V SA/Wa 716/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 22 lipca 2015 r. o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 22 lipca 2015 r. o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 716/14 Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił W. K. zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r. sygnatura akt V SA/Wa 716/14. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2015 r. (k-106 akt sądowych). W dniu 24 sierpnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym k-114) skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie (k-111), zażalenie nie było podpisane. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 24 sierpnia 2015 r. poprzez jego podpisanie - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a). Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 września 2015 r. (zpo k-117), a więc termin na jego wykonanie mijał w dniu 14 września 2015 r. Skarżący w dniu 15 września 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym k-121) nadesłał podpisane zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. K. na postanowienie z dnia 22 lipca 2015 r. o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 29 grudnia 2015 r. (k-128 akt sądowych). W dniu 4 stycznia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do Sądu wniosek W. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 22 lipca 2015 r. o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2014 r. Wnioskodawca podniósł, że ze względu na wiek (67 lat) i stan zdrowia pomylił się w obliczeniu terminu w do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99, LEX nr 45409). W niniejszej sprawie niespornym jest, że wnioskodawca nie zachował terminu do wniesienia zażalenia. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 4 stycznia 2016 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że czynności nie dokonał w terminie, gdyż ze względu ma wiek i stan zdrowia pomylił się w obliczeniu terminu do wniesienia zażalenia. Rozpoznając wniosek należy wskazać, że nie można uwzględnić wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Skarżący nie podał okoliczności uprawdopodobniających, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Uzasadnienie wniosku wskazuje wręcz na wyłączną winę skarżącego w niedochowaniu terminu – błąd w obliczeniach. Nie złożył żadnych dowodów, iż jego stan zdrowia miał jakiś wpływ na uchybienie terminu. Sytuację skarżącego należy zatem ocenić jako nienależytą staranność w prowadzeniu własnych spraw, co nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu, a w rozpatrywanej sprawie nie może być podstawą do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Należy również wskazać, że w piśmie przy którym doręczono wnioskodawcy odpis przedmiotowego postanowienia znajduje się pouczenie o trybie i terminie złożenia zażalenia. Wskazać zatem należy, że skarżący został pouczony o trybie złożenia zażalenia. W pouczeniu tym znajduje się również informacja na temat skutków uchybienia ww. terminu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uznał wniosku W. K. za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji