V SA/Wa 718/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant st. spec. - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi "T." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2014r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzenie zakładów wzajemnych - totalizatora wyścigów konnych; oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...], z późniejszymi zmianami, Minister Finansów udzielił Spółce T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych - totalizatora wyścigów konnych w punktach przyjmowania zakładów, określonych w punkcie III ww. decyzji. Wnioskiem z dnia [...] września 2013 r., zmodyfikowanym w dniu [...] października 2013 r. Spółka wystąpiła do Ministra Finansów o dokonanie zmiany ww. decyzji poprzez zmianę adresów punktów przyjmowania zakładów wzajemnych wskazanych w pkt [...] decyzji. Minister Finansów, w związku z informacją uzyskaną z Izby Celnej w K., zgodnie z którą, T. Sp. z o.o. zaprzestała prowadzenia działalności w punkcie zlokalizowanym w [...] oraz nie poinformowała o tym fakcie naczelnika właściwego urzędu celnego, pismem nr [...], z dnia [...] grudnia 2013 r., wezwał Stronę do wskazania daty zaprzestania prowadzenia działalności w ww. punkcie. Ponadto, w odniesieniu do punktu zlokalizowanego w [...], organ wezwał Stronę do wyjaśnienia i udokumentowania, czy działalność w ww. punkcie prowadzona była po miesiącu [...] r., a w przypadku jej zakończenia - wskazania daty zaprzestania prowadzenia działalności w ww. punkcie. Nadto organ wezwał do wyjaśnienia, czy pracownicy W. Sp. z o.o., którzy będą w imieniu Spółki T. Sp. z o.o. przyjmować zakłady wzajemne oraz wypłacać wygrane, są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę oraz czy posiadają świadectwo zawodowe a także do wskazania (w związku z faktem, iż wnioskowane lokalizacje punktów przyjmowania zakładów wzajemnych należą do innego podmiotu prowadzącego działalność w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych, tj. W. Sp. z o.o.) czy - w przypadku, gdy pod jednym adresem będą znajdowały się punkty przyjmowania zakładów wzajemnych dwóch podmiotów - istnieje możliwość właściwego wydzielenia punktów należących do T. Sp. z o.o. Jednocześnie organ wystąpił do organów celnych właściwych ze względu na lokalizację punktu [...], z zapytaniami o informacje dotyczące prowadzenia działalności przez Spółkę w tych punktach. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Izba Celna w K., odnośnie punktu zlokalizowanego [...], poinformowała, że "firma zaprzestała działalności w [...] r." oraz nadesłała protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2013 r. w ww. punkcie, z którego wynika m.in., że "na miejscu kontroli stwierdzono, że pod adresem [...] nie jest prowadzona żadna działalność gospodarcza a lokal jest pusty de facto nie jest wyposażony w meble ani sprzęty". Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. Izba Celna w P. wskazała odnoście punktu zlokalizowanego [...], iż Spółka przedstawiała do Urzędu Celnego w P. "Miesięczne informacje o sumie wpłat, sumie wypłaconych lub wydanych wygranych oraz wystawionych i anulowanych imiennych zaświadczeniach o uzyskanej wygranej" za okresy miesięczne przez cały okres prowadzenia tam działalności oraz, że Spółka wykazywała obroty w przekazywanych informacjach, przy czym w miesiącach wskazanych przy wcześniejszym piśmie Urzędu Celnego oraz w [...] r. wykazano obroty zerowe. W dniu [...] stycznia 2014 r. wpłynęła odpowiedź Strony na ww. wezwanie Ministra Finansów, w której T. Sp. z o.o. złożyła wyjaśnienia odnośnie formy zatrudnienia i kwestii świadectw zawodowych u pracowników oraz odnośnie działania punktów zlokalizowanych [...], a także poprosiła o dodatkowy termin na złożenie odpowiedzi w pozostałym zakresie. W dniu [...] lutego 2014 r. wpłynęła odpowiedź Strony w pozostałym zakresie. W dniu [...] lutego 2014 r. wpłynęła prośba Strony o wydanie decyzji częściowej zmieniającej decyzję z dnia [...] października 2012 r. w zakresie, który nie budzi zastrzeżeń Ministra Finansów i nie wymaga składania dodatkowych dokumentów i wyjaśnień. Po dokonaniu analizy całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Minister Finansów postanowił zmienić zezwolenie nr [...] z dnia [...] października 2012 r. w części dotyczącej lokalizacji określonej w punkcie [...] zezwolenia, wydając w tym zakresie decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. Natomiast, postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] października 2012 r., nr [...], na urządzanie zakładów wzajemnych - totalizatora wyścigów konnych, w części dotyczącej [...], w związku z niewykonywaniem przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności w punkcie objętym zezwoleniem. W dniu [...] kwietnia 2014 r. wpłynęło pismo Strony, w którym wskazano, iż w ocenie Spółki zgromadzony materiał nie daje podstaw do prowadzenia postępowania w takim zakresie oraz poinformowano, że Strona "będzie składać wnioski dowodowe w przedmiotowym postępowaniu oraz wyjaśnienia" i wniesiono o udzielenie 14 dni na złożenie stosownych wniosków oraz wyjaśnień. Następnie w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r., Spółka ponownie wskazała, iż nie zaistniała przesłanka do prowadzenia przedmiotowego postępowania, bowiem w ocenie Strony wniosek o zmianę lokalizacji ww. punktu przyjmowania zakładów wzajemnych został złożony w dniu [...] września 2013 r., tj. przed upływem 6 miesięcy zawieszenia działalności w przedmiotowym punkcie oraz, że należycie został udokumentowany fakt wykonywania działalności w tym punkcie do końca marca 2013 roku. Tym samym - zdaniem Spółki - ziściła się okoliczność wyłączająca możliwość zastosowania przepisu art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych. Ponadto Strona podniosła kwestię terminów rozpatrzenia przez organ wniosków o dokonanie zmiany w zakresie lokalizacji punktów przyjmowania zakładów wzajemnych, wskazując m.in., że "to, w jakim czasie zostanie przeprowadzone postępowanie przez Ministerstwo Finansów nie powinno rodzić negatywnych skutków dla strony w sytuacji, gdy na dzień złożenia wniosku o zmianę decyzji Spółka nie prowadzi działalności w danym punkcie'". W świetle powyższych okoliczności, w ww. piśmie Spółka wniosła o umorzenie przedmiotowego postępowania. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. Spółka podtrzymała stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz ponownie wniosła o umorzenie przedmiotowego postępowania. Po przeanalizowaniu całości materiału zgromadzonego w sprawie, Minister Finansów decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], cofnął zezwolenie z dnia [...] października 2012 r., nr [...], na mocy którego Spółka uzyskała zgodę na urządzanie zakładów wzajemnych-totalizatora wyścigów konnych, w części dotyczącej [...], tj. punktu przyjmowania zakładów wzajemnych zlokalizowanego [...], w związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności w ww. punkcie objętym zezwoleniem. W dniu [...] czerwca 2014 r. do organu wpłynęło odwołanie od ww. decyzji złożone przez pełnomocnika T. Sp. z o.o., nadane za pośrednictwem poczty w dniu [...] czerwca 2014 r. Decyzją z dnia [...] września 2014r., nr [...], Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...]. Minister Finansów wskazał na powyższy stan faktyczny sprawy a następnie dokonał analizy obowiązujących przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie i uznał, że odwołanie jest bezzasadne. W szczególności Minister wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w przypadku cofniętego punktu przyjmowania zakładów wzajemnych zlokalizowanego [...], działalność prowadzona była do [...] r., a następnie Spółka zrezygnowała z prowadzenia działalności w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych w ww. punkcie, objętym zezwoleniem Ministra Finansów z dnia [...] października 2012 r. Powyższe wynika przede wszystkim z pism Spółki z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz [...] stycznia 2014 r., będących odpowiedzią na wezwanie organu z dnia [...] grudnia 2013 r. W przedmiotowych pismach Strona poinformowała organ, iż "[...]" Na potwierdzenie powyższego Strona przedłożyła m.in. protokół z kontroli z dnia [...] grudnia 2013 r. i wskazała, że "przeprowadzona kontrola w punkcie wykazała, że punkt działał [...], co zostało potwierdzone przez władającego lokalem". Organ wskazał, że powyższe twierdzenia są zgodne z ustaleniami przekazanymi przez Izbę Celną w K. przy piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. W świetle powyższych okoliczności, Minister Finansów stwierdził, że T. Sp. z o.o. zaprzestała prowadzenia działalności w ww. punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych. Minister Finansów po dokonaniu analizy stanu faktycznego niniejszej sprawy uznał, że wystąpiła przesłanka określona w art. 59 pkt 4 ustawy o grach hazardowych, a mianowicie zaprzestanie działalności w ww. punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, której zaistnienie - w świetle ww. przepisu - nie tylko uprawnia, ale obliguje organ do cofnięcia zezwolenia. Tym samym, Minister Finansów cofnął T. Sp. z o.o. zezwolenie z dnia [...] października 2012 r. na urządzanie zakładów wzajemnych, w części dotyczącej [...], tj. punktu przyjmowania zakładów wzajemnych zlokalizowanego [...]. W dalszej części uzasadnienia Minister Finansów podkreślił, że wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. zmodyfikowanym w dniu [...] października 2013r. Spółka wystąpiła do Ministra Finansów o dokonanie zmiany zezwolenia z dnia [...] października 2012 r. W przedmiotowym wniosku Spółka wniosła m.in. o dokonanie zmiany dotychczasowej lokalizacji punktu przyjmowania zakładów wzajemnych mieszczącej się [...], na inną wskazaną we wniosku lokalizację. W wyniku prowadzonej korespondencji ze Spółką w niniejszej sprawie, jak też w związku z informacjami przekazanymi przez Izbę Celną w K. organ ustalił, że Spółka z [...] zakończyła prowadzenia działalności w ww. punkcie. Bezspornie ustalono, że działalność powyższa nie została wznowiona. Organ podkreślił, że dołączona do odwołania umowa agencyjna z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie dowodzi, że Spółka nie planowała trwałego zakończenia działalności w ww. punkcie. Co więcej, posiadając tytuł prawny do lokalu, Spółka mogła kontynuować działalność w ww. punkcie, czego jednak nie zrobiła zaprzestając prowadzenia w nim działalności. Zdaniem Ministra Finansów, organ zasadnie wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia zezwolenia w omawianym punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych. Minister zauważył jednocześnie, iż wbrew twierdzeniom Spółki zawartym w odwołaniu, organ I instancji słusznie uznał, że w opisanych wyżej okolicznościach Spółce nie przysługiwało prawo do ubiegania się o zmianę zezwolenia w zakresie punktu zlokalizowanego [...]. Organ wyjaśnił, że spółka uzyskując zezwolenie na urządzanie zakładów wzajemnych zobowiązana jest do prowadzenia tej działalności zgodnie z przepisami prawa, udzielonym zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem, tym samym winna dołożyć wszelkiej staranności, by przestrzegać obowiązującego prawa oraz prowadzić działalność na zasadach, które zostały zatwierdzone przez Ministra Finansów. Minister zwrócił uwagę, że spółka, mimo zaprzestania wykonywania działalności w ww. punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych, wystąpiła do organu z wnioskiem o zmianę ww. lokalizacji. Z zaprzestaniem prowadzenia działalności, ustawa o grach hazardowych wiąże zastosowanie instytucji cofnięcia zezwolenia. W związku z powyższym, Spółce nie przysługiwało uprawnienie do ubiegania się o zmianę zezwolenia w zakresie ww. punktu. Zatem Strona nie mogła oczekiwać, iż organ w takim przypadku, dokona wnioskowanej zmiany. Na marginesie organ zaznaczył, iż nawet gdyby Spółka nie wykonywała (zawiesiła prowadzenie) a nie zaprzestała działalności w ww. punkcie z [...] r., organ również miałby podstawę do cofnięcia jej zezwolenia w zakresie owego punktu. Powyższe wynika z faktu, że Spółka złożyła wniosek o dokonanie zmiany zezwolenia z dnia [...] października 2012 r. w odniesieniu do lokalizacji m.in. omawianego punktu, w dniu [...] września 2013 r., a zatem na [...] dni przed upływem 6 miesięcznego terminu przez jaki maksymalnie można nie wykonywać (zawiesić) działalność. Minister Finansów wskazał, iż wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji działał zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa tj. ustawą o grach hazardowych oraz Ordynacją podatkową i w oparciu o zawarte w nich regulacje zobowiązany był do wydania rozstrzygnięcia przedmiotowej treści. W świetle okoliczności faktycznych i prawnych sprawy, po rozpatrzeniu odwołania Minister Finansów uznał, iż zarzuty w nim podniesione nie zasługują na uwzględnienie, a tym samym nie ma podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2014r., nr [...], T. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...]. Ponadto strona skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zw. z art. 59 ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), w związku z art. 51 ust. 2 pkt. 1) lit. a) ustawy o grach hazardowych poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, skutkujące błędnym przyjęciem, iż "T." sp. z o.o. zaprzestała działalności w punkcie w [...], w sytuacji, gdy powodem wszczęcia postępowania (Postanowienie z dnia [...] marca 2014 r., [...]) było "niewykonywanie przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności w punkcie" a postępowanie wyjaśniające miało na celu stwierdzenie, od kiedy należy liczyć bieg okresu 6 miesięcy, w którym podmiot, zgodnie z uprawnieniem wynikającym z art. 59 ust. 4 ustawy o grach hazardowych, ma prawo nie wykonywać działalności w punkcie, a w konsekwencji przyjęcie, że Spółce nie przysługiwało uprawnienie do ubiegania się o zmianę zezwolenia w zakresie wnioskowanym w piśmie z dnia [...] września 2013 r., 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 125 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 139 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania zainicjowanego przez Spółkę wnioskiem z dnia [...] września 2013 r. ([...]) przez okres kilku miesięcy, co w konsekwencji uniemożliwiło zmianę decyzji z dnia [...] października 2012 r., nr [...], w zakresie punktu [...] przed upływem 6 miesięcy niewykonywania działalności w przedmiotowym punkcie i obarczanie stronę negatywnymi skutkami wynikającymi z długości prowadzonego przez organ postępowania ([...]), poprzez cofnięcie zezwolenia w punkcie, 3. naruszenie prawa materialnego tj. naruszenie art. 59 ust. 4 ustawy o grach hazardowych poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że przesłanka cofnięcia zezwolenia określona w art. 59 ust 4. ustawy o grach hazardowych oparta jest na dwóch niezależnych podstawach: • zaprzestania działalności lub • niewykonywania działalności przez okres dłuższy niż 6 miesięcy a w konsekwencji przyjęcie, że wprowadzenie przez ustawodawcę okresu 6 miesięcy odnosi się jedynie do okresu niewykonywania działalności w sytuacji, gdy z literalnego brzmienia oraz wykładni celowościowej i gramatycznej przepisu wynika, że dopiero zaprzestanie działalności przez okres dłuższy niż 6 miesięcy lub niewykonywanie działalności przez okres dłuższy niż 6 miesięcy skutkuje cofnięciem zezwolenia. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że jest ona niezasadna. Ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ rozstrzygający sprawę są prawidłowe i podzielane przez Sąd. Przypomnieć należy, że organ cofnął skarżącej spółce zezwolenie z dnia [...] października 2012r. nr. [...], na urządzanie zakładów wzajemnych – totalizatora wyścigów konnych w części dotyczącej pkt. III ppkt.105, tj. punktu przyjmowania zakładów wzajemnych zlokalizowanego [...], w związku z zaprzestaniem prowadzenia w nim działalności objętej zezwoleniem. Materialnoprawną podstawę orzekania organu stanowił przepis art. 59 ust.4 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015r. poz. 612 j.t., dalej u.g.h.) stanowiący, że organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia, w drodze decyzji, cofa koncesję lub zezwolenie, w całości lub w części, w przypadku zaprzestania lub niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności objętej koncesją lub zezwoleniem, chyba że niewykonywanie tej działalności jest następstwem działania siły wyższej. Ustawodawca wskazał w tym przepisie na dwie odrębne przesłanki, tj. zaprzestania oraz niewykonywania przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności, z zastrzeżeniem, że nie mogą być one następstwem działania siły wyższej. Nie ulega wątpliwości, że określenie zaprzestania lub niewykonywania działalności odnosi się do działalności objętej tą koncesja lub zezwoleniem. Ustawowe wyszczególnienie dwóch przesłanek, określonych odrębnymi pojęciami "zaprzestania działalności" oraz "niewykonywania działalności", niewątpliwie stanowi o tym, że przesłanki te nie są tożsame. Obie związane są z brakiem prowadzenia działalności objętej zezwoleniem (lub koncesją). Odmienność użytych pojęć nakazuje przyjąć, że zaprzestanie działalności ma charakter trwały, a niewykonywanie działalności charakter przejściowy. Przy czym skutek cofnięcia w odniesieniu do niewykonywania działalności ma miejsce, gdy przerwa w wykonywaniu (niewykonywaniu) działalności trwa ponad sześć miesięcy. Prawidłowo zatem organ zinterpretował przepis art. 59 ust.4 u.g.h. i równie prawidłowo go zastosował w sprawie. Sąd w składzie orzekającym w sprawie nie podziela twierdzeń skarżącej, aby użyte w przepisie art. 59 ust.4 u.g.h. określenie dotyczące upływu sześciu miesięcy odnosiło się również do przesłanki zaprzestania prowadzenia działalności. Takiej wykładni przepisu przeczy użyta w nim konstrukcja gramatyczna, przeczy alternatywne określenie dwóch przesłanek jako podstawy orzekania o cofnięciu w całości lub części zezwolenia (bądź koncesji), a także przeczy temu odrębność użytych pojęć do określenia jednego elementu polegającego na "braku wykonywania działalności objętej zezwoleniem" ( lub koncesją), co musi prowadzić do uznania, że w tym przypadku, istota "zaprzestania działalności" dotyczy zdarzenia o charakterze trwałym. Jeżeli zdarzenie "zaprzestania działalności" jest trwałe, to nie ma powodu do nadinterpretacji tegoż przepisu celem wstrzymywania się z podjęciem decyzji cofającej zezwolenia na prowadzenie reglamentowanej działalności w tym zakresie. Przepis art. 59 ust.4 u.g.h. przewiduje możliwość cofnięcia zezwolenia w części. Zatem możliwe jest cofnięcie zezwolenia w określonej części na podstawie ustalenia zaprzestania działalności w zakresie jednego miejsca jej prowadzenia, a nie tylko w przypadku zaprzestania całej działalności objętej tym zezwoleniem. Taka interpretacja przepisu wynika z faktu, że może być wydane jedno zezwolenie ( jedna decyzja) na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów wzajemnych – totalizatora wyścigów konnych, zawierające szereg wskazanych miejsc prowadzenia działalności (art. 43 ust.1 pkt.4 u.g.h.). W przypadku skarżącej było to wskazanie w pierwotnej treści zezwolenia, [...] punktów prowadzenia działalności. Zgodnie z art. 51 ust. 1 i 2 pkt.1 lit.a u.g.h. możliwa jest zmiana miejsca prowadzenia działalności tylko za zgodą organu wydającego zezwolenie. Zgodę wyraża organ w formie zmiany zezwolenia, przy czym wskutek zmiany zezwolenia nie może nastąpić zwiększenie pierwotnej liczby punktów przyjmowania zakładów wzajemnych. Oznacza to, że zwiększenie pierwotnej liczby punktów przyjmowania zakładów wzajemnych może nastąpić tylko w drodze uzyskania nowego zezwolenia. Okoliczność ta oznacza podzielność decyzji co do miejsc prowadzenia zezwolonej działalności. Powyższe, a także istnienie zapisu prawnego z art. 59 ust.4 u.g.h. dotyczącego częściowego cofnięcia zezwolenia, pozwala na twierdzenie, że samoistna przesłanka odnosząca się do zaprzestania działalności może odnosić się do zaprzestania prowadzenia tej działalności w konkretnym, wskazanym miejscu, jak zaistniało to w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się natomiast do stanu faktycznego sprawy przypomnieć należy, że skarżąca posiadała zezwolenie na prowadzenie reglamentowanej przez państwo działalności, w postaci prawa na urządzanie i prowadzenie działalności - zakładów wzajemnych (art.3, art.6 ust.3 i 4, art. 32 ust.2, art.43 i art. 49 ust.2 u.g.h.)– totalizatora wyścigów konnych, na okres sześciu lat, w zakresie wskazanym w decyzji Ministra Finansów z dnia [...] października 2012r. Wśród wskazanych miejsc prowadzenia działalności wymieniony był punkt przyjmowania zakładów totalizatora znajdujący się w [...]. Z ustaleń organu wynika, że z [...] skarżąca zaprzestała prowadzenia w nim działalności. Brak prowadzenia działalności nie był następstwem siły wyższej. Fakt zaprzestania działalności potwierdzają ustalenia dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego w N. zawarte w protokole z dnia [...] grudnia 2013r. z kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2013r. w punkcie przyjmowania zakładów totalizatora znajdującym się w [...]. Z treści protokołu, będącego dowodem w sprawie, wynika, że lokal na datę kontroli był pusty, punkt przestał działać z [...] po odłączeniu terminala wraz z drukarką w myśl oświadczenia złożonego przez M. K.- osobę przyjmującą zakłady wzajemne. Powyższą okoliczność potwierdziła również skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2014r. wskazując, że punkt działał do [...]. Działalność objęta zezwoleniem nie została w nim wznowiona. Składając w dniu [...] września 2013r. wniosek o zmianę zezwolenia m. in w zakresie zmiany miejsca urządzania i prowadzenia zakładów totalizatora wyścigów konnych znajdującego się w [...] na punkt znajdujący się w [...] skarżąca potwierdziła brak zamiaru kontynuowania w nim działalności. Słusznie zatem organ uznał, że zakończenie działalności w tym punkcie z [...] miało charakter trwały. Obecne twierdzenia skarżącej o braku zamiaru stałego zaprzestania w nim działalności są niczym nieuzasadnione, a podnoszona okoliczność o składaniu do [...] miesięcznych informacji o sumie wpłat, sumie wypłaconych lub wydanych wygranych oraz wystawionych i anulowanych imiennych zaświadczeniach o uzyskanej wygranej w wielkościach zerowych nie zmienia ustaleń w sprawie. Przede wszystkim zgodnie z ww. protokołem kontroli miesięczne informacje składane były do [...], a nie do końca roku, nadto przedmiotowe informacje powinny być składane dla obszaru, na którym podmiot przyjmuje zakłady lub wystawia te zaświadczenia w myśl § 5 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2009r. w sprawie kontroli wykonywanych przez Służbę Celną w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych ( Dz. U. z 2013r. poz. 156 j.t.). Skarżąca spółka we wskazanym okresie nie przyjmowała w tym punkcie zakładów ani nie wystawiała zaświadczeń. Składane informacje miesięczne mogły jedynie sugerować prowadzenie działalności przez skarżącą z zerowym wynikiem wobec braku zainteresowania zakładami, jeżeli weźmie się pod uwagę okoliczność, że mimo obowiązku skarżąca nie poinformowała Naczelnika Urzędu Celnego w N. o nieprowadzeniu działalności, zaprzestaniu działalności w tym punkcie. Ustalenia kontroli wprost wskazują, że zaprzestano działalności z [...]. Tym samym powoływanie się na informacje miesięczne nie może być skuteczne w sprawie. Niezależnie od powyższego podnieść należy, że również prawidłowo organ wskazał, iż gdyby nawet przyjąć, że skarżąca chwilowo zaprzestała prowadzenia działalności w omawianym punkcie, to i tak przekroczyła sześciomiesięczny termin przerwy określony przepisem art. 59 ust.4 u.g.h. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.59 ust.4 u.g.h. niewykonywanie przez okres dłuższy niż 6 miesięcy działalności, z zastrzeżeniem, że nie jest ono następstwem działania siły wyższej, stanowi bezwzględną przesłankę cofnięcia zezwolenia w zakresie dotyczącym niewykonywania reglamentowanej działalności. Wskazany termin, gdy nie jest następstwem działania siły wyższej, jest terminem prawa materialnego i ustawa o grach hazardowych nie przewiduje jego przerwania czy zawieszenia. W sposób nieuprawniony podnoszony jest zarzut skarżącej o wstrzymaniu tego terminu poprzez złożenie w dniu [...] września 2013r. wniosku o zmianę zezwolenia w zakresie zmiany miejsca urządzania i prowadzenia zakładów totalizatora wyścigów konnych znajdującego się [...] na punkt znajdujący się w [...]. Wskazać należy, że ustawodawca dopuszcza przerwę w wykonywaniu reglamentowanej działalności nie dłuższą niż sześć miesięcy. To czy uprawniony podmiot z tej przerwy skorzysta należy do decyzji tego podmiotu. Jest to jego uprawnienie, a nie obowiązek nałożony ustawą czy decyzją organu. Wskazać należy, że uprawnienie to nie może być dowolnie stosowane. Przekroczenie wskazanego terminu wiąże się ze skutkiem określonym w ustawie, dotyczącym cofnięcia zezwolenia w zakresie objętym niewykonywaniem działalności. Nie jest to zatem skutek uznaniowy. Okres sześciu miesięcy i jego przekroczenie nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Początek biegu terminu też jest jasno określony zdarzeniem odnoszącym się do wstrzymania wykonywania czynności w zakresie objętym zezwoleniem. Okoliczność, że spółka od dnia [...] nie wykonywała w punkcie w [...] działalności objętej zezwoleniem z dnia [...] października 2012r. jest bezsporna. Przyjmując zatem hipotetycznie, że niewykonywanie tej działalności było tylko chwilowe, to i tak upływ terminu prawnomaterialnego przewidzianego na przerwę w działalności podmiotu bez negatywnych skutków dla niego upływał z dniem [...]. Jak każdy termin materialny, po jego upływie, przynosi dla strony skutki prawem przewidziane. W tym przypadku cofnięcie zezwolenie w określonej części. Upływ terminu jest badany przez organ na datę orzekania. Nie budzi wątpliwości w sprawie, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zapadły po upływie tego terminu. Nie zmienia tego faktu też okoliczność, że spółka po zaprzestaniu działalności w ww. punkcie z [...] złożyła w dniu [...] września 2013r. wniosek o zmianę miejsca prowadzenia działalności na punkt położony w [...]. Przede wszystkim wskazać należy, że złożenie takiego wniosku nie jest uzależnione od zaprzestania działalności w tym miejscu. Zmiana zezwolenia jest skuteczna z dniem uostatecznienia się decyzji zmieniającej zezwolenie. Do tego czasu podmiot jest uprawniony do działania w dotychczasowym miejscu objętym zmienianym zezwoleniem. Wszelkie inne działania, jak w przedmiotowej sprawie, podejmowane są przez podmiot na własne ryzyko. Podkreślić należy, że zezwolenia i ich zmiany wydawane są na wniosek zainteresowanego podmiotu. Stanowią uprawnienie tego podmiotu i jednocześnie zobowiązanie do prowadzenia reglamentowanej działalności zgodnie z ustawą o grach hazardowych. Sąd nie podziela zasadności zarzutów skarżącej spółki w odniesieniu do twierdzeń, że to przewlekłość postępowania administracyjnego w rozstrzyganiu jej wniosku z dnia [...] o zmianę miejsca prowadzenia działalności z [...] na punkt znajdujący się w [...] spowodowała, że została wydana zaskarżona decyzja cofająca częściowo zezwolenie z dnia [...] października 2012r. Przede wszystkim skarżąca trwale zaprzestała prowadzenia działalności w pkt. dotyczącym [...], z [...], co było samoistna podstawą do cofnięcia zezwolenia w tej części. Niezależnie od tego wskazać należy, że przedmiotowy wniosek został złożony na [...] dni przed upływem wskazywanego przez skarżąca sześciomiesięcznego terminu. Wniosek nie zawierał tak istotnej dla sprawy informacji, że spółka nie prowadzi pod wskazanym adresem działalności. Organ dokonywał ustaleń własnych w tym zakresie. Kontrola przeprowadzona przez podmiot uprawniony, tj. naczelnika urzędu celnego, została wykonana w dniu [...]r. , a więc nie z wielomiesięcznym opóźnieniem, jak wskazuje skarżąca. Wniosek złożony w dniu [...]. dotyczył też zmiany innego, drugiego miejsca prowadzenia działalności, tj. [...]. Analiza akt wykazuje, że wniosek w tym zakresie zawierał braki, które wymagały postępowania wyjaśniającego. Zatem wszelkie zarzuty o braku wydania w terminie [...] dni pozytywnej decyzji rozstrzygającej wniosek skarżącej z dnia [...]r., przez co doszło do naruszenia zasad ogólnych przedmiotowego postępowania administracyjnego, nie znajdują uzasadnienia. Reasumując Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2015r., poz. 613 j.t., dalej O.p.) w powiązaniu z przepisem materialnym z art. 51 ust.2 pkt.1 lit.a u.g.h., ani przepisu art. 125 § 1 i 2 w zw. z art. 139 § 1 i 2 O.p. w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy. Nie doszło też do naruszenia przepisu prawa materialnego z art. 59 ust. 4 u.g.h. w sposób wpływający na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa Sąd oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.