie przesyłka w dniu 19 października 2010 r. została zwrócona do Sądu. W takim przypadku datą doręczenia niniejszego zarządzenia był dzień 15 października 2010 r., a termin 7 dniowy minął w dniu 21 października 2010 r. W związku z tym należy stwierdzić, iż Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do pozostałych kwestii podnoszonych przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2010 r. należy się zgodzić z jego stanowiskiem, iż wszczęcie postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czas oznaczony na terytorium RP może prowadzić do przyznania stronie pewnych uprawnień, które mogą mieć znaczenie przy ocenie zasadności wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkania na czas oznaczony. Jak wynika z akt sprawy w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 61 ust. 3 ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że cudzoziemcowi, przebywającemu na terytorium RP, który złoży wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub terminie ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie wojewoda wydaje wizę na okres pobytu do czasu wydania decyzji ostatecznej. Skarżący wystąpił z takim wnioskiem; oznacza to, że w takim przypadku do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie pobyt cudzoziemca na terytorium RP jest legalny. Tym samym w takiej sytuacji wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, które polega na wstrzymaniu skutku prawnego wydania tej decyzji oznacza, że do czasu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny pobyt cudzoziemca na terytorium RP byłby pobytem legalnym. Wobec powyższego należy odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ponieważ Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku i z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.