V SA/Wa 701/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA - Irena Kudiura po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.Ś. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2006r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - W skardze z [...] 2006 r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] 2006 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując iż jej wykonanie spowoduje konieczność ograniczenia działalności gospodarczej, zmniejszenia zatrudnienia i obszaru działania, bowiem wypracowywane do tej pory zyski pozwalają jej na bieżące regulowanie i opłacanie zobowiązań wobec kontrahentów, ZUS-u, Skarbu Państwa i pracowników oraz nieznaczną tezauryzację przeznaczoną w istocie na rozwój firmy. Wykonanie decyzji spowoduje, że będzie zmuszona zrezygnować z regulowania ww. zobowiązań, a w efekcie spowoduje to likwidację firmy przez ogłoszenie upadłości, albo w inny sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane i nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i czyniły wstrzymanie wykonania uzasadnionym. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, iż skarżąca w przedmiotowym wniosku zawartym w skardze nie przedstawiła okoliczności, które mogłyby uzasadniać jego pozytywne rozpatrzenie. Przede wszystkim powołane przez skarżącą okoliczności ograniczenia działalności gospodarczej, zmniejszenia zatrudnienia i obszaru działania, w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji, nie odnoszą się do żadnych konkretnych informacji finansowych dotyczących tej działalności. W związku z tym nie można przyjąć, że rzeczywiście wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby w konsekwencji zagrozić prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej [...]. W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała, aby w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczenia przy tym wymaga, że decyzja dotyczy świadczenia pieniężnego, co powoduje, że w przypadku podzielenia stanowiska skarżącej prezentowanego w sprawie możliwy jest zwrot nadpłaconej kwoty. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.