V SA/Wa 696/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi W. w S. na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Zaskarżoną informacją z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) powiadomiła W. w S. (dalej: "Skarżący", "[...]" lub "Instytut") o nieuwzględnieniu protestu od informacji MJWPU z [...] marca 2019 r. o odrzuceniu, z przyczyn formalnych wniosku nr [...] o dofinansowanie realizacji projektu realizowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 – 2020, Oś Priorytetowa :wykorzystanie działalności badawczo–rozwojowej w gospodarce, 1.2. Działalność badawczo–rozwojowa przedsiębiorstw. Zaskarżona informacja została wydana w następujących okolicznościach: W. złożył do MJWPU wniosek nr [...] o dofinansowanie projektu pt. "[...]", w odpowiedzi na konkurs nr [...]. Pismem z [...] marca 2019 r. nr [...], Skarżący został poinformowany o niespełnieniu przez wniosek kryterium formalnego nr 7 – "Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej". Opis ww. kryterium brzmiał następująco: "Kryterium uważa się za spełnione jeżeli: a) w konkursach zorientowanych wyłącznie na wsparcie projektów, których dofinansowanie nie stanowi pomocy publicznej, dokonana ocena potwierdzi brak spełnienia przesłanek z art. 107 ust. 1 TFUE; b) w konkursach, w których dotacja dla projektu stanowi pomoc publiczną/pomoc de minimis, ocena dokonywana w oparciu o kryteria szczegółowe zawarte w tabeli nr 1.1 zakończy się wynikiem pozytywnym". Skarżący został powiadomiony ww. pismem, iż analiza dokumentacji aplikacyjnej wykazała, że [...], jako jednostka badawczo-rozwojowa, na mocy przepisu art. 3 ust. 4 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.6.2014, s. 1), dalej: "rozporządzenie nr 651/2014" lub "GBER", z uwagi na przynależność do sektora publicznego posiada status dużego przedsiębiorcy, o czym świadczą informacje przedstawione w sekcjach B.1.4.1-B.1.7 wniosku o dofinansowanie, a także informacje zawarte w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego. Dodatkowo, w ww. piśmie wskazano, iż w ramach przedłożonego projektu Skarżący ubiegał się o udzielenie regionalnej pomocy inwestycyjnej na zasadach wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1620), dalej: "rozporządzenie MliR". Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia MliR, dużemu przedsiębiorcy w województwie mazowieckim może być udzielana wyłącznie pomoc na inwestycję początkową stanowiącą inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 pkt 51 rozporządzenia nr 651/2014. Jednak w związku z przedstawionym w dokumentacji aplikacyjnej kształtem inwestycji, służącym rozwojowi dotychczasowej działalności prowadzonej przez Skarżącego, należało stwierdzić, że przedłożone do dofinansowania przedsięwzięcie nie spełniło przesłanki nowej inwestycji, a tym samym warunku związanego z przyznaniem pomocy na rzecz nowej działalności gospodarczej. Projekt został więc odrzucony z powodu niespełnienia kryterium dostępu wynikającego z § 6 ust. 2 rozporządzenia MliR, zgodnie z którym dużemu przedsiębiorcy w województwie mazowieckim może być udzielona wyłącznie pomoc na inwestycję stanowiącą inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej. Tak zdefiniowana przyczyna odrzucenia projektu wynikała wprost ze skategoryzowania W., jako duże przedsiębiorstwo w rozumieniu Załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014. W związku z powyższym, wniosek o dofinansowanie nie spełnił wspomnianego kryterium nr 7, zatem w wyniku weryfikacji wniosku na podstawie dostępnej dokumentacji przedmiotowy projekt został odrzucony z przyczyn formalnych. Skarżący pismem z [...] marca 2019 r. złożył do MJWPU protest od przeprowadzonej oceny, w którym wniósł o ponowne sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Jak wskazał, nie zgadza się z oceną kryterium formalnego nr 7 "Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej", gdyż brak jest przesłanek do uznania [...] za dużego przedsiębiorcę. W szczególności wnioskodawca podkreślił, że [...] występuje w obrocie prawnym we własnym imieniu i na własny rachunek, pokrywa koszty bieżącej działalności z uzyskiwanych przychodów, tworzy własne fundusze, odpowiada za swoje zobowiązania, przy tym nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa ani innych osób prawnych. MJWPU po rozpoznaniu protestu, pismem z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] wskazała, że na podstawie treści wniosku o dofinansowanie, dokumentacji związanej z jego oceną oraz po przeanalizowaniu argumentacji wnioskodawcy przedstawionej w środku odwoławczym stwierdza, że brak jest podstaw do uwzględnienia protestu. Organ wskazał, że bezpośredni nadzór nad Instytutem sprawuje Minister Obrony Narodowej, który określa i reguluje statut instytutu stanowiący bezpośrednią podstawę funkcjonowania instytutu. Zgodnie z treścią zarządzenia Ministra Obrony Narodowej z [...] lipca 2017 r. w sprawie zatwierdzenia statutu instytutu badawczego pod nazwą "W." w rozdziale 1 § 6 jednoznacznie wskazuje organ nadzorczy jako Ministra Obrony Narodowej, który ma pełną kontrolę nad Instytutem, a tym samym uprawnienie do wywierania wpływu na jego działalność. Tym samym MJWPU podtrzymała stanowisko w zakresie zdefiniowania W. jako dużego przedsiębiorcy. MJWPU zauważyła, że w art. 3 ust. 4 Załącznika l do rozporządzenia 651/2014 zawarto zasadę, że przedsiębiorstwo nie może zostać uznane za MŚP, jeżeli 25% lub więcej kapitału lub praw głosu jest kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio, wspólnie lub indywidualnie, przez co najmniej jeden organ publiczny. W przedmiotowym przypadku Minister Obrony Narodowej sprawuje bezpośredni nadzór nad Instytutem i tym samym posiada bezwzględne funkcje kontrolne nad nim. Organ wskazał, że protestujący zwraca uwagę na fakt, iż [...] posiada odrębny majątek i swobodnie nim zarządza, jednak w ocenie MJWPU, Instytut nie ma pełnej samodzielności w zarządzaniu mieniem publicznym, gdyż gospodaruje mieniem przydzielonym, w oparciu o przepisy dotyczące państwowych osób prawnych. Nadto jak zaznaczyła MJWPU, projekt musiał w sposób bezwzględny wypełnić obowiązki z rozporządzenia MliR, gdzie zgodnie z art. 6 pkt 2 rozporządzenia, dużemu przedsiębiorcy w województwie mazowieckim może być udzielona wyłącznie pomoc na inwestycje stanowiące inwestycje początkowe na rzecz nowej działalności gospodarczej w danym obszarze w rozumieniu art. 2 pkt. 51 GBER. Przywołana definicja "inwestycji początkowej na rzecz nowej działalności gospodarczej" oznacza cyt.: - inwestycję w rzeczowe aktywa trwale lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu lub z dywersyfikacją działalności zakładu, pod warunkiem że nowa działalność, która ma być prowadzona, nie jest taka sama jak działalność poprzednio prowadzona w danym zakładzie ani podobna to takiej działalności; - nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby nie został nabyty, i który jest nabywany przez inwestora niezwiązanego ze sprzedawcą, pod warunkiem, że nowa działalność, jaka ma być prowadzona z wykorzystaniem nabytych aktywów, nie jest taka sama, jak działalność prowadzona w zakładzie przed nabyciem ani podobna to takiej działalności. Tymczasem jak wyjaśnił organ przedłożony do dofinansowania projekt jest związany bezpośrednio z obszarem dotychczas prowadzonej działalności. Wyjaśnił, że głównym zakresem działalności [...] są badania środków transportu w bardzo szerokim zakresie, dotyczącym produkcji nowych oraz optymalizacji istniejących już środków transportu. Podczas gdy celem projektu jest uzupełnienie możliwości badawczych krajowych ośrodków badawczych poprzez wybudowanie komory klimatycznej przeznaczonej do badań środowiskowych, czyli zwiększenie zakresu już istniejących usług badawczych. Na rozstrzygnięcie protestu wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej informacji w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez MJWPU oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego (w tym kosztów zastępstwa procesowego) według norm przepisanych. Wnioskodawca zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U.2018.1431 ze zm.) w zw. z art. 2 i art. 3 ust. 4 Załącznika I do rozporządzenia Komisji UE 651/2014 poprzez dokonanie przez MJWPU wadliwej oceny formalnej złożonego przez Skarżącego wniosku, na skutek czego został on odrzucony z uwagi na uznanie, że [...] posiada status dużego przedsiębiorcy ponieważ 25 % lub więcej kapitału lub praw głosu kontroluje bezpośrednio lub pośrednio, wspólnie lub indywidualnie, co najmniej jeden organ publiczny, a złożony wniosek nie dotyczy ,,inwestycji początkowej na rzecz nowej działalności gospodarczej" w rozumieniu art. 2 pkt 51 rozporządzenia 651/2014, podczas gdy MJWPU winien zaliczyć [...] do kategorii małych lub średnich przedsiębiorstw ("MŚP") i wówczas złożony wniosek nie musi dotyczyć tego rodzaju inwestycji. W uzasadnieniu skargi jej autor w sposób szczegółowy przedstawił przebieg postępowania przed MJWPU w zakresie oceny wniosku, a następnie rozpatrzenia protestu. Wskazał na argumenty, które w jego ocenie przemawiają za niewłaściwą, niezgodną z prawem oceną wniosku i podkreślił, że [...] jest osobą prawną wpisaną do rejestru przedsiębiorców, nie jest państwowym instytutem badawczym w rozumieniu ustawy o instytutach, nie jest jednostką sektora finansów publicznych, występuje w obrocie prawnym we własnym imieniu i na własny rachunek, pokrywa koszty bieżącej działalności z uzyskiwanych przychodów, tworzy własne fundusze, odpowiada za swoje zobowiązania. Zaś Minister Obrony Narodowej posiada jedynie ograniczone kompetencje nadzorcze o charakterze zbliżonym do uprawnień kontrolnych i stojących na straży przestrzegania prawa, a nie ma żadnych instrumentów wynikających z uprawnień właścicielskich. W przekonaniu Skarżącego powoduje to konieczność uwzględnienia protestu. W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz.2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm.), dalej: "ustawa wdrożeniowa", w związku z ustawą p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, sąd administracyjny może uwzględnić skargę stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w K.p.a. Po zbadaniu legalności oceny projektu złożonego przez Skarżącą pt. "[...]", jak również legalności działań organu podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] kwietnia 2019 r., należy stwierdzić, iż odpowiadają one prawu. Skarga jest niezasadna. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania organu z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L347 z 20 grudnia 2013 r. ze zm.), - ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, - rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 3 września 2015 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020, dalej: "rozporządzenie w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej", a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym Regulaminem konkursu nr [...], Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa I: Wykorzystanie działalności badawczo-rozwojowej w gospodarce, Działanie 1.2 Działalność badawczo-rozwojowa przedsiębiorstw. Typ projektów: Tworzenie lub rozwój zaplecza badawczo-rozwojowego, dalej: "Regulamin konkursu". Na gruncie prawa krajowego podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą materię jest ww. ustawa wdrożeniowa, która określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Należy podkreślić, że w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ustawodawca postanowił, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Zatem regulamin i jego załączniki obowiązujące w danym konkursie mają charakter normatywny, do którego winien zastosować się Wnioskodawca, o czym stanowi wprost wskazany wyżej przepis ustawy wdrożeniowej. Jak wskazano we wniosku o dofinansowanie, celem przedmiotowego projektu jest wykonanie [...]. [...] przeznaczona będzie do badania obiektów [...]. Zgodnie z Regulaminu konkursu, ocena projektów dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów właściwe dla danego etapu oceny, na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest przede wszystkim ocena spełnienia przez Skarżącego kryterium formalnego nr 7 "Zgodność z prawodawstwem krajowym i unijnym w zakresie pomocy publicznej, przyjętego przez Komitet Monitorujący RPO WM." Kryterium uważa się za spełnione jeżeli: a) w konkursach zorientowanych wyłącznie na wsparcie projektów, których dofinansowanie nie stanowi pomocy publicznej, dokonana ocena potwierdzi brak spełnienia przesłanek z art. 107 ust. 1 TFUE; b) w konkursach, w których dotacja dla projektu stanowi pomoc publiczną/pomoc de minimis, ocena dokonywana w oparciu o kryteria szczegółowe zawarte w tabeli nr 1.1 zakończy się wynikiem pozytywnym. Oceniając spełnienie ww. kryterium organ stwierdził, że [...], jako jednostka badawczo-rozwojowa, na mocy przepisu art. 3 ust. 4 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, z uwagi na przynależność do sektora publicznego posiada status dużego przedsiębiorcy. Z treści wniosku o dofinansowanie (sekcja B.1.4.1-B.1.7) wynika, że......... Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej, dużemu przedsiębiorcy w województwie [...] może być udzielana wyłącznie pomoc na inwestycję początkową stanowiącą inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 pkt 51 rozporządzenia nr 651/2014. Zgodnie z tym przepisem przez inwestycję początkową na rzecz nowej działalności gospodarczej należy rozumieć: - inwestycję w rzeczowe aktywa trwale lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu lub z dywersyfikacją działalności zakładu, pod warunkiem że nowa działalność, która ma być prowadzona, nie jest taka sama jak działalność poprzednio prowadzona w danym zakładzie ani podobna to takiej działalności; - nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby nie został nabyty, i który jest nabywany przez inwestora niezwiązanego ze sprzedawcą, pod warunkiem, że nowa działalność, jaka ma być prowadzona z wykorzystaniem nabytych aktywów, nie jest taka sama, jak działalność prowadzona w zakładzie przed nabyciem ani podobna to takiej działalności. Sąd podziela stanowisko organu, iż projekt złożony przez Skarżącego związany jest bezpośrednio z dotychczas prowadzoną działalnością i nie stanowi nowej inwestycji. Nie kwestionuje tego również Skarżący. Skarżący podnosi w skardze, iż MJWPU winien zaliczyć [...] do kategorii małych lub średnich przedsiębiorstw, a wówczas złożony wniosek nie musi dotyczyć tego rodzaju inwestycji. Zgodnie z art. 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014Za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub stowarzyszenia prowadzące regularną działalność gospodarczą. Na podstawie art. 3 ust. 4 załącznika I do ww. rozporządzenia, poza przypadkami określonymi w ust. 2 akapit drugi przedsiębiorstwa nie można uznać za małe lub średnie przedsiębiorstwo, jeżeli 25 % lub więcej kapitału lub praw głosu kontroluje bezpośrednio lub pośrednio, wspólnie lub indywidualnie, co najmniej jeden organ publiczny. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone w odniesieniu do art. 3 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 w wyroku WSA we Wrocławiu z dn. 6 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Wr 503/12, iż "Przy dokonywaniu wykładni Załącznika I należy w pierwszym rzędzie kierować się wykładnią celowościową. Celem rozporządzenia jest wspieranie małych, średnich i mikro przedsiębiorstw, które z istoty swej są słabiej funkcjonujące w warunkach konkurencji na rynku. Chodzi tu nie tyle o ramy prawne w jakich działają, gdyż one mogą się różnić, zważywszy na odmienności szczegółowych rozwiązań prawnych w prawie krajowym danego państwa członkowskiego, ale o to, czy faktycznie są przedsiębiorstwami o takim statusie, bez względu na formę prawną." Jak wynika z załącznika do obwieszczenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 stycznia 2019 r. w sprawie wykazu jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych (M.P. z dnia 17 stycznia 2019 r. poz. 48), W. jest nadzorowany przez Ministra Obrony Narodowej. Ponadto, działając na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1158), Minister Obrony Narodowej zatwierdził statut W. uchwalony przez Radę Naukową W. w dniu [...] maja 2017 r. (Zarządzenie nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2017 r. w sprawie zatwierdzenia statutu instytutu badawczego pod nazwą "W." – MP z 2017 r. poz. [...]). Zgodnie z § 36 Statutu, Instytut tworzy i dysponuje funduszami na zasadach określonych w art. 19 ustawy o instytutach badawczych oraz w odrębnych przepisach. Zgodnie z art. 19 ust. 5 powołanej ustawy dyrektor instytutu przedstawia do zatwierdzenia ministrowi nadzorującemu wniosek dotyczący podziału zysku, po zaopiniowaniu przez radę naukową. Minister nadzorujący, mając na względzie dbałość o prawidłowe funkcjonowanie instytutu, może dokonać innego niż wnioskowany podziału zysku. Zdaniem Sądu status Skarżącego nie budzi wątpliwości w kontekście art. 3 ust. 4 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Minister Obrony Narodowej, sprawując nadzór nad Instytutem posiada uprawnienie do wywierania wpływu na jego działalność. Przytoczone wyżej regulacje uzasadniają stwierdzenie, że W. mieści się w kategorii dużego przedsiębiorcy w rozumieniu Załącznika I do rozporządzenia nr 651/2014. Ze wskazanych wyżej powodów nie znajduje uzasadnienia zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Wobec powyższego Skarżący zobowiązany był spełnić przesłankę określoną w przytoczonym wyżej § 6 ust. 2 powołanego rozporządzenia. Natomiast z przedstawionej przez Skarżącego dokumentacji wynika, że planowana inwestycja stanowi rozwinięcie dotychczasowej działalności Skarżącego, co powoduje, że nie została spełniona przesłanka nowej inwestycji. Zasadnie zatem Projekt został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium dostępu wynikającego z § 6 ust. 2 rozporządzenia MliR. Wniosek o dofinansowanie nie spełnił wspomnianego kryterium nr 7, zatem w wyniku weryfikacji wniosku na podstawie dostępnej dokumentacji przedmiotowy projekt został odrzucony z przyczyn formalnych. Wobec powyższego Sąd stwierdza, że w przeprowadzonym postępowaniu organ zastosował się do wymagań wynikających z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i w sposób właściwy dokonał oceny projektu z zachowaniem zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (J. Jaśkiewicz "Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020" ). Skarżącemu zapewniono równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stosownie do art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej organ przekazał Skarżącemu pisemną informację pismem z dnia [...] marca 2019 r. o odrzuceniu projektu z przyczyn formalnych wraz ze szczegółowym uzasadnieniem stanowiska. W konkursie obowiązywały jednakowe zasady dla wszystkich wnioskodawców. Zatem zawarty w skardze zarzut dotyczący naruszenia art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej nie znajduje uzasadnienia. Wobec powyższego, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a podnoszone w skardze zarzuty nie znalazły uzasadnienia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.