V SA/Wa 734/10

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. K. C. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2010r. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z dorosłym synem, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 790 złotych oraz wynagrodzenia syna w wysokości 1.300 złotych. Wskazała również, iż mieszka w jednym domu z mężem, jednakże nie prowadzi z min wspólnego gospodarstwa domowego oraz nie otrzymuje od niego żadnych kwot na utrzymanie rodziny. Ponadto wyjaśniła, iż jej syn również nie dokłada się do utrzymania domu, gdyż spłaca pożyczki w wysokości 1000 złotych. Oświadczyła, iż posiada dom o powierzchni 100 m2 i nieruchomość rolną o powierzchni 1,08 ha, innych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada. Stwierdziła także, iż ponosi koszty leczenia, które wynoszą nawet 200 złotych oraz spłaca kredyt zaciągnięty na zakup opału na zimę w wysokości 200 złotych miesięcznie. Do pisma procesowego z 17 kwietnia 2010r. załączyła odcinek swojej emerytury i dowód uiszczanie raty kredytu. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawczynię. Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskująca byłaby zobowiązana składa się w przedmiotowej sprawie wpis od skargi w wysokości 200 złotych. W tutejszym Wydziale V WSA w Warszawie ze skarg K. C. obecnie toczą się 2 postępowania, łączna wysokość wpisów we wszystkich sprawach wynosi 400 złotych. W takim też zakresie rozpoznano powyższy wniosek. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, iż skarżąca z niewielkiej emerytury sama ponosi koszty utrzymania siebie i syna należało uznać, iż skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Należy podkreślić, iż dochody zarówno jej męża jak i syna nie mogły zostać wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż jej mąż prowadzi oddzielne gospodarstwo domowe. Natomiast syn skarżącej swoje dochody w znacznej części przeznacza na spłatę zaciągniętych przez niego zobowiązań i nie partycypuje w kosztach utrzymania. Kwotę 200 złotych, którą skarżąca przeznacza na spłatę kredytu na zakup opału, uznano jako wydatek konieczny, ze względu na cel dla którego kredyt ten został zaciągnięty. W przytoczonych okolicznościach skarżąca nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść kosztów sądowych. Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.