V SA/Wa 717/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec – Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi F. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] decyzja obejmuje również małoletnie dziecko skarżącej w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W dniu [...] marca 2011r. (data nadania) F. B. (dalej: "skarżąca") zaskarżyła decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] odmawiającą wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2009 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. W skardze skarżąca zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd, ponieważ jej wykonanie spowoduje dla skarżącej oraz jej rodziny znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy. Skarga dotyczy decyzji z [...] lutego 2011 r. odmawiającej wstrzymania wykonania decyzji z [...] maja 2009 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym jest więc rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające wstrzymania wykonania innego aktu administracyjnego tj. decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej wstrzymania wykonania innej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie przez Sąd. Zwrócić uwagę należy na dwie okoliczności. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. Zaznaczyć przy tym należy, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uwzględnione na tym etapie postępowania mogą zostać jednakże tylko te argumenty, które odnoszą się do zasadności złożonego wniosku. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie rozstrzyga bowiem o zasadności skargi, dlatego też nie może brać pod uwagę argumentów przytaczanych na jej poparcie. Wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca wskazała jedynie ogólnie, że jej wykonanie spowoduje dla skarżącej oraz jej rodziny znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wskazała więc ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu administracyjnego, nie nadając im jakiejkolwiek treści, co umożliwiłoby Sądowi ocenę, czy okoliczności wskazane we wniosku w istocie mogą spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Niezależnie od braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, zauważyć należy, że wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej wstrzymanie wykonania innej decyzji wydanej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Zgodnie z poglądami wyrażanymi w doktrynie nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Sąd stwierdza, iż zaskarżony akt nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, a których wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.