V SA/Wa 713/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi B. S.A. w K. na informację zawartą w piśmie Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi B. S.A. w K. (dalej: skarżąca, spółka lub strona) jest rozstrzygnięcia Ministra Zdrowia (dalej także organ) zawarte w piśmie z [...] marca 2016r., nr [...];[...] informujące, że protest nie został uwzględniony. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W odpowiedzi na konkurs pn. "Dzienny dom opieki medycznej" skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój, Oś Priorytetowa V "Wsparcie dla obszaru zdrowia", Działania 5.2 "Działania projakościowe i rozwiązania organizacyjne w systemie ochrony zdrowia ułatwiające dostęp do niedrogich, trwałych oraz wysokiej jakości usług zdrowotnych". Wnioskowi nadano nr [...]. Pismem z [...] stycznia 2016 r., znak [...];[...], skarżąca została poinformowana przez Instytucję Pośredniczącą o negatywnym wyniku oceny jej projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (aktualny tekst jednolity Dz.U. z 2016r. poz. 217 ze zm., dalej: ustawa). Złożony wniosek został odrzucony ze względu na niespełnienie kryterium dostępu "Projektodawca jest podmiotem leczniczym posiadającym umowę z Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia spełniającym kryteria określone w standardzie dla dziennego domu opieki medycznej". W wyniku rozpoznania protestu Minister Zdrowia pismem z [...] marca 2016 r., na podstawie art. 58 ustawy poinformował, że protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skarżąca pominęła jeden z obowiązkowych wskaźników tj. odsetek osób korzystających z usług Dziennego domu opieki medycznej. Wskazano, że spółka we wniosku podała, że "ankieta satysfakcji pacjenta/rodziny z wykonywanych usług będzie wypełniana przez pacjenta lub opiekuna/rodzinę pacjenta na temat udzielonych w Dziennym domu opieki medycznej usług. Ankietę będzie otrzymywał pacjent po zakończeniu pobytu. Poziom satysfakcji będzie monitorowany na bieżąco po analizie wypełnionych ankiet. Po zakończeniu projektu zostanie utworzony raport oceniający poziom satysfakcji pacjenta z udzielonego mu wsparcia". Organ podkreślił, że w Regulaminie konkursu "Dzienny dom opieki medycznej" (dalej: Regulamin) określone zostały wskaźniki: 1) produktu - liczba podmiotów leczniczych; (...), 2) rezultatu - liczba zdeinstytucjonalizowanych miejsc opieki nad osobami zależnymi, które zostały objęte narzędziami deinstytucjonalizacji opieki nad osobami zależnymi (...), 3) liczba pacjentów, którzy zostaną objęci opieką i ukończą leczenie powinna wynosić minimum 60 osób na projekt. Wskaźnik będzie monitorowany na etapie realizacji projektu, nie rzadziej niż raz na trzy miesiące na podstawie rejestru/listy osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych, 4) odsetek osób korzystających z usług dziennego domu opieki medycznej pozytywnie oceniających funkcjonowanie domu opieki medycznej powinien wynosić min. 80%. Wskaźnik będzie monitorowany na podstawie badania satysfakcji pacjentów lub członków ich rodzin przeprowadzonego przez projektodawcę lub podmiot zewnętrzny na jego zlecenie. Wyjaśnił, że dwa pierwsze wskaźniki zostały wprost określone jako obligatoryjne, w stosunku do dwóch kolejnych Regulamin wskazuje, że beneficjent "powinien je monitorować". W kontekście powyższego dodał również, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do Regulaminu pn. "Dzienny dom opieki medycznej - organizacja i zadania" (dalej: DDOM) projekt ma być monitorowany według następujących wskaźników: 1) liczby podmiotów leczniczych, które zostały objęte narzędziami deinstytucjonalizacji opieki nad osobami zależnymi - 40; 2) liczby zdeinstytucjonalizowanych miejsc opieki nad osobami zależnymi, które zostały utworzone w ramach programu - minimalnie 10 maksymalnie 15 na projekt; 3) liczby pacjentów, którzy zostali objęci opieką i ukończyli leczenie - minimum 60 na projekt; 4) odsetka osób korzystających z usług dziennego domu opieki medycznej pozytywnie oceniających funkcjonowanie domu opieki medycznej (na podstawie badania satysfakcji pacjentów lub członków ich rodzin) - min. 80%. W związku z powyższym Minister Zdrowia stwierdził, że w przywołanym powyżej standardzie DDOM wszystkie wskaźniki zostały określone w taki sposób, że strona była zobowiązana do umieszczenia ich je we wniosku o dofinansowanie. Skarżąca natomiast nie zawarła we wniosku o dofinansowanie wskaźnika dotyczącego odsetka osób korzystających z usług Dziennego domu opieki medycznej, a tym samym nie spełniła wymogu określonego w standardzie DDOM. Organ także stwierdził, że powyższe uchybienie nie stanowiło braków formalnych (oczywistych omyłek), do których sprecyzowania (uzupełnienia) winien wezwać. W tym zakresie powołał się na Regulamin i wskazał jakie braki formalne i oczywiste omyłki podlegają uzupełnieniu (nie skutkujące zmianą sumy kontrolnej) oraz wyjaśnił, że tego typu braki nie stanowią braków formalnych i oczywistych omyłek. Odnosząc się natomiast do kwestii zapewnienia wyżywienia pacjentom, organ powołał się na zapisy wniosku i stwierdził, że strona w zakresie wyżywienia pacjentów wskazała, iż "pacjenci przebywający powyżej 4 godzin w Dziennym domu opieki medycznej otrzymają wyżywienie zgodnie z zaleceniami dietetyka i lekarza, z uwzględnieniem specyficznych potrzeb. Dla wszystkich pacjentów przewidziano poczęstunek i cieple oraz zimne napoje". Minister Zdrowia ponownie wskazał na standard DDOM zgodnie, z którym "poza świadczeniami opieki zdrowotnej pacjentom przebywającym w dziennym domu opieki medycznej zapewnione zostanie odpowiednie do stanu zdrowia wyżywienie, prowadzone będą zajęcia dodatkowe, pozwalające na zagospodarowanie czasu wolnego pomiędzy udzielanymi świadczeniami zdrowotnymi oraz w razie potrzeby bezpłatny transport z miejsca zamieszkania do domu opieki medycznej i powrót do miejsca zamieszkania". Wobec powyższego stwierdził, że zapewnienie wyżywienia jest obligatoryjne dla wszystkich pacjentów bez względu na liczbę spędzonych w Dziennym domu opieki medycznej godzin dziennie. Podkreślił, iż "poczęstunek" to nie to samo co "wyżywienie". Wskazuje na to nawet sam fakt rozróżnienia tych dwóch pojęć przez samego wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Zatem zarzut ten uznał za niezasadny. Pismem z [...] marca 2016r. strona złożyła skargę wnosząc o uchylenie decyzji w całości i skierowanie wniosku do właściwego etapu oceny przez organ I instancji na odstawie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego. Ponadto wniosła, na podstawie art. art. 106 § 3 p.p.s.a., o przeprowadzenie dowodu poprzez zwrócenie się do Ministerstwa Zdrowia o udostępnienie w formie zapewniającej anonimowość wnioskodawców Kart Oceny wniosków, które podlegały ocenie w zakresie kryteriów merytorycznych konkursu. Wniosek dowodowy ma na celu poparcie zarzutu naruszenia zasady rzetelności oceny wniosku oraz zasady równego traktowania wnioskodawców. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść decyzji: 1) art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.) poprzez ich niezastosowanie i niedołożenie wszelkich starań w wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, co skutkowało brakiem uznania procesu oceny wniosku za nierzetelny i niezgodny z wytycznymi zawartymi w dokumentacji i nieuznaniem protestu, 2) art. 7, art. 77 art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe rozpatrzenie stanu faktycznego w sprawie, czego skutkiem był brak uznania nieprawidłowego przeprowadzenia oceny wniosku tj. przeprowadzenia oceny kryteriów merytorycznych w części dotyczącej kryteriów dostępu, co skutkowało nieuznaniem protestu, 3) art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak uznania procesu oceny wniosku za naruszający zasadę równego traktowania podmiotów, legalizmu i zaufania do państwa poprzez różną ocenę spełniania kryterium dostępu wobec takich samych braków zawartych we wnioskach dwóch różnych wnioskodawców, czego skutkiem było nieuznanie protestu, 4) art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z pkt. 4 ppkt 4 Regulaminu w związku z art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniesionego protestu i nie skierowanie wniosku do właściwego etapu oceny pomimo oczywistego naruszenia zapisów Regulaminu przy ocenie wniosku. W uzasadnieniu skargi spółka wyjaśniła, że we wniosku wskazała, iż w czasie realizacji projektu badaniem satysfakcji z funkcjonowania domu opieki medycznej objętych będzie 100% osób nie wskazując jednak na odsetek osób oceniających go pozytywnie. W jej ocenie zastosowanie wskaźnika projektu, którego jedynie opis nieznacznie odbiega od opisu wskazanego w standardzie DDOM nie może stanowić o niespełnieniu kryterium dostępu. Kryteria dostępu określone zostały w Regulaminie. Oceniający wniosek pod kątem spełniania tego kryterium powinien wziąć pod uwagę czy projektodawca, jako świadczeniodawca posiada potencjał do spełniania wymagań określonych standardzie DDOM. Zdaniem skarżącej spełnia ona to kryterium, gdyż wskaźnik realizacji projektu w postaci określonego poziomu satysfakcji pacjentów nie jest podstawowym elementem projektu i nie stanowi o potencjale wnioskodawcy. Podkreśliła również, że ten parametr nie jest parametrem obligatoryjnym dla projektów realizowanych w ramach PO WER zgodnie z definicją i sposobem pomiaru określonymi w załączniku do SzOOP oraz Wytycznymi w zakresie monitorowania postępu rzeczowego programów operacyjnych na lata 2014-2020, a także z Regulaminu. Spółka nie zgodziła się także z oceną w zakresie zapewnienia wyżywienia. Powyższa ocena, jej zdaniem, świadczy o braku rzetelności ekspertów oceniających wniosek. Podniosła, że w standardzie DDOM wskazane są kryteria uznania pacjenta za podopiecznego DDOM. M.in. jednym z kryterium jest udzielanie opieki w czasie nie krótszym niż 4 godziny dziennie. Oznacza to, że każdy pacjent, który przebywa w DDOM krócej niż 4 godziny nie może być zakwalifikowany jako podopieczny DDOM. Opis standardu DDOM przytoczony przez IOK w uzasadnieniu oceny dotyczy wyłącznie podopiecznych DDOM i nie ma zastosowania do pacjentów nie zakwalifikowanych jako podopieczni DDOM a korzystających z udzielanych w nim świadczeń. Spółka we wniosku przewidziała tę sytuację i w celu zapewnienia możliwie podobnej (i nie dyskryminującej) opieki dla wszystkich pacjentów postanowiła dostosować żywienie pacjentów przebywających w DDOM niezależnie do tego, czy zostaną zakwalifikowani jako jego podopieczni DDOM. Pacjentom niezakwalifikowanym jako podopieczni DDOM, z uwagi na przebywanie w DDOM krócej niż 4 godziny zapewniła poczęstunek oraz ciepłe i zimne napoje, a dla pozostałych pacjentów uznanych za podopiecznych DDOM zgodnie ze standardem, zapewnione jest pełne wyżywienie. W jej ocenie opis zawarty we wniosku skarżącej jest w pełni zgodny ze standardem DDOM, a fakt zapewnienia poczęstunku także dla osób nieobjętych standardem DDOM świadczy o wysokiej jakości opieki dla wszystkich pacjentów. Strona wskazała, że zarówno w samym Regulaminie jak i w opisie części Karty Oceny Merytorycznej Wniosku o Dofinansowanie Projektu Konkursowego w Ramach PO WER stanowiącej załącznik do Regulaminu wyraźnie określono, jakie elementy wniosku podlegają poszczególnym etapom oceny. W pkt 3.1. w części E. Kryteria Merytoryczne Karty Oceny IOK wskazano, iż ocenie podlegać będzie "Adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu (w tym wskaźników dotyczących właściwego celu szczegółowego POWER) oraz sposobu ich pomiaru". W ramach oceny oceniający mógł przyznać minimum 6/10 punktów a maksimum 10/10 punktów w przypadku prawidłowego określenia wszystkich czterech wskaźników monitorowania projektu określonych w Regulaminie konkursu DDOM. W związku z powyższym w jej ocenie wszystkie wskaźniki zawarte we wniosku powinny podlegać ocenie na etapie oceny merytorycznej z zastosowaniem wskazanej skali punktowej oceny. Ocena zawartego we wniosku skarżącej wskaźnika realizacji projektu w części dotyczącej kryteriów dostępu zamiast w części dotyczącej kryteriów merytorycznych stanowi naruszenie Regulaminu, którego następstwem było odrzucenie wniosku. Strona zwróciła ponownie uwagę, że zapisy Regulaminu nie tylko nie określają spornego wskaźnika satysfakcji jako obligatoryjnego ale również, nie jest on kluczowym wskaźnikiem. Nie zgodziła się z interpretacja organu, że wskaźnik ten powinien zostać podany we wniosku. W jej ocenie wskaźnik ten będzie (czas przyszły) monitorowany na podstawie badania satysfakcji pacjentów lub członków rodzin przeprowadzonego przez projektodawcę lub podmiot zewnętrzny. A więc Regulamin przewiduje przyszłe monitorowanie wskaźnika - w czasie realizacji projektu przez spółkę. Założenia IOK stanowiące podstawę odrzucenia wniosku prowadzą do absurdalnej konkluzji, że skarżąca na etapie złożenia wniosku - a więc, że przed rozpoczęciem realizacji projektu dysponuje wynikami przeprowadzonych ankiet i deklaruje, że poziom satysfakcji osiągnął minimum 80%, dla projektu, który nie został rozpoczęty. Powołała się również na standard DOM i zauważyła, że wskaźnik satysfakcji pacjentów jest wskaźnikiem, którego monitorowanie powinno następować na etapie realizacji projektu. Natomiast we wniosku spółka określiła wprost, że badaniem satysfakcji objętych będzie 100% pacjentów korzystających z usług objętych projektem DDOM, nadto określiła warunki i sposób badania satysfakcji oraz procedurę prowadzenia tego badania, które są w pełni zgodne z warunkami konkursu oraz wytycznymi projektu. Wyjaśniła, że przystępując do konkursu spółka oświadczyła, iż realizacja projektu będzie wiązała się ze spełnianiem wymogów określonych w Regulaminie a więc i, że wskaźnik satysfakcji pacjentów będzie wynosił minimum 80%. Zatem, w jej ocenie, spółka zobowiązała się do zapewnienia realizacji projektu w taki sposób aby satysfakcja pacjentów spełniała kryteria konkursowe. Podkreśliła również - z uwagi na uzasadnienie rozstrzygnięcia - że jest duże prawdopodobieństwo, że wniosek skarżącej oceniony został odmiennie od innych wnioskodawców w zakresie tego samego etapu oceny. Wskazała, że z jej informacji wynika, iż IOK prowadząc ocenę innych wniosków złożonych w konkursie prowadziła ocenę zgodnie z Regulaminem, w tym w szczególności analizując poprawność zastosowanych we wniosku wskaźników na etapie oceny merytorycznej, a nie dostępu. Natomiast zgodnie z Regulaminem ewentualne wątpliwości oceniających na etapie oceny merytorycznej mogły podlegać negocjacjom, które umożliwiały modyfikację wniosku poprzez stronę i zdobycie warunkowo przyznanych punktów. Powyższe prowadzi do naruszenia zasady równego traktowania wnioskodawców rozumianej jako zakaz stosowania regulaminu konkursu w sposób skutkujący faworyzowaniem poszczególnych wnioskodawców kosztem pozostałych wnioskodawców. Na zakończenie spółka stanęła na stanowisku, że spełniła ona wszystkie kryteria dostępu, a wskazane w proteście naruszenia miały charakter bezsporny i oczywisty. Dlatego też organ powinien przeprowadzić rzetelną ocenę procedury oceny wniosku w zakresie zarzucanych w proteście naruszeń, której skutkiem winno być uznanie kryterium dostępu za spełnione i skierowanie wniosku do oceny kryteriów merytorycznych. W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje: Skarga jest niezasadna Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W myśl art. 61 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.z 2014r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawą. Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez Ministra Zdrowia, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] marca 2016 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (Minister Zdrowia) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020; - Regulaminem konkursu i jego załącznikami w tym Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza, Edukacja, Rozwój 2014-2020 stosowanej w konkursie nr [...]; - Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza, Edukacja, Rozwój 2014-2020. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącego nie spełnił kryterium dostępu "Projektodawca jest podmiotem leczniczym posiadającym umowę z Oddziałem Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia spełniającym kryteria określone w standardzie dla dziennego domu opieki medycznej". Przedmiotem konkursu w myśl rozdziału I, podrozdziału 4 jest pilotażowe wdrożenie i przetestowanie standardu dziennego domu opieki medycznej, określonego w dokumencie pn. Dzienny dom opieki medycznej - organizacja i zadania, stanowiącym załącznik nr 1 do niniejszego regulaminu (dalej: standard DOMM). Zgodnie natomiast z rozdziałem V "Wybór projektów", podrozdziałem 2.3 "Analiza kart oceny formalno-merytorycznej i obliczanie liczby przyznanych punktów" wskazano, że sporne kryterium będzie służyło wyborowi projektów, które posiadają potencjał w zakresie prowadzenia kompleksowych, zdeinstytucjonalizowanych usług medycznych i spełniają wymogi standardu DDOM, w tym m.in. okresu i czasu funkcjonowania domu oraz liczby osób objętych opieką. Właściwy opis w tym zakresie powinien znaleźć się we wniosku w części IV Sposób realizacji projektu oraz potencjał i doświadczenie wnioskodawcy i partnerów w pkt 4.1 i 4.4. IOK zaleca ujęcie w treści wniosku o dofinansowanie zapisów potwierdzających spełnienie kryteriów określonych w standardzie dla dziennego domu opieki medycznej w pkt 4.1 wniosku. Z powyższego wynika, że sporne kryterium będzie służyło wyborowi projektów, które posiadają potencjał (...) i co warto podkreślić spełniają wymogi standardu DDOM. W standardzie DDOM, w części XII "Wskaźniki monitorowania projektu" jako obligatoryjne wskazano cztery wskaźniki monitorowania projektu: 1) liczba podmiotów leczniczych, które zostały objęte narzędziami deinstytucjonalizacji opieki nad osobami zależnymi - 40; 2) liczba zdeinstytucjonalizowanych miejsc opieki nad osobami zależnymi, które zostały utworzone w ramach programu - minimalnie 10 maksymalnie 15 na projekt; 3) liczby pacjentów, którzy zostali objęci opieką i ukończyli leczenie - minimum 60 na projekt; 4) odsetek osób korzystających z usług dziennego domu opieki medycznej pozytywnie oceniających funkcjonowanie domu opieki medycznej (na podstawie badania satysfakcji pacjentów lub członków ich rodzin) - min. 80%. W rozdziale II, podrozdziale 4 Regulaminu konkursu prawodawca wskazał, że pierwsze dwa wskaźniki wnioskodawca jest zobowiązany do monitorowania w projekcie, co musi zostać uwzględnione w zapisach wniosku o dofinansowanie (pkt 3.1.1). Wyjaśniono także, że projektodawca powinien monitorować również wskaźniki określone w standardzie DOMM, tj. ww. wskaźniki określone w pkt 3 i 4. A więc termin "powinien" winien być rozumiany jako obowiązek monitorowania tych dwóch ostatnich wskaźników. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego termin powinien w znaczeniu jeśli powinniśmy coś zrobić oznacza, że jest to pożądane lub konieczne, abyśmy to zrobili. Natomiast termin powinność oznacza coś co musimy zrobić, gdyż jest to naszym obowiązkiem (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007r., tom 4, s. 156). Zatem wbrew twierdzeniom strony brak jest jakiejkolwiek fakultatywności w tym zakresie. Ponadto w Regulaminie wskazano, że wnioskodawca może wprowadzić inne wskaźniki, dodatkowe w stosunku do wskazanych powyżej, o ile są zgodne z celami projektu. A także, co szczególnie należy podkreślić podano, że wszystkie wskaźniki w projekcie muszą podlegać monitorowaniu zgodnie z założeniami określonymi we wniosku o dofinansowanie. Mając powyższe na względzie, myli się skarżąca wskazując, że prawodawca wymagał tylko podania dwóch pierwszych wskaźników, traktując je jako obligatoryjne. Przeczą temu literalne rozumienie pojęcia "powinien" oraz dalsze zapisy Regulaminu wskazujące, że wszystkie wskaźniki w projekcie muszą podlegać monitorowaniu zgodnie z założeniami określonymi we wniosku o dofinansowanie. A więc monitorowaniu, zgodnie z określonymi we wniosku o dofinansowanie założeniami, podlegają 4 ww. wskaźniki oraz te określone dodatkowo przez wnioskodawcę. Tym samym wszystkie cztery wskaźniki, plus ewentualnie dodatkowo określone przez wnioskodawcę, winny znaleźć się we wniosku o dofinansowanie. Potwierdzeniem tej interpretacji, jest także standard DOMM, do wymogów którego strona winna się zastosować. W standardzie DDOM, z którym powinny być spójne zapisy wniosku o dofinansowanie, nie wprowadzono żadnych wyłączeń, czy też różnicowań wskaźników na podlegające obligatoryjnemu lub fakultatywnemu monitorowaniu. Zatem wszystkie cztery wskaźniki monitorowania projektu mają charakter obligatoryjny, a nie tak jak twierdzi strona tylko dwa pierwsze z nich. Wszystkie cztery stanowią bowiem obowiązkowy element standardu DDOM, który powinien zostać odzwierciedlony we wniosku o dofinansowanie. Powyższemu twierdzeniu w żaden sposób nie sprzeciwia się fakt, że sporny wskaźnik nie został wpisany bezpośrednio do katalogu wskaźników PO WER, czy też nie został określony w załączniku do SzOOP oraz Wytycznych w zakresie monitorowania postępu rzeczowego programów operacyjnych na lata 2014-2020. Strona bowiem miała, zgodnie z Regulaminem monitorować, tj. także wpisać do wniosku, wskaźniki określone w dokumentacji konkursowej (Regulamin i Standard DOMM), a także przez siebie dodatkowo określone. To regulamin i jego załączniki mają charakter normatywny, do którego winna zastosować się strona, o czym stanowi wprost art. 41 ustawy (właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu). Słusznie w odpowiedzi na skargę zauważył Minister Zdrowia, że konkurs w którym wystartowała skarżąca zakładał pilotażowe wdrożenie i przetestowanie standardu dotyczącego tworzenia funkcjonowania dziennych domów opieki medycznej, co wynika z cytowanego wyżej Regulaminu. Zatem istotne było wprowadzenie wskaźnika monitorującego, który wykaże w jakim stopniu zaproponowane rozwiązania wpisują się w potrzeby osób korzystających z usług dziennego domu opieki medycznej. Stąd Instytucja Pośrednicząca podjęła decyzję o wprowadzeniu do katalogu wskaźników obowiązkowych w tym konkursie wskaźnika dotyczącego m. in. odsetka osób pozytywnie oceniających funkcjonowanie DDOM. Prawidłowo zatem organ stwierdził, że nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko skarżącej, że niewłaściwe użycie wskaźnika monitorowania projektu, nie może być podstawą do odrzucenia wniosku z uwagi na niespełnianie kryterium dostępu. Skoro strona we wniosku o dofinansowanie w ogóle nie zawarła wynikającego z powyższych zapisów dokumentacji konkursowej wskaźnika określonego jako "odsetek osób korzystających z usług dziennego domu opieki medycznej pozytywnie oceniających funkcjonowanie domu opieki medycznej (na podstawie badania satysfakcji pacjentów lub członków ich rodzin) - min. 80 %", a w jego miejsce wpisała własny wskaźnik, to prawidłowo taki wniosek został odrzucony. Brak wskazania obligatoryjnego wskaźnika, przy ewentualnym dofinansowaniu projektu, uniemożliwiałby w przyszłości rozliczenie strony z realizacji założonych celów. Skoro beneficjent odpowiada za realizację Projektu zgodnie z wnioskiem, w tym za osiągnięcie wskaźników produktu oraz rezultatu określonych we wniosku (§ 4 ust. 1 pkt 1 wzoru umowy o dofinansowanie projektu w ramach PO WER 2014 - 2020, stanowiącej załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu), to nie wskazanie tych obligatoryjnych wskaźników uniemożliwiłoby dokonanie kontroli osiągnięć projektu. Powodowałoby to również, że zapis Regulaminu podrozdziału 4 o treści "W celu właściwego monitorowania liczby zdeinstytucjonalizowanych miejsc opieki oraz liczby pacjentów, którzy zostali objęci opieką i ukończyli leczenie, wnioskodawca będzie zobowiązany do prowadzenia imiennego rejestru osób, które korzystają ze świadczeń opieki zdrowotnej w ramach DDOM wraz z miesięcznym harmonogramem opieki nad pacjentami wskazującym dzienny poziom wykorzystania utworzonych miejsc zgodnie z założeniami standardu" byłby zapisem pustym. Gdyby bowiem uznać argumentację strony za zasadną, to także niesporny w sprawie wskaźnik "liczba pacjentów, którzy zostali objęci opieką i ukończyli leczenie - minimum 60 na projekt", byłby wskaźnikiem fakultatywnym i brak byłoby potrzeby go uwzględnienia, gdyż także on nie został określony w PO WER oraz załączniku do SZOOP. A więc prowadzenie takiej ewidencji byłoby bezcelowe, czego w żaden sposób sąd nie stwierdził. Odnosząc się do wskazanego przez stronę wskaźnika, to należy uznać, że określony we wniosku wskaźnik, był wskaźnikiem dodatkowym i w żaden sposób nie zastępował wyżej omówionego wskaźnika. Wskaźniki "Liczba osób objętych badaniem satysfakcji z wykonanych usług w dziennym domu opieki medycznej", określonym na poziomie 60 osób (strona 3-4 wniosku o dofinansowanie), nie pokrywa się zakresowo ze spornym wskaźnikiem. Sporny i wyżej omówiony wskaźnik będzie bowiem monitorował, jaka część osób korzystających z usług dziennego domu opieki medycznej pozytywnie ocenia prowadzone działania i funkcjonowanie dziennego domu opieki medycznej. Wartość docelowa wskaźnika została określona na poziomie min. 80 % wszystkich osób korzystających. Słusznie zatem w odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wyjaśnił, że powyższe miało za zadanie motywować wnioskodawców do jak najlepszej realizacji projektu, gdyż w przeciwnym razie ten wskaźnik mógł zostać niezrealizowany. Nieosiągnięcie wskaźników projektu może spowodować konsekwencje finansowe dla beneficjenta w postaci częściowego zwrotu dofinansowania obliczonego zgodnie z regułą proporcjonalności, co wyżej zostało już zaakcentowane. Natomiast zaproponowany przez stronę wskaźnik liczby osób objętych badaniem satysfakcji czy też liczby osób objętych szkoleniem dostarczy jedynie informacji, czy wszystkie osoby korzystające z DDOM zostały objęte badaniem lub szkoleniem. Zatem wskaźnik zaproponowany przez skarżącą był nieprzydatny w kontekście realizacji celów projektu, gdyż badanie poziomu satysfakcji na zakładanym poziomie już z założenia powinno obejmować wszystkie osoby korzystające z DDOM, a nie tylko 60 osób. Wbrew twierdzeniom strony zaproponowany przez nią wskaźnik znacznie odbiega od spornego wskaźnika. Ponadto i co równie ważne wskaźnik ten nie stanowi zobowiązania skarżącej do osiągnięcia zakładanego poziomu satysfakcji. Słusznie także organ wyjaśnił w odpowiedzi na protest, że brak powołania tego wskaźnika nie stanowi braku formalnego (oczywistej omyłki), do którego uzupełniania organ mógłby wezwać. Sąd, wobec braku zarzutów skargi odnoszących się do powyższego, jedynie wskaże, nie powtarzając argumentacji organu na ten temat, że w całości podziela prezentowaną argumentację wskazującą, iż tego rodzaju braki nie stanowią braków formalnych. Brak przedstawienia w treści wniosku wymaganych przez kryteria oceny informacji nie może być usunięty w drodze wezwania do uzupełnienia wniosku, gdyż strona uzupełniałaby materialną, a nie formalną treść wniosku. Natomiast wezwanie do uzupełnienia tego rodzaju braków wniosku, jak w przypadku wniosku złożonego przez skarżącą, prowadziłoby do naruszenia przez Ministra Zdrowia zasady równego traktowania pozostałych wnioskodawców, którzy w sposób prawidłowy wypełnili swoje wnioski. Bezzasadne okazały się również zarzuty wskazujące, że sporny wskaźnik winien być oceniany na etapie oceny merytorycznej i nie mógł podlegać ocenie na etapie kryteriów dostępu. Zgodnie z tym co zostało już powiedziane wyżej, a także w myśl zapisów "Karty oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER" sporne kryterium miało służyć wyborowi podmiotów, które posiadają potencjał w zakresie prowadzenia kompleksowych, zdeinstytucjonalizowanych usług medycznych i spełniają wymogi standardu DDOM (a zatem również wskaźników). Zatem to właśnie w tym kryterium ocenie podlegają wskaźniki zastosowane przez stronę. Ocenie podlega samo ich wskazanie zgodnie z dokumentacją konkursową, a nie możliwość ich osiągnięcia, która podlega ocenie na etapie oceny merytorycznej. Fakt późniejszej oceny merytorycznej nie stoi w kolizji z wcześniejszą, zero - jedynkową oceną, czy projekt spełnia standard DDOM. Ocena merytoryczna wskaźników służy bowiem wyważeniu, czy zaproponowane w projekcie wskaźniki są adekwatne dla realizacji celów projektu, przy założeniu, że w projekcie zawarto wymagania określone w dokumentacji konkursowej. Na tym etapie ocenie podlegają wszystkie wskaźniki, w tym również ewentualnie dodatkowe wskaźniki zaproponowane bezpośrednio przez wnioskodawcę. Inny jest zatem cel i charakter oceny merytorycznej, która ma za zadanie merytoryczne odniesienie się do zaproponowanych we wniosku o dofinansowanie rozwiązań, a inny oceny na etapie kryteriów dostępu. Skoro projekt na etapie oceny kryteriów dostępu oceniany jest zero-jedynkowo (spełnia lub nie kryterium), to w wypadku niespełniania kryterium dostępu nie przechodzi do dalszej oceny merytorycznej. Ocena natomiast merytoryczna ma charakter oceny punktowej i w ramach tej oceny najwyższą punktację otrzymują projekty, które po pierwsze przeszły przez wszystkie wcześniejsze etapy oceny i po wtóre najlepiej wypełniają oceniane kryteria merytoryczne. Słusznie także organ, w kontekście wyżej cytowanych celów (przedmiot konkursu) wyjaśnił, że wskaźnik realizacji projektu w postaci określonego poziomu satysfakcji pacjentów jest jednym z podstawowych elementów projektu i również decyduje o potencjale wnioskodawcy. Informacje o liczbie pacjentów objętych opieką w ramach projektów realizowanych w ramach konkursu oraz odsetku osób pozytywnie oceniających funkcjonowanie dziennego domu opieki medycznej są niezbędne dla ustalenia niezbędnego standardu dziennych domów opieki medyczne i kosztów ich funkcjonowania. Na etapie pilotażu testowane są bowiem różne rozwiązania, które będą miały bezpośrednie przełożenie na model funkcjonowania DDOM w Polsce w kolejnych latach. Dlatego też z treści wniosku winien ten wskaźnik wynikać. Błędnie strona sprowadza ocenę w ramach kryterium dostępu, tylko do oceny posiadania przez nią kontraktu z NFZ oraz okresu i czasu funkcjonowania DDOM. Nie uwzględnia ona bowiem, że w ramach tego kryterium ocenie podlega również spełnianie przez nią wszystkich wymogów standardu DDOM. Regulamin w zakresie oceny tego kryterium dostępu posługuje się terminem "m.in.", a więc wskazuje na katalog otwarty, a odwołanie się do okresu i czasu funkcjonowania DDOM oraz liczby osób objętych opieką ma jedynie charakter przykładowego wyliczenia. Oczywiście niezasadne jest twierdzenie o możliwości skierowania wniosku o dofinansowanie do negocjacji, gdyż tylko warunkowe spełnianie kryteriów horyzontalnych i merytorycznych, a nie kryteriów dostępu umożliwia przeprowadzenie negocjacji. W wypadku nie spełnienia kryterium dostępu projekt jest odrzucany, a nie kierowany do dalszej oceny (pkt 4 podrozdziału 2.2., rozdziału V Regulaminu). Natomiast o negocjacjach stanowi pkt 10 podrozdziału 2.2, rozdziału V Regulaminu i dotyczy on tylko oceny horyzontalnej i merytorycznej (por. pkt 5 i 8 powyższego podrozdziału). Punkt 10 stanowi, że w przypadku gdy: a) projekt od oceniającego bezwarunkowo uzyskał co najmniej 60% punktów w poszczególnych kategoriach oceny spełniania ogólnych kryteriów merytorycznych oraz b) oceniający uprzednio stwierdził, że projekt warunkowo spełnia dane kryterium bądź kryteria horyzontalne lub warunkowo przyznał określoną liczbę punktów za spełnianie danego kryterium merytorycznego bądź danych kryteriów merytorycznych, oceniający kieruje projekt do negocjacji, odpowiednio odnotowując ten fakt na karcie oceny formalno-merytorycznej. Dlatego też projekt mógł zostać skierowany do negocjacji. Mając powyższe na względzie wniosek o dofinansowanie strony nie spełnił kryterium dostępu, gdyż nie podano we wniosku obowiązkowego wskaźnika. Tym samym w sposób prawidłowy wniosek został odrzucony. Wobec powyższego nie ma już żadnego znaczenia podnoszony zarzut dotyczący zapewnienia wyżywienia pacjentom. Jednakże odnosząc się do niego to należy wskazać, że we wniosku o dofinansowanie skarżąca w zakresie wyżywienia pacjentów wskazała, iż "pacjenci przebywający powyżej 4 godzin w Dziennym domu opieki medycznej otrzymają wyżywienie zgodnie z zaleceniami dietetyka i lekarza, z uwzględnieniem specyficznych potrzeb. Dla wszystkich pacjentów przewidziano poczęstunek i cieple oraz zimne napoje". W słowniku standardu DDOM wskazano, że przez osobę korzystającą ze wsparcia rozumie się osobę bezpośrednio korzystająca ze świadczeń zdrowotnych oraz innych usług (wyżywienie, transport) w ramach dziennego domu opieki medycznej. Natomiast pobyt w dziennym domu opieki medycznej określono jako korzystanie ze świadczeń zdrowotnych oraz innych usług (wyżywienie, transport) świadczonych w dziennym domu opieki medycznej. W tytule VI "Czas trwania pobytu w dziennym domu opieki medycznej" wskazano, że w pierwszym miesiącu, pacjenci przebywać będą w domu opieki medycznej przez 5 dni w tygodniu przez 8-10 godzin dziennie, następnie w zależności od poprawy stanu zdrowia, liczba i częstotliwość udzielanych świadczeń może być stopniowo zmniejszana w zależności od potrzeb indywidualnych każdego pacjenta, jednak nie może odbywać się w czasie krótszym niż 4 godziny dziennie. Podmiot leczniczy prowadzący dzienny dom opieki medycznej zobowiązany jest do opracowania regulaminu organizacyjnego działania dziennego domu opieki medycznej, który będzie określał w szczególności godziny pracy. W tytule VIII "Zakres świadczeń udzielanych w ramach dziennego domu opieki medycznej" określono oprócz wymienionych enumeratywnie podstawowych kategorii świadczeń zdrowotnych realizowanych w ramach dziennego domu opieki medycznej wymóg, zgodnie z którym "poza świadczeniami opieki zdrowotnej pacjentom przebywającym w dziennym domu opieki medycznej zapewnione zostanie odpowiednie do stanu zdrowia wyżywienie (...). Mając powyższe na względzie zapewnienie wyżywienia jest obligatoryjne dla wszystkich pacjentów bez względu na liczbę spędzonych w dziennym domu opieki medycznej godzin dziennie. Nieracjonalne byłoby bowiem uzależnianie możliwości sfinansowania posiłków dla pacjentów DDOM w zależności od liczby godzin, w jakich korzystaliby oni ze świadczeń w ramach DDOM, tym bardziej, jeżeli stałoby to w sprzeczności z zaleceniami dietetyka, co mogłoby zaburzać proces terapii. W ocenie sądu prawidłowo organ zakwestionował stanowisko strony, która ograniczyła potencjalnym pacjentom DDOM przebywającym w danym dniu krócej niż 4 godziny, możliwość otrzymania pełnego wyżywienia. Standard DOMM w żadnym ze swoich postanowień takiego ograniczenia nie wprowadza. Powyższemu nie sprzeciwia się cytowany powyżej zapis odnoszący się do minimalnego czasu przebywania w dziennym domu opieki medycznej. W ocenie sądu zapis ten ma charakter porządkowy mający na celu zapewnienie autentycznej pomocy dla osób korzystających z tej formy wsparcia. Nie powoduje on natomiast, że osoby przebywające w DDOM w danym dniu poniżej 4 godzin pozbawione będą określonego świadczenia. Może zdarzyć się bowiem tak i zapewne nie będą to sytuacje odosobnione (np. specjalistyczne wizyty lekarskie lub zalecenia, co do określonego sposobu leczenia), że dana osoba korzystająca z DDOM będzie przebywała w ośrodku poniżej 4 godzin. I wówczas wg twierdzenia strony straci status pacjenta oraz tym samym nie otrzyma pełnego wyżywienia. W ocenie sądu taka interpretacja jest zupełnie nieuzasadniona. Co więcej odmówienie pensjonariuszom dziennego domu opieki medycznej statusu pacjenta oznaczałoby, że osoby takie korzystają ze świadczonych im usług na zasadach komercyjnych, co jest nie do pogodzenia z celami projektu. Jaka zasadnie zauważył Minister na obszarze DDOM, który został utworzone w ramach projektu nie mogą być prowadzone w trakcie jego realizacji działania, które doprowadzą do wystąpienia opodatkowanego przychodu (str. 39 Regulaminu konkursu). Świadczenia udzielane w ramach DDOM nie są świadczeniami gwarantowanymi w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2015, poz. 581 ze zm.). Skarżąca w skardze wniosła o przeprowadzenie dowodu z dokumentów poprzez zwrócenie się do organu o udostępnienie w formie zapewniającej anonimowość wnioskodawców Kart Oceny wniosków, które podlegały ocenie w zakresie kryteriów merytorycznych konkursu. Jej zdaniem wniosek ten ma na celu poparcie zarzutu naruszenia zasady rzetelności oceny wniosku oraz zasady równego traktowania wnioskodawców. Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, że z treści wniosku wynika, że w istocie skarżąca oczekuje od sądu podjęcia czynności zmierzających do poszukiwania dowodów, nie zaś przeprowadzenia dowodu uzupełniającego z dokumentu. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd wskazuje, że przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów jest możliwe, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych okoliczności oraz nie dojdzie do nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zatem powyższy przepis wyklucza możliwość poszukiwania dowodów przez sąd. Sąd mógłby co najwyżej przeprowadzić taki dowód, w wypadku przedstawienia go przez stroną postępowania, czego strona nie uczyniła. Wobec powyższego wniosek ten sąd oddalił. Na marginesie sąd wskazuje, że znane jest mu z urzędu, że w podobnych do skarżącej sprawie oceniający wnioski o dofinansowanie oceniali w ten sam sposób sporne kryterium dostępu (patrz wyroki WSA w Warszawie z 5 maja 2016r. w sprawie V SA/Wa 675/16, z 12 maja 2016r. w sprawie V SA/Wa 660/16). Trzeba również podkreślić, że każdy z wniosków oceniany jest indywidualnie, przez różnych oceniających. I nawet gdyby, hipotetycznie, inny oceniający to kryterium, określonej wady nie zauważył, to niedopuszczalne byłoby niezakwestionowanie tej okoliczności zauważonej we wniosku skarżącej, tylko z tego powodu, że w innej sprawie, inny oceniający takiej wady nie dostrzegł. Zatem bez znaczenia dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego oceny wniosku skarżącej jest ocena innego hipotetycznego wniosku, nawet gdyby w ocenie tego porównywanego wniosku nie dostrzeżono wady analogicznej jak we wniosku skarżącej, o ile tam taka wada istniała. Popełnienie bowiem błędu w ocenie jednego wniosku nie może prowadzić, do tolerowania takiego samego błędu w ocenie innych wniosków w imię równego traktowania wnioskodawców (por. wyroki NSA z 9 sierpnia 2011 r., II GSK 1500/11, z 31 sierpnia 2010r., II GSK 900/10 oraz WSA w Warszawie z 17 lipca 2014r., V SA/Wa 1422/14, z 30 czerwca 2010r., V SA/Wa 1192/10 – wyroki dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec dotychczas zaprezentowanego stanowiska bezzasadny jest zarzut skarżącej wskazujący na nierzetelność przeprowadzonej oceny wniosku oraz prowadzenia oceny niezgodnie z Regulaminem konkursu i załączników. Zdaniem sądu ocena projektu strony została dokonana w sposób prawidłowy i rzetelny. Fakt, że skarżący nie zgadza się z zaprezentowaną oceną sam w sobie nie stanowi o jej nieprawidłowości. Zupełnie niezasadny jest zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, art. 138 § 2 k.p.a.). Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 50 ustawy - który ma bezpośrednie zastosowanie - do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. A więc podnoszone zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych sąd uznaje za niezasadne. Na zakończenie należy zauważyć, że Minister Zdrowia w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że wniosek skarżącego winien być odrzucony, gdyż strona nie podała w tym wniosku wymaganych kryteriami oceny informacji. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.