V SA/Wa 697/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2019 r. znak: (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę; Rozstrzygnięciem z [...] lutego 2019 r. znak: [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") odmówiła A. M. przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył podmiot oznaczony jako "A. M.", zaś na kopercie, w której nadano skargę, jako nadawcę wskazano A. M. Po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy stwierdzono, że podpis złożony pod skargą jest odmienny od podpisów A. M. widniejących na dokumentach złożonych w toku postępowania administracyjnego. Z powyższych względów, zarządzeniem z [...]czerwca 2019 r. zwrócono się do A. M. o udzielenie w terminie 7 dni informacji, czy to on złożył skargę z [...] kwietnia 2019 r. na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] lutego 2019 r. znak [....] pod rygorem przyjęcia, że skargę złożył podmiot oznaczony jako "A. M." Wezwanie zostało doręczone A. M. [...] lipca 2019 r., który osobiście potwierdzić odbiór wezwania (zpo – k. 22 akt sądowych). Podpis złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania odpowiada podpisom złożonym przez A, M. na dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy. Wymaganych informacji należało udzielić do [...]lipca 2019 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia A. M. nie odpowiedział na wezwanie, tj. nie wskazał, czy to on złożył skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z [...]lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny zawsze w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "ppsa". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 ppsa) ma miejsce wówczas, gdy skarga została wniesiona przez nieuprawiony podmiot. Postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, a oczywisty brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi (por. np. wyrok NSA z 8 marca 2005 r., OSK 1229/04). Zgodnie z art. 50 § 1 ppsa uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot ma roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku (por. wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r., II SA 74/96, opubl. w: ONSA 1997 Nr 2, poz. 89). Pojęcie interesu prawnego ma charakter obiektywny, czyli istnieje on wówczas, gdy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 88). Kryterium interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga wykazania, iż zaskarżony akt stanowi rozstrzygniecie o indywidualnych prawach i obowiązkach wnoszącego skargę. Interes prawny jako legitymacja do wniesienia skargi, pozostaje przez to w ścisłym związku z pojęciem strony postępowania, w ramach którego zaskarżony akt został wydany (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 17 września 2008r., I SA/Po 803/08). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że jedynym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] lutego 2019 r. znak [...] jest A. M. To on bowiem złożył wniosek o przyznanie pomocy na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020 i to jemu odmówiono wnioskowanej pomocy na mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skargę złożył natomiast podmiot oznaczony jako "A.M.", a widniejący na niej podpis był odmienny od podpisów A. M. złożonych na dokumentach znajdujących się aktach administracyjnych. Pomimo tego, że jako nadawcę korespondencji wskazano A. M., istniała uzasadniona wątpliwość, czy rzeczywiście to A.M. złożył skargę. Pomimo skutecznego doręczenia wezwania do wyjaśnienia tej kwestii, A. M. nie odpowiedział na wezwanie, tj. nie potwierdził, że to on złożył skargę z [...] kwietnia 2019 r. Należało zatem przyjąć, że skargę złożył podmiot oznaczony jako "A. M.", który nie posiada legitymacji skargowej w niniejszej sprawie. Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.