V SA/Wa 7/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2019 r. w sprawie ze skargi P. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. z dnia [...] października nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 7/19. [...] z siedzibą w [...] (dalej: "Strona", "Skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 7 stycznia 2019 r. Skarżąca, działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa, tj. pełnego odpisu KRS w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone w dniu 24 stycznia 2019 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego upływał w dniu 31 stycznia 2019 r. Postanowieniem z dnia 30 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę Strony, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie. Zażaleniem z dnia 26 czerwca 2019 r. (data stempla pocztowego) Strona zaskarżyła w całości przedmiotowe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Skarżąca wskazała, że nie uchybiła terminowi do nadesłania pełnego odpisu KRS. Strona podała, że pismem nadanym w dniu 31 stycznia 2019 r. odpowiedziała na wezwanie Sądu przedkładając jednocześnie uwierzytelnioną kopię pełnego odpisu KRS Skarżącej wraz z odpisem pisma i załącznika. Strona wskazała, że przedmiotowa odpowiedź na wezwanie została doręczona na adres Sądu w dniu 5 lutego 2019 r. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lipca 2019 r., z akt prawa pomocy wypięto nadesłaną przez Stronę korespondencję stanowiącą uzupełnienie braków formalnych skargi i wpięto do akt głównych (zarządzenie – k. 47). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, który postanowienie wydał. W omawianej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniło Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jak wynika z akt sprawy Strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnego odpisu KRS w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii (zarządzenie, k. 1), które to wezwanie otrzymała w dniu 24 stycznia 2019 r. (ZPO – k. 24); zatem termin na wykonanie zadość wezwaniu upływał w dniu 31 stycznia 2019 r. Pismem z dnia 31 stycznia 2019 r. (data stempla pocztowego) Strona nadesłała żądany dokument, jednakże przedmiotowa korespondencja została omyłkowo włączona do akt prawa pomocy, zamiast do akt głównych. W związku z powyższym nie można przyjąć, iż Skarżąca nie wykonała w terminie zadość wezwaniu. Strona, przy zachowaniu 7 – dniowego terminu (31 stycznia 2019 r.) przedłożyła wymaganą uwierzytelnioną kopię pełnego odpisu KRS, z którego wynika umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa. Należy zatem stwierdzić, że postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 30 maja 2019 r. jest wadliwe i zastosowanie znajduje tu art. 195 § 2 p.p.s.a., pozwalający sądowi, który je wydał, na jego uchylenie. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.