V SA/Wa 718/12

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. N. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Wnioskiem z 30 kwietnia 2012r., uzupełnionym 24 maja 2012r. S. N. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z dorosłym synem, utrzymuje się ze swojego świadczenia emerytalnego w wysokości 831 złotych netto oraz świadczenia rentowego syna w wysokości 721 złotych netto. Skarżąca podała, że mieszka w domu, w którym jest wilgoć i w związku z tym ponosi dodatkowe koszty z tytułu ogrzewania. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, zarządzeniem z 6 czerwca 2012 r. wezwano skarżącą do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Pismem z 27 czerwca 2012 r. (data nadania) wnioskodawczyni nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym wskazała, iż dorosły syn studiuje dziennie i skarżąca przekazuje mu z emerytury kwotę 400 złotych na akademik. Dodatkowo wskazała, że emeryturę otrzymuje poprzez listonosza, natomiast renta syna przekazywana jest na jego rachunek bankowy. Podała, że ona i jej syn nie posiadają lokat i samochodów oraz nie otrzymują żadnych dopłat do gruntów rolnych i pomocy od organizacji społecznych. Wyjaśniła także, że nie może załączyć wyciągu z rachunku syna, gdyż zagubił on dowód osobisty i rachunek bankowy jest zablokowany. Stan tego rachunku oszacowała na kwotę ok. 100 złotych. Do pisma m.in. załączyła: zaświadczenie o wysokości dochodu swojego i syna, roczne obliczenia podatku PIT-40A - 2 szt., odcinek swojej emerytury i powiadomienie o przekazaniu renty syna, legitymację studencką syna. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację majątkową, dochody oraz ich źródło. Dochód uzyskiwany przez rodzinę skarżącej w łącznej wysokości ok. 1500 złotych netto miesięcznie, po uwzględnieniu koniecznych wydatków rodziny, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej syna. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.