V SA/Wa 733/10

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności do gruntów; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.; Postanowieniem z 26 maja 2010r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. C. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wyrokiem z 23 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2010r. Wnioskiem z 7 grudnia 2010r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz dorosłym synem, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 790 złotych oraz wynagrodzenia syna obecnie w wysokości 43 złotych. Wskazała również, iż mieszka w jednym domu z mężem, jednakże nie prowadzi z min wspólnego gospodarstwa domowego oraz nie otrzymuje od niego żadnych kwot na utrzymanie rodziny (płaci jedynie za energię elektryczną). Ponadto wyjaśniła, iż jej syn również nie dokłada się do utrzymania domu, gdyż spłaca pożyczki i pozostaje na jej utrzymaniu. Oświadczyła, iż posiada dom o powierzchni 100 m2 i nieruchomość rolną o powierzchni 1,08 ha, innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. Stwierdziła także, iż ponosi koszty leczenia, które wynoszą nawet 200 złotych oraz spłaca kredyt zaciągnięty na zakup opału i odzieży na zimę w wysokości 240 złotych miesięcznie. Dodatkowo ponosi koszty wody, gazu, telefonu w wysokości ok. 270 złotych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawczynię. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację rodzinną, zdrowotną i majątkową oraz dochody. Skarżąca z niewielkiej emerytury sama ponosi koszty utrzymania siebie i syna, w związku z tym należało uznać, iż skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Należy podkreślić, iż dochody zarówno jej męża jak i syna nie mogły zostać wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż jej mąż prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Natomiast syn skarżącej swoje dochody w znacznej części przeznacza na spłatę zaciągniętych przez niego zobowiązań i nie partycypuje w kosztach utrzymania. Kwotę 200 złotych, którą skarżąca przeznacza na spłatę kredytu na zakup opału, uznano jako wydatek konieczny, ze względu na cel dla którego kredyt ten został zaciągnięty. W przytoczonych okolicznościach skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.