V SA/Wa 704/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi P.T. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez P. T. (dalej jako "Strona" lub "Skarżący") jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Agencja, ARiMR) z dnia [...] marca 2019 r. znak [...], wydane w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" - typ operacji "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego PROW na lata 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Skarżący w dniu [...] marca 2018 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" typ "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Pismem z dnia [...] września 2018 r. Agencja w trybie § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2015 r. poz. 1371 z późn. zm.) – dalej jako "rozporządzenie wykonawcze", wezwała Skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie pomocy, wskazując sposób uzupełnienia braków. Wezwanie to zostało nie zostało podjęte przez Skarżącego, lecz uznając, że jego awizowanie było prawidłowe organ uznał je za doręczone w dniu [...] października 2018 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie 14 dni braki wniosku nie zostały usunięte. Wobec tego ARiMR na podstawie § 15 ust. 1a rozporządzenia wykonawczego skierowała do Skarżącego ponowne wezwanie w tym zakresie w dniu [...] listopada 2018 r. Także i tym razem Skarżący w zakreślonym terminie 14 dni nie nadesłał żadnych uzupełnień wniosku. W konsekwencji rozstrzygnięciem z dnia [...] marca 2019 r. ARiMR poinformowała Skarżącego o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy zgodnie z dyspozycją § 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego w związku art. 35 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 627 ze zm.) – dalej jako "ustawa". W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Skarżący podniósł zarzuty naruszenia: - art. 6, art. 7 oraz art. 8 k.p.a., tj. naruszenie zasady praworządności, prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania obywateli poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, - art. 42 § 1 i 3, art. 43 oraz art. 44 § 1, tj. nie zachowanie wszystkich wymagań formalnych gwarantujących zawiadomienie skarżącego o nadejściu przesyłki i stworzeniu mu rzeczywistej możliwości jej odbioru. Uzasadniając skargę Skarżący wskazał, że nie otrzymał zawiadomienia o pierwszym awizowaniu przesyłki Agencji zawierającej wezwanie z dnia [...] września 2018 r. do uzupełnienia wniosku, wobec czego uznać należy za prawidłowe dopiero ponowne wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy. Agencja nie wskazała też, w jaki sposób przedmiotowe pismo zostało dostarczone oraz w jaki sposób powiadomiono Skarżącego o wystawionym awizie i możliwościach odbioru doręczanego pisma. W odpowiedzi na skargi ARiMR wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przeprowadzona według powyższych zasad sądowa kontrola zaskarżonej decyzji doprowadziła do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutów i argumentacji skargi wskazać należy, że w sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. oraz przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie z art. 34 ust. 2 ww. ustawy do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14 (a więc także działania którego dotyczył wniosek Skarżącego), prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Z powyższego jednoznacznie wynika, że Agencja nie mogła naruszyć art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. z uwagi na to, że w niniejszym postępowaniu nie była uprawniona do ich stosowania. W ocenie Sądu ARiMR nie naruszyła również przepisów dotyczących doręczenia wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy finansowej. Wskazać należy, że jak wynika z danych zawartych na kopercie zawierającej wezwanie z dnia [...] września 2018 r. oraz zwrotnym poświadczeniu odbioru, przesyłka ta została dwukrotnie awizowana, tj. dnia [...] października 2018 r. i [...] października 2018 r. zaś awiza pozostawiane były w oddawczej skrzynce pocztowej Skarżącego. Sama zaś przesyłka, z powodu niemożności jej doręczenia została złożona na okres 14 dni do dyspozycji Skarżącego w urzędzie pocztowym. Z powodu braku odbioru ww. przesyłki przez Skarżącego została ona zwrócona do adresata w dniu [...] października 2018 r. Zasadnym zatem, w myśl art. 44 § 4 k.p.a. było uznanie przez organ, że pismem z dnia [...] września 2018 r. doszło do skutecznego wezwania Skarżącego do uzupełnienia wniosku. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ trafnie więc uznał, że 14-dniowy termin na usunięcie braków wniosku upłynął Skarżącemu w dniu [...] listopada 2018 r., ponieważ wezwanie z dnia [...] września 2018 r. zostało uznane za doręczone z dniem [...] października 2018 r. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, twierdzenia Skarżącego o braku doręczenia ww. wezwania z powodu braku doręczenia pierwszego awizo są gołosłowne, gdyż z ww. zapisów na kopercie i zwrotnym poświadczeniu odbioru jednoznacznie wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie z dnia [...] września 2018 r. była dwukrotnie awizowana zaś awiza umieszczane były w skrzynce pocztowej Skarżącego. Podkreślić należy, że samo twierdzenie Strony o braku awiza w skrzynce pocztowej, nie poparte żadną dodatkową argumentacją, czy też wskazaniem na okoliczności zmierzające do uprawdopodobnienia tego faktu, nie jest wystarczające do obalenia domniemania prawidłowości doręczenia. Skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu wskazującego, że złożył w sprawie reklamację na działanie doręczyciela – Poczty Polskiej. Dodać należy, że drugie wezwanie do uzupełnienia wniosku, chociaż faktu jego doręczenia Skarżący nie kwestionował, również pozostało bez odpowiedzi. W związku z powyższym należało uwzględnić, iż zgodnie z powołanym rozporządzeniem wykonawczym, jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia, innych niż określone w § 14 ust. 1 i 3 rozporządzenia wykonawczego, wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo, Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy (§ 15 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego). Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo wezwania nie usunął braków w wyznaczonym terminie, Agencja wzywa ponownie ten podmiot, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 15 ust. 1a rozporządzenia wykonawczego). Jeżeli natomiast podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo powtórnego wezwania nie usunął wszystkich braków wskazanych przez ARiMR - Agencja nie przyznaje pomocy. Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo powtórnego wezwania nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio (§ 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego). Zgodnie zaś z art. 35 ust. 1 ustawy podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy, informuje wówczas podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W ocenie Sądu, Agencja prawidłowo zastosowała cyt. przepisy prawa materialnego i zasadnie wydała rozstrzygnięcie, w którym odmówiła przyznania pomocy z uwagi na nieuzupełnienie w terminie wskazanych braków wniosku. Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku Skarżącego nie narusza prawa. Uchybienia i braki wniosku podlegające usunięciu zostały objęte wezwaniami organu, zgodnie z treścią rozporządzenia wykonawczego, a wobec ich nieusunięcia w terminie organ zgodnie z prawem – na podstawie § 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego i art. 35 ust. 1 ustawy – odmówił przyznania pomocy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.