V SA/Wa 719/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 719/15 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... listopada 2014 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 15 września 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 719/15, oddalił skargę A.O. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. W dniu [...] listopada 2016 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna Skarżącego od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 2 powołanej ustawy, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządził sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei art. 175 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub przez rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej). Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna Skarżącego z dnia 25 listopada 2016 r. nie spełnia wymogu określonego w art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. Na pierwszej stronie skargi kasacyjnej wskazano, że Skarżący jest reprezentowany przez K.K. będącą radcą prawnym i doradcą podatkowym. Do skargi kasacyjnej załączono pełnomocnictwo szczególne dla K.K. umocowujące ją do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia [...] września 2016 r. Pod skargą kasacyjną widnieje jednak podpis Skarżącego, a nie K.K. Z tego względu nie można uznać, że skarga kasacyjna została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Przez sporządzenie skargi kasacyjnej rozumie się bowiem nie tylko jej napisanie, ale także podpisanie, ponieważ to podpis wprost wskazuje osobę, która skargę sporządziła. Dla sądu oceniającego dopuszczalność skargi kasacyjnej jedynie podpis złożony pod tym środkiem zaskarżenia potwierdza, że przy konstruowaniu skargi kasacyjnej brał udział, zgodnie z obowiązkiem nałożonym przez art. 175 p.p.s.a., uprawniony fachowy podmiot (por. postanowienia NSA z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II GSK 503/07 i z dnia 18 grudnia 2006 r. sygn. akt I FZ 548/06). Z akt sprawy nie wynika ponadto, że Skarżący sam posiada uprawnienia adwokata, radcy prawnego czy doradcy podatkowego. Nie należy on również do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a., do których obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika nie stosuje się. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.