V SA/Wa 709/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Asesor sądowy WSA - Aleksandra Młyńska (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na rzecz [...] kwotę 10 817 zł (dziesięć tysięcy osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. c.v.s. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych utrzymał w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], nakazującą Klubowi Sportowemu "[...]" zwrot środków PFRON w kwocie 254 420,00 zł (słownie złotych: dwieście pięćdziesiąt cztery tysiące czterysta dwadzieścia 00/100) wraz z odsetkami naliczonymi w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od [...].05.2017 r. dla pierwszej transzy dofinansowania w wysokości 127 210,00 zł (słownie złotych: sto dwadzieścia siedem tysięcy dwieście dziesięć 00/100), a od dnia [...].11.2017 r. dla drugiej transzy dofinansowania w wysokości 127 210,00 zł (słownie złotych: sto dwadzieścia siedem tysięcy dwieście dziesięć 00/100), do dnia wpłaty. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a." w związku z art. 45 ust. 3a oraz 49e ust. 1 i 1a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 511, ze zm.), zwanej dalej "ustawą o rehabilitacji". Stan sprawy przedstawia się następująco. W dniu [...] kwietnia 2017 r. Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych zawarł z Klubem Sportowym "[...]" umowę nr [...] na realizację projektu "[...]" w latach 2017 - 2019". Zgodnie z umową, formami wsparcia objętych miało być 200 osób niepełnosprawnych, a zajęcia prowadzone przez 10 miesięcy w roku, 5 dni w tygodniu. PFRON wypłacił na realizację pierwszego okresu finansowania ([...].04.2017 r. do [...].03.2018 r.) 254 420,00 zł w dwóch transzach, przy czym druga transza została przekazana po zaakceptowaniu w dniu [...] listopada 2017 r. złożonego w Oddziale [...] rozliczenia I transzy. W dniu [...] listopada 2017 r. pracownicy Oddziału [...] PFRON przeprowadzili w miejscu realizacji projektu (siedziba Klubu) wizytę monitoringową, zgodnie z § 8 ust. 1 umowy, podczas której stwierdzono, że zajęcia w tym dniu nie odbywały się, nie było ani jednego beneficjenta, a w placówce przebywał tylko jeden pracownik merytoryczny. Ponadto nie przedstawiono żadnej dokumentacji projektu. W placówce nie była umieszczona informacja o realizowaniu projektu ze środków PFRON. Oddział [...] PFRON wezwał Klub pismem z dnia [...].11.2017 r. do przedstawienia dokumentacji projektowej. Po analizie złożonej dokumentacji stwierdzono, że: - dokumenty w dużej części zostały przerobione z dokumentów z innego projektu (przekreślone daty i numery umów), - wpisy w Ewidencji Godzin Wsparcia nie były zgodne z listami obecności przedstawionymi przez dyrektorów dwóch ośrodków, z których przyjeżdżały dzieci na zajęcia. Oddział zwrócił się pisemnie w dniu [...].03.2018 r. do dyrektora [...] w R. oraz do dyrektora [...] w J. z prośbą o przesłanie informacji dotyczącej uczestnictwa podopiecznych tych Ośrodków w zajęciach [...] w Klubie Sportowym "[...]" w okresie od [...].04.2017 r. do [...].03.2018 r. Z przesłanych w odpowiedzi przez Dyrektorów ww. Ośrodków grafików uczestnictwa podopiecznych (pisma z dnia [...].03.2018 r. - [...] w J. i z dnia [...].03.2018 r. - [...]) wynika, iż wpisane do Ewidencji Godzin Wsparcia przez Klub Sportowy "[...]" dane dotyczące uczestnictwa podopiecznych ww. Ośrodków nie są spójne z danymi podanymi przez Dyrektorów tych Ośrodków. Klub Sportowy "[...]" wykazał wielokrotnie więcej godzin wsparcia, niż wynika to z informacji podanych z ośrodków (np. Dyrektor Ośrodka podał, iż podopieczny był na zajęciach dwa razy po pół godziny w ciągu roku, a Klub wpisał w Ewidencji Godzin Wsparcia łącznie 33 godziny wsparcia). Wykazane zawyżone dane spowodowały wyliczenie przez system nieprawdziwych, zawyżonych wskaźników ewaluacyjnych projektu, - dokumenty nie spełniały warunków wymaganych umową, tj. często nie były podpisane przez osoby sporządzające, nie zawierały dat, lub daty przekreślone co sugerowało, że zostały przerobione z dokumentów do wcześniejszych projektów, lub daty, które nie były zgodne z zapisami umowy (np. późniejsze, niż przyjęcie do projektu), przekreślone numery wcześniejszych umów z PFRON i wpisany aktualny numer; wiele Indywidualnych Planów Działań dotyczyło zakończonych projektów i dopisano do nich późniejsze daty, albo nie były opatrzone datą sporządzenia, nie były też podpisane przez osobę sporządzającą. Oświadczenia o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych dotyczyły innych projektów, tekst oświadczeń nie spełniał wymogów umowy. W większości, dokumentacja projektowa, złożona na wezwanie PFRON była nadpisana na dokumentacji do innych projektów, - dokumentacja nie była kompletna (brak wszystkich orzeczeń o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, zaświadczeń lekarskich, aktualnych Indywidualnych Planów Działań, oświadczeń o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych, list obecności). Ponadto stwierdzono, że w Ewidencji Godzin Wsparcia Klub wykazywał osoby zmarłe jako uczestniczące w zajęciach. Wykazano dwie osoby, które zmarły przed rozpoczęciem projektu jako uczestniczące w projekcie w okresie od kwietnia 2017 r. do czerwca 2017 r. W dniu [...] marca 2018 r. pracownicy Oddziału [...] PFRON przeprowadzili drugą wizytę monitoringową w miejscu realizacji projektu, podczas której stwierdzono ponownie, że zajęcia nie odbywają się. Członkowie Zarządu udzielili informacji, że zajęcia odbyły się przed przyjazdem pracowników PFRON. Pismem z [...].03.2018 r. Klub Sportowy "[...]" przyznał, że udzielona informacja o odbywaniu się zajęć była nieprawdziwa. W dniu [...].06.2018 r. Oddział [...] PFRON złożył do Prokuratury Regionalnej w K. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w związku z udzieleniem nieprawdziwej informacji i potwierdzeniem tego pisemnie przez Klub Sportowy "[...]". W związku z powyższym, PFRON stwierdzając, że projekt nie jest realizowany zgodnie z podpisaną umową oraz że Klub Sportowy "[...]" narusza zarówno zapisy umowy, a także istnieje podejrzenie, iż dopuszcza się działań prawdopodobnie naruszających przepisy prawa, w dniu [...] czerwca 2018 r. rozwiązał umowę nr [...] i wezwał do zwrotu środków w wysokości 254 420,00 zł w terminie trzech miesięcy. Ponieważ Klub nie dokonał zwrotu, PFRON w dniu [...] października 2018 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków. W dniu [...].11.2018 r. wysłano zawiadomienie o wyznaczeniu terminu do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. W dniu [...].11.2018 r. Wiceprezes Zarządu strony zapoznał się z materiałem dowodowym w siedzibie [...] Oddziału PFRON z czego sporządzono protokół. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. Prezes Zarządu PFRON nakazał zwrot wypłaconych środków. Klub Sportowy "[...]" złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją. W tych okolicznościach została wydana decyzja Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] marca 2019 r. W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył ustalenia wskazane w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2019 r. Zauważył, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Klub Sportowy "[...]" nie wniósł żadnych okoliczności, mających wpływ na zmianę wydanej decyzji. Organ stwierdził, iż decyzja Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] stycznia 2019 r., nakazująca zwrot wypłaconych środków, jest słuszna i brak jest podstaw do jej zmiany bądź uchylenia. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Klub Sportowy "[...]", zaskarżając ją w całości oraz zarzucając: - naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności koniecznych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli oraz poprzez niezebranie, a tym samym nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, - naruszenie art. 49e ust. 1 w związku z art. 45 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 511 ze zm.) w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy w decyzji nakazującej zwrot środków wymagane jest jasne określenie jednej z przyczyn wymienionych w przytoczonym przepisie, czego brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz okoliczności sprawy nakazują uchylenie decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu PFRON oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu [...] listopada 2017 r. podczas wizyty monitoringowej w Klubie Sportowym "[...]" faktycznie nie odbywały się zajęcia hipoterapii, jednak spowodowane było to czynnikami niezależnymi od Klubu Sportowego. W tym dniu panowały ciężkie warunki atmosferyczne, których powodem były obfite opady śniegu. Trudności w dojeździe spowodowane przez zalegający na drogach śnieg skutkowały tym, iż grupa pacjentów, która miała na ten dzień zaplanowane zajęcia, odwołała swój przyjazd. Zajęcia z tego dnia przełożono na inny termin i ostatecznie zostały zrealizowane. Kwestie te wyjaśniono przedstawicielom Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Skarżący stwierdził, że zajęcia w Klubie odbywają się regularnie i korzystają z nich pacjenci zarówno indywidualni, jak i mieszkańcy Ośrodków Szkolno - Wychowawczych i Domów Pomocy Społecznej. Brak dokumentacji merytorycznej w miejscu realizacji projektu (siedzibie Klubu) spowodowany był tym, że hipoterapeuci pracowali z dokumentami pacjentów we własnych domach. Skarżący wyjaśnił, że dokumenty dostarczone do [...] Oddziału PFRON na wezwanie z [...] listopada 2017 r. były prowadzone jako kontynuacja poprzednich projektów. Dokumenty nie posiadały oznaczeń według wymagań umowy, lecz wszystkie dane uczestników zajęć były prawdziwe i na bieżąco aktualizowane. Sytuacja taka wynikła z niewłaściwej interpretacji zapisów umowy oraz założenia, że jeśli beneficjent brał udział w poprzednich edycjach projektu, to jego udział w obecnym jest kontynuacją, dlatego dokumenty stanowiły ciągłość. Skarżący dodał, że ze względu na dużą liczbę zajęć i dużą liczbę beneficjentów, hipoterapeuci podczas zajęć nie weryfikowali na bieżąco uczestników zabiegów. Klub nie posiadał wyspecjalizowanej kadry administracyjnej. Skarżący zauważył, że błędem ze strony Klubu było niewystarczające egzekwowanie list obecności uczestników zabiegów. Wyjaśnił także, iż braki w dokumentacji wynikają z faktu, że trudno jest uzyskać wszystkie wymagane zaświadczenia od opiekunów beneficjentów. Skarżący wskazał ponadto, że listę uczestników projektów dostarczali do Klubu opiekunowie pacjentów. Nie zgłoszono w trakcie realizacji projektu zgonu żadnego z pacjentów, natomiast prowadzący zajęcia nie weryfikowali za każdym razem tożsamości pacjentów, zawierzając opiekunom. Odnosząc się do kolejnej wizyty monitoringowej z [...] marca 2018 r. skarżący stwierdził, że kwestia zajęć, które nie odbyły się tego dnia, została wyjaśniona niezwłocznie pismem z [...] marca 2018 r. W dniu wizyty zajęcia mieli mieć podopieczni [...], którzy nie dojechali z przyczyn transportowych, gdyż nie mieli kierowcy. Hipoterapeuci byli w gotowości do przeprowadzenia planowanych zajęć. Skarżący podniósł, że uzasadnienie decyzji nakazującej zwrot wypłaconych środków musi zawierać w sposób jasny określenie jednej z trzech przyczyn: wydatkowania przyznanych środków niezgodnie z przeznaczeniem, ustalenia w wyniku kontroli w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości lub pobrania środków w nadmiernej wysokości. Żadna z podanych przyczyn nie została wprost wskazana i określona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, lecz stwierdzono jedynie realizację projektu niezgodnie z umową oraz naruszenie zapisów umowy. Zdaniem skarżącego, nakazanie zwrotu przyznanych przez PFRON środków finansowych zostało orzeczone bezpodstawnie i z naruszeniem przepisów art. 49e ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 3a ustawy o rehabilitacji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, organ nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, że brak jest w treści zaskarżonej decyzji wskazania przesłanki warunkującej zastosowanie art. 49e ust. 1 ustawy o rehabilitacji, jaką w okolicznościach sprawy stanowi ustalenie w wyniku kontroli w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości kwoty środków PFRON podlegających zwrotowi. Organ wskazał, że z przedstawionego w uzasadnieniu decyzji stanu faktycznego sprawy wynika, że nieprawidłowości te zostały stwierdzone podczas przeprowadzonych przez organ kontroli w dniach [...] listopada 2017 r. i [...] marca 2018 r. Kontrole te przybrały postać wizyt monitoringowych, których możliwość dopuszczała w § 8 ust. 1 umowa z [...] kwietnia 2017 r. nr [...]na realizację projektu "[...]". Organ podkreślił, że ww. umowa stanowi źródło zobowiązań strony wobec PFRON i żądanie zwrotu środków w kwocie określonej w decyzji znajduje uzasadnienie w poszczególnych zapisach umowy. Efektem kontroli przeprowadzonych w ramach wizyt monitoringowych były stwierdzone nieprawidłowości skutkujące rozwiązaniem umowy w dniu [...] czerwca 2018 r. w trybie natychmiastowym, stosownie do § 16 ust. 1 umowy. Organ wyjaśnił, że taki tryb rozwiązania umowy, stosownie do § 16 ust. 3 umowy, obligował stronę do zwrotu całości kwoty przekazanej na realizację projektu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia płatności tych środków. Zdaniem organu, nie ulega wątpliwości, że w wyniku przeprowadzonych przez PFRON kontroli zostały stwierdzone nieprawidłowości, o których mowa w art. 49e ust. 1 ustawy o rehabilitacji, a ustalona do zwrotu kwota mieści się w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości, skoro zgodnie z ww. umową nieprawidłowości te skutkowały rozwiązaniem umowy i obowiązkiem zwrotu środków PFRON przekazanych na mocy tej umowy, co oznacza, że materialnoprawna przesłanka żądania zwrotu środków PFRON na podstawie tego przepisu została spełniona. W ocenie organu, powyższe okoliczności znalazły wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), przy czym na podstawie art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ww. ustawy. W rozpoznawanej sprawie wystąpiły tego rodzaju wady i uchybienia. Kontroli Sądu podlegała decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] marca 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2019 r. nakazującą Klubowi Sportowemu "[...]" zwrot środków PFRON w kwocie 254 420,00 zł wraz z odsetkami naliczonymi w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi art. 49e ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 511, ze zm.). Przepis ten stanowi, iż środki Funduszu podlegają zwrotowi w kwocie wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, pobranej w nadmiernej wysokości lub ustalonej w wyniku kontroli w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości, określonej w drodze decyzji nakazującej zwrot wypłaconych środków wraz z odsetkami naliczonymi od tej kwoty, od dnia jej otrzymania, w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Stosownie do art. 49e ust. 1a ustawy o rehabilitacji, od decyzji Prezesa Zarządu Funduszu, o której mowa w ust. 1, przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do Prezesa Zarządu Funduszu. Mając na uwadze wskazaną regulację, w okolicznościach niniejszej sprawy należy przede wszystkim zauważyć, że zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Przepis ten wiąże przesłankę wyłączenia pracownika organu z wniesieniem środka zaskarżenia, co oznacza, że osoba wydająca decyzję w pierwszej instancji nie może rozpoznać środka zaskarżenia od decyzji, w której wydaniu brała udział. Przesłanka ‘brania udziału w wydaniu zaskarżonej decyzji" obejmuje udział w czynnościach orzeczniczych (wydanie decyzji) lub innych czynnościach decyzyjnych, które mają bezpośredni wpływ na treść rozstrzygnięcia, jak np. przygotowanie projektu decyzji (por. wyroki NSA: z 7 listopada 2019 r. sygn. akt I OSK 570/18, z 18 czerwca 2019 r. sygn. akt II OSK 2004/17). Obowiązek wyłączenia pracownika wynikający z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. dotyczy sytuacji, gdy decyzja, przy wydaniu której uprzednio dany pracownik uczestniczył, poddawana jest następnie kontroli czy to w postępowaniu zwykłym (w toku instancji albo na podstawie art. 127 § 3 k.p.a.), czy nadzwyczajnym (w trybie wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji). Badając przesłankę wyłączenia pracownika należy ustalić jego rolę procesową i rzeczywisty wpływ na decyzję wydaną w zwykłym postępowaniu. W każdej sytuacji chodzi więc o sprawdzenie i ustalenie, czy pracownik uczestniczył w czynnościach, które w konsekwencji doprowadziły do wydania określonego rozstrzygnięcia i miał faktycznie lub mógł mieć wpływ na jego treść (por. wyroki NSA: z 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1346/17, z 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II GSK 832/17). Jak wynika z akt sprawy, zarówno zaskarżona decyzja Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] marca 2019 r., jak i utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] stycznia 2019 r. nakazująca zwrot środków PFRON zostały podpisane przez tego samego pracownika, działającego z upoważnienia Prezesa Zarządu PFRON, Dyrektora Oddziału [...] PFRON M. M. Okoliczność ta sprawia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem ww. art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. i już z tego względu podlega uchyleniu. Dodatkowo zauważyć również należy, że zaskarżona decyzja nie zawiera niezbędnych elementów, o których mowa w art. 107 § 1 k.p.a., tj. nie zawiera uzasadnienia prawnego. Organ nie wyjaśnił materialnoprawnej przesłanki zastosowania art. 49e ust. 1 ustawy o rehabilitacji oraz nie wskazał wprost przyczyny nakazania zwrotu środków Funduszu. Nie wyjaśnił również przesłanek, które skutkowały nakazaniem zwrotu całej kwoty przekazanej stronie skarżącej na realizację projektu. Tymczasem uzasadnienie decyzji nakazującej zwrot wypłaconych środków na podstawie art. 49e ust. 1 ustawy o rehabilitacji musi zawierać wyraźne określenie jednej z trzech przyczyn wydania decyzji, tj.: wydatkowania przyznanych środków niezgodnie z przeznaczeniem, ustalenia w wyniku kontroli w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości lub pobrania środków w nadmiernej wysokości. Żadna z podanych przyczyn nie została wprost wskazana i określona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera w istocie wyłącznie przedstawienie stanu faktycznego sprawy. Organ powinien natomiast przyporządkować ustalony stan faktyczny do zastosowanej w sprawie normy prawnej, czego nie uczynił. Dodatkowe rozważania dotyczące możliwości rozwiązania zawartej ze skarżącym umowy, wraz z przytoczeniem poszczególnych zapisów znajdujących się w umowie z dnia [...] kwietnia 2017 r. zawartej ze skarżącym, zostały sformułowane dopiero w odpowiedzi na skargę, która nie może zastąpić uzasadnienia decyzji. Nie może być natomiast uznana za zgodną z prawem decyzja wydana bez wyjaśnienia okoliczności faktycznych objętych hipotezą przepisów prawa materialnego znajdujących zastosowanie w danej sprawie i bez rozważenia tych przepisów w świetle ustalonego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z 14 marca 2017 r. sygn. akt II OSK 1889/15). Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego, obejmujących koszty zastępstwa procesowego przez adwokata orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200, art. 210 oraz art. 205 § 2 cytowanej ustawy w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).