V SA/Wa 721/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2016r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. , W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie P. sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej "Spółka, "Skarżąca", zawarła w wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. |Uzasadniając wniosek podniesiono, iż działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło | |dochodów Spółki. Wobec tego brak udzielenia tymczasowej ochrony może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki w postaci nawet | |zaprzestania działalności gospodarczej. Podkreślono, że sytuacja finansowa Spółki nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa| |może doprowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym, a nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej | |aktywności. Spółka wyjaśniła, że na dzień 31 grudnia 2014 r. wypracowała zysk netto w wysokości 409.068,50 zł, wskazując równocześnie | |na znaczące koszty działalności operacyjnej przedsiębiorstwa, które wyniosły łącznie 43.316.921,87 zł. Na koszty te złożyły się: koszty| |operacyjne w postaci odpisów amortyzacyjnych w wysokości 245.122,34 zł, zużycie materiałów i energii w wysokości 1.419.535,65 zł, | |koszty związane z usługami obcymi w wysokości 33.700.863,38 zł oraz podatki i opłaty, łącznie z wypłatami i składkami na ubezpieczenia | |społeczne i inne świadczenia w łącznej kwocie 92.332,69 zł. | |Zdaniem Spółki ponosi ona koszty, które są konieczne i nieuniknione w przypadku tak szerokiego zakresu działalności, a wypracowany zysk| |netto nie stanowi o definitywnie pozytywnej prognozie finansowej przedsiębiorstwa. Skarżąca podkreśliła także, iż w przypadku | |jakichkolwiek późniejszych postępowań egzekucyjnych wobec Spółki, wskaźnik rentowności przedsiębiorstwa ulegnie osłabieniu, co w jej | |ocenie stanowi o realnym zagrożeniu jej sytuacji majątkowej, w oparciu chociażby o dotychczasowe funkcjonowanie na rynku gospodarczym.| |Wskazano również na mnogość postępowań prowadzonych przeciwko Spółce w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych podając równocześnie | |sygnatury spraw. Podkreślono przy tym, że prowadzenie licznych postępowań wobec Spółki w oczywisty sposób stanowi o wysoce | |prawdopodobnej, graniczącej z pewnością możliwości przyczynienia się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do | |odwrócenia skutków godzących w płynność finansową Spółki. Już jednostkowa kara może pociągnąć negatywne konsekwencje. Natomiast | |zbiorcze ujęcie kar wynoszące 5.124.000,00 zł, stanowiące trzynastokrotność rocznego zysku Spółki, ma zobrazować prawdopodobieństwo | |graniczące z pewnością powstania niemożliwych do odwrócenia skutków. | |Oczywistym jest zdaniem wnioskodawcy, że w obliczu kondycji finansowej spółki kształtującej roczny zysk na poziomie 409.068,50 zł już | |konieczność uiszczenia kary pieniężnej w wys. 60.000 zł (kara pieniężna przewidziana w zaskarżonej decyzji), znacząco wpłynie na | |sytuację finansową skarżącej. | |Podniesiono dodatkowo, że art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012| |r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") należy interpretować funkcjonalnie, oceniając łącznie prognozowane skutki wymierzenia kar | |pieniężnych. Podkreślono fakt, że dopiero zsumowanie kar przesądza o możliwości spowodowania poważnego oraz realnego zagrożenia dla | |bytu gospodarczego skarżącego. Na koniec wskazano, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków | |musi się odnosić do przyszłości, bowiem sama ocena stanu teraźniejszego nie będzie wystarczająca dla oceny konieczności wstrzymania | |wykonania decyzji. | |Skarżąca wskazała także, że obecnie prowadzonych jest względem niej równolegle 7 postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z| |tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry (łącznie wysokość orzeczonych kar wynosi 96.000 zł). Spółka wyraziła przekonanie,| |że dokonując oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do | |odwrócenia skutków z samej swej istoty musi odnosić się do przyszłości, gdyż tylko w ten sposób możliwym staje się ustalenie | |faktycznego wpływu wykonanej decyzji na sytuację strony. Ponadto wobec Spółki wszczętych zostało 427 postępowań w przedmiocie | |wymierzenia kar pieniężnych, których skutkiem, biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie i praktykę decyzyjną organów | |administracyjnych oraz sądów, będzie wymierzenie kolejnych kar pieniężnych. Do skargi – pomimo wskazania – wśród załączników m.in. na | |dokumenty obrazujące sytuację finansową spółki, nie zostały one dołączone do skargi. | | | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., | |Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem | |zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. | |Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne akty administracyjne korzystają z domniemania zgodności z | |prawem i podlegają wykonaniu. | |Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek | |pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym | |etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem | |wniesionej skargi. | |Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa | |wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub | |uszczerbek niemajątkowy), które nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani| |też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem | |obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na | |niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada | |2006 r., II FZ 585/06; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy | |zatem ogólny tylko wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków,| |o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i | |majątkowej. Ponadto podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu | |poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji | |wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny. | |Uzasadniając swój wniosek Skarżąca podniosła, że w przypadku wykonania decyzji może dojść do utraty płynności finansowej Spółki i | |ostatecznie do jej upadłości. Spółka jednak uzasadniając wniosek skoncentrowała się wyłącznie na obliczeniach matematycznych mających | |na celu zobrazowanie łącznej wartości kar, jakie mogą zostać jej wymierzone w toku prowadzonych z jej udziałem postępowań. A tak | |naprawdę nie jest jednak wiadome ile tych kar pieniężnych zostało już na Spółkę nałożonych, a ile z wyszczególnionych 513 postępowań | |nie zostało jeszcze zakończonych. Nie jest również wiadome, czy i ile nałożonych kar pieniężnych zostało przez skarżącą uiszczonych, a | |zatem czy wykonanie zaskarżonej decyzji może istotnie spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki po stronie | |wnioskodawcy. Zwłaszcza, że jak Spółka sama wskazała, w 2014 r. wypracowała zysk rzędu 409 068 zł i kwota ta z cała pewnością umożliwia| |wykonanie zaskarżonej decyzji bez zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 Ppsa. | |Spółka zatem nie wykazała, ani też nie uprawdopodobniła, że poprzez zapłatę kwoty 60 000 zł utraci płynność finansową, a jej sytuacja | |ekonomiczna pogorszy się i że może np. stać się niewypłacalna. Nie uprawdopodobniła zatem, jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do | |odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej takiej kwoty przed zakończeniem postępowania sądowego. Ponadto do czasu | |faktycznego zakończenia prowadzonych względem Spółki postępowań decyzjami administracyjnymi, nie sposób mówić o potencjalnie realnej | |szkodzie z tytułu konieczności uiszczenia kwoty ponad 5 milionów złotych z tytułu kar pieniężnych, których na dzień złożenia wniosku | |jeszcze nie nałożono. | |Warto na zakończenie wskazać, iż w orzecznictwie odnoszącym się do problematyki wstrzymywania aktów nakładających obowiązek ponoszenia | |wydatków pieniężnych podnosi się, iż rodzaj nałożonego obowiązku, nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o | |świadczenie pieniężne z natury rzeczy przecież odwracalnego. Stanowisko takie zostało przedstawione w postanowieniu NSA z 20 grudnia | |2004 r. o sygn. akt. GZ 138/04, w którym dodatkowo wskazano, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje oczywista | |możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Z kolei w postanowieniu z 7 października 2011 r. o sygn. akt II GSK 2001/11, NSA zauważył, iż każda| |decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek | |faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie | |wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. | |Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił | |jak w sentencji. | | |