V SA/Wa 694/10

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania polskiego dokumentu podróży postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych, 60/100) w tym: tytułem opłaty - kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych, 60/100). Postanowieniem z 24 września 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 694/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu G. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata M. K.. Postanowieniem z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt VSA/Wa 694/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 8 września 2010 r. Wniosek ten podpisał skarżący. W dniu [...] stycznia 2011 r. adwokat M. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Pełnomocnik złożyła również wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie postanowieniem z 3 marca 2011 r. sygn. akt II OZ 132/11. Postanowieniem z 22 marca 2011 r. sygn. akt VSA/Wa 694/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). W niniejszej sprawie adwokat, ustanowiona po wydaniu wyroku w pierwszej instancji, złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczyła, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub części, wypełniając tym samym obowiązek określony w § 20 powołanego rozporządzenia. Przepis §19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za postępowanie zażaleniowe120 zł. Dodać należy, że na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.