V SA/Wa 708/18
WyrokWSA w Warszawie2018-10-23
Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Krystyna Madalińska-Urbaniak, Bożena Zwolenik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. jest zasadne, gdy rozstrzygnięcie sprawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii przyznania płatności na dany rok?Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko organu, że rozstrzygnięcie sprawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia, czy stronie przysługuje płatność na dany rok, a tym samym czy zachowano warunki realizacji programu. W związku z tym, istniały przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o zawieszeniu postępowania odwoławczego. Postępowanie odwoławcze dotyczyło decyzji ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego. Organ zawiesił postępowanie, uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego ustalenia, czy stronie przysługuje płatność rolnośrodowiskowa na rok 2013. Skarżący zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez błędną wykładnię pojęcia zagadnienia wstępnego oraz art. 8 K.p.a.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego, oddala skargę.
Przedmiotem skargi wniesionej przez M. W. (dalej: "Skarżący", "Strona") jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR") z [...] lutego 2018 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji w L. (dalej: "Dyrektor Oddziału") z [...] grudnia 2017 r. nr [...], w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania odwoławczego.
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Decyzją z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] Kierownik [...] Biura Powiatowego ARiMR z/s w A. (dalej: "Kierownik Biura Powiatowego") ustalił Skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego. Od tej decyzji Strona złożyła odwołanie.
Pismami z 25 lipca, z 23 sierpnia, z 25 września, z 25 października oraz z 27 listopada 2017 r. Dyrektor Oddziału zawiadamiał Skarżącego o przedłużeniu postępowania odwoławczego i niezałatwieniu sprawy w terminie określonym w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), dalej: "K.p.a.". W dniu 2 października 2017 r. do siedziby Dyrektora Oddziału wpłynęło uzupełnienie odwołania.
Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. nr [...] Dyrektor Oddziału, działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji Kierownika Biura Powiatowego z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] ustalającej Stronie kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego. W uzasadnieniu podniesiono, iż w związku wydaniem [...] grudnia 2017 r. przez Dyrektora Oddziału decyzji nr [...] o uchyleniu decyzji nr [...] o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia sprawy przez ten organ, zachodzi konieczność zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych wypłaconych Stronie na mocy następujących decyzji: nr [...] z [...] grudnia 2010 r., nr [...] z [...] grudnia 2011 r. oraz nr [...] z [...] grudnia 2012 r. wydanych przez Kierownika Biura Powiatowego.
Zdaniem Dyrektora Oddziału w rozpoznawanej sprawie powstało zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a, a taka okoliczność obliguje organ do zawieszenia postępowania administracyjnego.
Pismem z 9 stycznia 2018 r. Skarżący złożył zażalenie na to postanowienie do Prezesa ARiMR.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego zażalenia, Prezes ARiMR postanowieniem z [...] lutego 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie wydane przez Dyrektora Oddziału, uznając jego słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu Prezes ARiMR w sposób obszerny wyjaśnił pojęcie "zagadnienia wstępnego". Ponadto podkreślił, że rozstrzygnięcie sprawy ustalenia Stronie kwoty nienależnie pobranych płatności w postępowaniu przed organem II instancji, uzależnione jest od rozstrzygnięcia, czy Stronie przysługuje płatność rolnośrodowiskowa na rok 2013, a tym samym, czy zachowano warunki realizacji Programu Rolnośrodowiskowego na rok 2013.
Z akt sprawy wynika natomiast, że Kierownik Biura Powiatowego wydał decyzję nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Strona odwołała się od tej decyzji do organu wyższej instancji. Dyrektor Oddziału [...] grudnia 2017 r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu ww. decyzji Kierownika Biura Powiatowego o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, co oznacza że sprawa przyznania Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej nie została rozstrzygnięta.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Oddziału z [...] grudnia 2017 r. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
a) art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że w postępowaniu odwoławczym pojawiło się zagadnienie wstępne, które obliguje organ odwoławczy do zawieszenia postępowania z urzędu, podczas gdy zagadnienie wstępne w rozumieniu tego przepisu w ogóle w sprawie nie wystąpiło, a nadto poprzez to, że istniała podstawa do umorzenia postępowania w I instancji jako bezprzedmiotowego, co korzysta z pierwszeństwa i wyłącza dopuszczalność zawieszenia takiego postępowania,
b) art. 8 § K.p.a. (w brzmieniu nadanym ustawą z 3 grudnia 2010 r.) poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestnika do władzy publicznej, a to z uwagi na odstąpienie od praktyki takiego samego rozstrzygania kwestii zawieszenia w takim samym stanie prawnym i faktycznym.
W motywach skargi wskazano m.in., iż w tego rodzaju sprawie jak niniejsza uprzednie pojawienie się w obrocie prawnym rozstrzygnięcia kwestii (niesłusznie uznawanej przez organ za zagadnienie wstępne) w przedmiocie płatności za dany rok nie jest konieczne tylko i wyłącznie do wydania prawidłowej decyzji (bez względu na to czy pozytywnej, czy negatywnej, Skarżący w ogóle do tej kwestii się nie odwoływał w zażaleniu). Od uprzedniego istnienia w obrocie prawnym decyzji w sprawie płatności za dany rok (tu za 2013) zależała bowiem, zdaniem Strony, dopuszczalność samego wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
Zdaniem Skarżącego brak w obrocie prawnym decyzji (choćby częściowo negatywnej) dotyczącej płatności za dany rok, a tym bardziej, brak nawet nieostatecznej decyzji w tym przedmiocie przesądza, że nie występuje przesłanka uprawniająca organ do wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. Niezbędnym do wszczęcia niniejszej sprawy było zatem uprzednie ustalenie w innym postępowaniu, czy Strona faktycznie naruszyła warunki realizacji programu rolnośrodowiskowego, z którymi związany jest obowiązek zwrotu przyznanych płatności za lata wcześniejsze.
W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej art. 1 (§ 2 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.
Zaskarżone postanowienie Prezesa ARiMR z [...] lutego 2018 r. o numerze wskazanym wyżej, utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] grudnia 2017 r. o numerze wskazanym wyżej, w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania odwoławczego zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 K.p.a. Zgodnie z art. 144 K.p.a., w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
Organ II instancji uznał, że rozstrzygnięcie przez organ odwoławczy sprawy ustalenia Skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego (decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z [...] kwietnia 2017 r. nr [...]) nie jest możliwe bez uprzedniego zakończenia postępowania rozstrzygającego, czy Stronie przysługuje płatność rolnośrodowiskowa na rok 2013, a tym samym, czy zachowano warunki realizacji Programu Rolnośrodowiskowego na rok 2013.
Sąd podziela to stanowisko organu odwoławczego.
Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. wynika, że obligatoryjne zawieszenie postępowania z urzędu następuje, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne to kwestia prawna, która wyłoniła się w toku postępowania administracyjnego i jej uprzednie rozstrzygnięcie, leżące w kompetencji innego organu, warunkuje (stanowi przesłankę) rozstrzygnięcia głównej sprawy. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w głównej sprawie.
Zdaniem Sądu, w rozpatrywanym przypadku zachodzi wymagana art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zależność pomiędzy obu sprawami i rozstrzygnięciami.
Rozstrzygnięcie sprawy ustalenia Skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności w postępowaniu przed organem II instancji uzależnione jest od rozstrzygnięcia, czy Skarżącemu przysługuje płatność rolnośrodowiskowa na rok 2013, a tym samym czy zachował warunki realizacji programu rolnośrodowiskowego na rok 2013.
Należy wskazać, że płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej (...) (Dz. Urz. UE L 30/16 z 31 stycznia 2009 r.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:
1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,
2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;
3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005 r., str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;
4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.
Zgodnie z § 39 ust. 1 ww. rozporządzenia płatność rolnośrodowiskowa podlega zwrotowi, jeżeli rolnik nie realizuje całego zobowiązania rolnośrodowiskowego, w szczególności w związku z niesporządzeniem planu działalności rolnośrodowiskowej albo sporządzeniem go niezgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu, lub nie spełnia innych warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej określonych w rozporządzeniu.
Z akt sprawy wynika, że Kierownik [.. .]Biura Powiatowego ARiMR w A. w dniu [...] kwietnia 2017 r. wydał decyzję Nr [...] o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Strona odwołała się od tej decyzji. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L. w dniu [...] grudnia 2017 r. wydał decyzję Nr [...] o uchyleniu ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2017 r. Oznacza to, że sprawa przyznania przedmiotowej płatności rolnośrodowiskowej Skarżącemu nie jest rozstrzygnięta.
Zdaniem Sądu zaistniały zatem przesłanki zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Kierownika [...] Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2017 r. ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego, do czasu rozstrzygnięcia sprawy z wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Od rozstrzygnięcia powyższego zagadnienia, zależy rozpatrzenie przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w L. odwołania od decyzji Kierownika [...] Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] ustalającej kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego.
Dopiero ostateczne rozstrzygnięcie sprawy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, umożliwi dokonanie oceny, czy istniały przesłanki do ustalenia Skarżącemu kwoty nienależnie pobranych płatności, a następnie weryfikację wysokości kwoty nienależnie pobranych płatności.
Wobec powyższego nie znajdują uzasadnienia zawarte w skardze zarzuty dotyczące naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Nie są również zasadne zarzuty naruszenia art. 8 K.p.a. W ocenie Sądu wyjaśniono wszystkie niezbędne do wydania postanowienia okoliczności faktyczne oraz przesłanki, jakimi kierował się organ w toku postępowania, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło