V SA/Wa 732/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku (...) Sp. z o.o. z siedzibą w N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi (...) Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) sierpnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej Wyrokiem z 18 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z [...] sierpnia 2014 r. nr [...], w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Pismem z 2 października 2017 r. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 3 listopada 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do złożenia odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego lub uwierzytelnionej kopii, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 13 listopada 2017 r. (k. 278 akt sądowych). Pismem z 24 listopada 2017 r. (nadanym w dniu 27 listopada 2017 r.) pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie odpisu zupełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, uzupełniając je jednocześnie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że termin do uzupełnienia braków formalnych upływał w dniu 20 listopada 2017 r., tj. w poniedziałek. Pełnomocnik Skarżącej radca prawny T.P., który osobiście prowadzi niniejszą sprawę, przebywał przez weekend (18-19 listopada 2017 r.) z wizytą u rodziny poza miejscem zamieszkania i wykonywania pracy (ok. 150 km od P.). Planowy powrót do miejsca pracy (kancelaria w P.), w którym znajdowała się cała dokumentacja prowadzonych spraw, miał nastąpić w dniu 20 listopada 2017 r. w godzinach porannych. Jednakże, co zaznaczył wnioskodawca w dniu tym (20 listopada) rano rozchorował się obłożnie [...] i w konsekwencji nie mógł wrócić do P. przez okres 3 dni (20 - 22 listopada 2017 r.). Ostry przebieg choroby sprawił, że pełnomocnik praktycznie przeleżał bliski nieprzytomności do nocy pierwszego dnia choroby. Będąc zmuszonym do pozostania w miejscu zachorowania nie był przy tym w stanie wykonywać pracy. Z uwagi na konieczność pozostania w łóżku w dniu 20 listopada 2017 r. (pierwszy, najtrudniejszy dzień choroby, który w praktyce uniemożliwił normalne funkcjonowanie) pełnomocnik nie był w stanie zwyczajnie "zebrać myśli", aby móc załatwiać normalne sprawy zawodowe, w tym dokonać przeglądu spraw koniecznych do wykonania w danym dniu. Nie posiadał ponadto możliwości technicznych załatwienia sprawy z domu swojej rodziny, w którym przebywał. Dopiero drugiego dnia choroby pełnomocnik odzyskał wystarczające siły psychofizyczne, aby przy pomocy innych osób dokonać przeglądu bieżących spraw i telefonicznie poprosić o załatwienie tych spraw, które mogły zostać załatwione przez inne osoby. Wówczas pełnomocnik ustalił m.in., że w dniu poprzednim upływał m.in. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie V SA/Wa 732/17. Tym niemniej, dla uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie było już za późno. Pełnomocnik zlecił odpowiednie działania innym osobom, jednak i tak mogły być one dokonane dopiero tego dnia (21 listopada), a więc po upływie terminu sądowego w tej sprawie. Dopiero po ustalaniu objawów choroby (24 listopada 2017 r.) i powrocie do miejsca pracy i zamieszkania możliwa była dalsza realizacja obowiązków zawodowych. W niniejszej sprawie w ocenie pełnomocnika strony skarżącej zaszły zatem nadzwyczajne okoliczności, których nikt nie planował, ani nie przewidywał ich skutków. A faktyczna, najbardziej doniosła w skutkach niedyspozycja pełnomocnika, skutkująca uchybieniem terminu, miała miejsce w akurat w dniu, w którym m.in. upływał termin sądowy do uzupełnienia braków formalnych w niniejszej sprawie. Ponadto wnioskodawca jest przekonany, że w niniejszej sprawie przedłożenie odpisu zupełnego z KRS nie było niezbędne dla wykazania należytego umocowania pełnomocnika. Jak wskazano pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu T.P. (załączone do skargi kasacyjnej), udzielone zostało 4 września 2017 r. przez jedynego członka zarządu (Prezesa Zarządu – A.S.), ujawnionego w KRS i uprawnionego do samodzielnej reprezentacji spółki. Ostatni wpis w KRS Skarżącej dokonany został w dniu 14 sierpnia 2017 r., a więc przed udzieleniem pełnomocnictwa. Zatem zdaniem pełnomocnika oczywistym jest, że treść wpisu w KRS była aktualna na dzień złożenia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji Sąd nie musiał żądać odpisu zupełnego z KRS, bowiem nie potrzebował zapoznawać się z jego treścią, aby ustalić aktualność wpisu. A treść odpisu zupełnego z KRS nie mogła dostarczyć sądowi żadnych dodatkowych informacji, niż te wynikające z aktualnej treści wpisu w KRS. Do wniosku pełnomocnik załączył zaświadczenie z 20 listopada 2017 r. lekarza chorób wewnętrznych, specjalisty medycyny rodzinnej E.P. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 7 grudnia 2017 r. pełnomocnik został wezwany do złożenia wyjaśnień jaki stopień pokrewieństwa łączy wnioskodawcę z lekarzem, który wystawił zwolnienie lekarskie – w terminie 7 dni – pod rygorem skutków procesowych. Pismem z 18 grudnia 2017 r. pełnomocnik wyjaśnił, że lekarz medycyny rodzinnej E.P., który wystawił zaświadczenie lekarskie z 20 listopada 2017 r., jest matką pełnomocnika i lekarzem, który przez kilkanaście lat był lekarzem rodzinnym pełnomocnika. Jak zostało to wskazane we wniosku z 24 listopada 2017 r., niedyspozycja zdrowotna pełnomocnika zdarzyła się przy okazji wizyty u rodziny. W dniu 19 listopada przypadały imieniny E., w związku z czym pełnomocnik udał się do rodzinnego miasta. Jednocześnie ponownie wskazał, że skarga kasacyjna nie była obarczona brakiem formalnym, który powinien podlegać uzupełnieniu poprzez przedłożenie odpisu zupełnego z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4). W orzecznictwie przyjmuje się, że o braku winy zainteresowanego podmiotu w zachowaniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy zainteresowany działał z najwyższą starannością, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn. akt: I OZ 246/08, LEX nr 479292). Nie budzi wątpliwości Sądu, że podana we wniosku złożonym przez radcę prawnego Skarżącej Spółki oraz odpowiednio udokumentowana okoliczność jego choroby, która wystąpiła w końcowym okresie do uzupełnienia braków formalnych skargi – od dnia 20 do dnia 22 listopada 2017 r. – miała charakter obiektywnie istniejącej przeszkody, która uniemożliwiła zastosowanie się do wezwania w ustawowym terminie 7 dni od ich doręczenia. Tym samym uznać należy, że wnioskodawca uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego nastąpiło bez winy strony. Ponadto przy wniesionym w dniu 27 listopada 2017 r. (a zatem w terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.) wniosku został załączony odpis pełny z KRS. Niemniej Sąd nie podziela stanowiska pełnomocnika strony skarżącej co do braku konieczności przedłożenia odpisu pełnego z KRS. Pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu T.P. zostało udzielone w dniu 4 października 2017 r. (karta 267 akt sądowych, nie jak błędnie wskazuje pełnomocnik 4 września 2017 r.), z załączonej do akt Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z 5 września 2014 r. wynika, że organem uprawnionym do reprezentacji Skarżącej spółki jest Prezes Zarządu W.W. (ostatni wpis w KRS został dokonany w dniu 8 lipca 2014 r.). Udzielił on pełnomocnictwa w dniu 2 września 2014 r. radcy prawnemu P.M. (jako pełnomocnikowi spółki). Tymczasem załączone do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo udzielone dla radcy prawnego T.P. zostało podpisane przez Prezesa Zarządu A.S., zatem dopiero z nadesłanego odpisu pełnego z KRS wynika, że osoba podpisana pod pełnomocnictwem jest uprawiona do jego udzielenia, gdyż może reprezentować spółkę. Tym samym dopiero po uzupełnieniu braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie odpisu pełnego z KRS możliwe jest przekazanie skargi kasacyjnej do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.