V SA/Wa 719/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi A.E. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, postanawia: - oddalić wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2012 r. skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji "stanowiącej o wydaleniu" skarżącej i jej rodziny z terytorium Polski. Należało uznać, że decyzją tą jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], którą organ ten orzekł o odmowie nadania skarżącej statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz o wydaleniu z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 cyt. ustawy, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W ocenie Sądu wskazana we wniosku decyzja Szefa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. nie może podlegać wstrzymaniu, ponieważ nie mieści się w granicach sprawy będącej przedmiotem skargi złożonej w niniejszym postępowaniu. Wprawdzie – jak wskazano powyżej – przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza dopuszczalność żądania wstrzymania na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy, jednakże nie można przyjąć tożsamości spraw wszczętych odrębnymi wnioskami skarżącej o nadanie statusu uchodźcy i zakończonych odrębnymi ostatecznymi decyzjami Rady do Spraw Uchodźców (decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymano w mocy decyzją Rady z dnia [...] października 2009 r. nr [...]). O wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. skarżąca mogła się zwrócić jedynie w toku postępowania zakończonych ww. decyzją Rady do Spraw Uchodźców jak również w ewentualnych skargach do sądu administracyjnego w przedmiocie tej właśnie decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.