V SA/Wa 735/10
WyrokWSA w Warszawie2010-11-17
Skład orzekający: Ewa Wrzesińska - Jóźków, Irena Jakubiec – Kudiura, Piotr Kraczowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nienależnie pobrana pierwsza rata pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej podlega zwrotowi, jeśli beneficjent nie zrealizował w pełni zobowiązania polegającego na budowie zamkniętego zbiornika na gnojówkę?Ratio decidendi
Pierwsza rata pomocy finansowej podlega zwrotowi, jeśli beneficjent nie zrealizował w terminie przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów UE. W przypadku, gdy wykonany zbiornik na gnojówkę nie spełnia wymogów technicznych dla zbiorników zamkniętych (np. brak szczelnego przykrycia), nie można uznać, że zobowiązanie zostało wykonane, co skutkuje obowiązkiem zwrotu otrzymanej płatności.Stan faktyczny
E. K. otrzymał pomoc finansową na dostosowanie gospodarstwa rolnego do standardów UE, w tym na budowę płyty gnojowej i zamkniętego zbiornika na gnojówkę. Po otrzymaniu pierwszej raty, kontrola wykazała, że zbiornik nie został w pełni zrealizowany zgodnie z wymogami (nie był szczelnie przykryty). Organy administracyjne uchyliły decyzję o przyznaniu pomocy i ustaliły zwrot nienależnie pobranych środków. Skarżący kwestionował prawidłowość tej oceny, twierdząc, że zbiornik spełnia wymogi. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że beneficjent nie dopełnił warunków umowy.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dostosowania gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej Oddala skargę
E. K. w dniu [...] marca 2005r. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. wniosek o pomoc finansową na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Skarżący zobowiązał się do realizacji przedsięwzięć określonych w planie dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej, polegających m.in. na budowie płyty gnojowej o powierzchni [...] m² oraz rozbudowie zamkniętego zbiornika na gnojówkę o pojemności [...] m³.
Decyzją z [...] marca 2006r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. przyznał E. K. wnioskowaną pomoc finansową na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej w łącznej wysokości [...] zł. Pierwsza rata płatności w wysokości [...] zł została przekazana na rachunek bankowy strony.
W dniu [...] października 2006 r. wnioskodawca złożył w Biurze Powiatowym w P. oświadczenie o zrealizowaniu przedsięwzięcia i osiągnięciu przez gospodarstwo żywotności ekonomicznej na poziomie co najmniej 4 EJW, w rozumieniu decyzji Komisji (EWG) nr 85/377 z dnia 7 czerwca 1985 r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz. U. UE L 220 z dnia 17 sierpnia 1985 r., str. 1 ze zm.). Załączono również zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o zakończeniu budowy obiektu budowlanego/robót budowlanych z [...] października 2007r.
W dniu [...] października 2006r. w gospodarstwie beneficjenta odbyła się obowiązkowa wizytacja w ramach kontroli przeprowadzanej po złożeniu oświadczenia przed wypłatą drugiej raty, w trakcie której stwierdzono, że przedsięwzięcia opisane w planie dostosowania, na które producent otrzymał pomoc nie zostały w pełni zrealizowane. Wskazano, iż wybudowano płytę obornikową o powierzchni [...] m² oraz zbiornik na gnojówkę o pojemności [...] m³ usytuowany pod budynkiem inwentarskim.
Z uwagi na negatywny wynik kontroli organ I instancji pismem z [...] października 2006r. zawiadomił wnioskodawcę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie uchylenia decyzji o przyznaniu pomocy finansowej.
Pismem z [...] listopada 2006r. producent poinformował, że siedlisko na którym zlokalizowane jest gospodarstwo posiada zwartą zabudowę w związku z czym, nie miał możliwości zlokalizowania budowli jako odrębnego obiektu i postanowił wykonać zbiornik na gnojówkę pod korytarzem gnojowym w budynku inwentarskim.
Decyzją z [...] stycznia 2008r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. uchylił w całości powyższą decyzję z [...] marca 2006r. o przyznaniu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej z uwagi na fakt, iż producent rolny nie dopełnił warunku, od którego uzależniono płatność, tj. nie zrealizował w całości przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania gospodarstwa do standardów UE.
Rozpoznając odwołanie E. K. od ww. decyzji z [...] stycznia 2008r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. decyzją z [...] maja 2008r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z 17 czerwca 2009r. uchylił decyzje wydane przez organy administracyjne obu instancji, z uwagi na fakt, że wydano je przy zastosowaniu trybu postępowania przewidzianego w art. 162 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, bez wystarczającej podstawy prawnej.
Pismem z [...] października 2009r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. działając z upoważnienia Prezesa ARIMR powiadomił rolnika o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu dostosowania gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej a w dniu [...] listopada 2009r. wydał w tej sprawie decyzję .
W dniu [...] grudnia 2009r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes ARiMR decyzją z [...] stycznia 2010r. utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. Prezes wyjaśnił, że zrealizowany zbiornik na gnojowicę stanowi kanały gnojowe usytuowane w budynku inwentarskim - oborze. Zbiorniki na płynne odchody zwierzęce powinny być w zasadzie zrealizowane na zewnątrz pomieszczeń, o czym świadczą techniczne warunki dotyczące parametrów jakie muszą te obiekty spełniać. Fakt, że dokonano lokalizacji zbiornika wewnątrz budynku, który to zbiornik nie posiada szczelnego przykrycia płytą, nie powoduje zmiany jego kwalifikacji z otwartego na zamknięty. Jak ustalono zbiornik ten nie jest szczelnie przykryty płytą - przykrycie go płytą z otworami zakrytymi kratami żeliwnymi nie spełnia wymogu szczelności. Z tego względu, co podkreślił organ odwoławczy zbiornik ten nie może być uznany za zamknięty a jego wykonanie za dowodzące dostosowanie gospodarstwa do standardów UE.
Prezes ARiMR podał również, że ustalono, że przedmiotowe kanały mają pojemność wynikającą z pozwolenia na budowę, okoliczność ta ma jednak drugorzędne znaczenie, ponieważ obiekt posadowiony pod oborą nie jest zbiornikiem szczelnym., ponadto podkreślił, że płyta gnojowa została wykonana na działce nr [...], mimo że w planie dostosowania gospodarstwa obydwie budowle miały zostać zlokalizowane na działce nr [...].
Jak podkreślił organ beneficjent nie dotrzymał zobowiązania polegającego na realizacji przedsięwzięcia obejmującego budowę zbiornika zamkniętego w celu dostosowania gospodarstwa rolnego do wymagań UE w zakresie przechowywania nawozów naturalnych, tym samym więc zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 stycznia 2005r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2005 r. Nr 17, poz. 142 ze zm.) - pierwsza rata płatności podlega zwrotowi.
Na powyższą decyzję producent wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której domaga się uchylenia decyzji obu instancji, a ponadto przeprowadzenia dowodu z akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. akt: III SA/Po 354/08 oraz z dokumentacji technicznej dotyczącej zrealizowanego projektu tj. budowy budynku inwentarskiego (obory) wraz ze zbiornikiem na gnojówkę (kanałami gnojowymi) oraz płytą obornikową.
Skarżący podkreślił, że aby zachować wszystkie wymagania i parametry techniczne, projektant zmuszony był znaleźć inny sposób zlokalizowania zbiorników na gnojówkę, niż powszechnie stosowany jako odrębny obiekt. Z tego też powodu zaproponował lokalizację zbiorników bezpośrednio pod korytarzem gnojowym nowo-wybudowanej obory, co umożliwia zbieranie gnojówki ze stanowisk bydła bezpośrednio do zbiorników. Ważnym podkreślenia, jak wskazał autor skargi jest okoliczność, że zbiorniki zostały zaprojektowane jako szczelne, z betonu wylewanego na mokro z dodatkiem uszczelniacza, a dodatkowo zostały zaizolowane powierzchniowo przed agresją gnojówki. Skarżący podkreślił, że w piśmie z [...] lutego 2008 r. (odwołaniu) od decyzji w sprawie uchylenia decyzji z [...] marca 2006 r. zwracał się do Kierownika Biura Powiatowego w P. o nie wycofywanie pomocy oraz o wyrażenie zgody na zmianę lokalizacji płyty gnojowej z działki ewid. Nr [...] na działkę [...] i zobowiązał się do dostosowania zbiornika na gnojówkę poprzez usunięcie kratek ściekowych, do wykonania otworu włazowego i wykonania wentylacji. Wskazał również, że po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Poznaniu sygn. Akt III SA/Po 354/08 złożył w dniu [...] sierpnia 2009 r. wniosek do ARiMR w P. o wyrażenie zgody na zmianę lokalizacji płyty gnojowej oraz wskazał, że zbiornik na gnojówkę usytuowany pod korytarzem gnojowym w oborze spełnia wymagania dla zbiorników zamkniętych ponieważ usunął kratki, założył wentylację i wykonał otwór wejściowy. Producent podał również, że przed wydaniem decyzji ostatecznej w sprawie zwrócił się pismem z [...] października 2009 r. o przeprowadzenie dodatkowej kontroli gospodarstwa przez inspektora ARiMR oraz zapoznanie się przez upoważnionego pracownika posiadającego uprawnienia budowlane z dokumentacją techniczną dotyczącą wybudowania obory i usytuowania w niej zbiornika na gnojówkę celem ustalenia zgodności wspomnianej inwestycji (zbiornika) z obowiązującymi przepisami. Nie uwzględnienie zgłoszonych wniosków miało wpływ na rozstrzygnięcie.
W odpowiedzi na skargę, Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Prezes ARiMR odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że z opisu technicznego obory stanowiącego część pozwolenia budowlanego wiadomo, że w ramach pozwolenia na budowę obory udzielono również pozwolenia na budowę kanałów gnojowych, zlokalizowanych pod oborą o pow. [...] m³ oraz, że inwestycja taka została zrealizowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę zarzuty skargi za kluczowe zagadnienie przedmiotowej sprawy uznać należało kwestię prawidłowej realizacji przez producenta zobowiązania podjętego we wniosku o dofinansowanie polegającego na budowie płyty gnojowej o pow. [...] m² oraz zbiornika podziemnego zamkniętego o pojemności [...] m³. W toku postępowania administracyjnego oraz sądowego skarżący konsekwentnie prezentował bowiem stanowisko, zgodnie z którym organy administracyjne w sposób nieuprawniony uznały, iż wykonane przez niego przedsięwzięcie nie spełnia nałożonych wymogów. Błędna ocena organów w ww. zakresie, zdaniem skarżącego doprowadziła do naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa. W ocenie Sądu zarzut ten nie jest trafny a organy administracyjne, dokonały prawidłowej wykładni zastosowanych w sprawie przepisów prawa.
Przechodząc do wyjaśnienia podjętego rozstrzygnięcia zauważyć należy, iż ustawa z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) określa zadania oraz właściwość jednostek organizacyjnych i organów, w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji EFOiGR dotyczące m.in. dostosowania gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, określonych przepisami Unii Europejskiej oraz postanowieniami Traktatu Akcesyjnego.
Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 3 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy Rada Ministrów określiła w rozporządzeniu z dnia 18 stycznia 2005 r. "w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich" (Dz. U. z 2005 r. Nr 17, poz. 142 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem DSU", szczegółowe warunki udzielania oraz zwracania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej. Stosownie do § 3 pkt 3 lit. a) tiret pierwsze rozporządzenia płatność jest udzielana producentowi rolnemu, który zobowiąże się do realizacji przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów UE, w terminie określonym w tym planie, w celu dostosowania:
- gospodarstwa rolnego do wymagań w zakresie przechowywania nawozów naturalnych określonych w przepisach o nawozach i nawożeniu oraz w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać programy działań mające na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych
Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia przedsięwzięcie, o którym mowa w § 3 pkt 3 lit. a tiret pierwsze, polega na wyposażeniu gospodarstwa rolnego w płytę gnojową lub zbiornik na gnojowicę lub gnojówkę lub na rozbudowie płyty gnojowej. Rozporządzenie w § 9 ust. 1 stanowi, iż płatność wypłaca się w dwóch równych ratach. Stosownie do § 9 ust. 3 pkt 1 drugą ratę płatności wypłaca się jeżeli producent rolny zrealizował w terminie przedsięwzięcie określone w planie dostosowania oraz nie później niż w dniu, w którym upłynął termin zakończenia realizacji tego przedsięwzięcia, osiągnął wielkość ekonomiczną gospodarstwa rolnego wynoszącą co najmniej 4 EJW (ESU), w rozumieniu decyzji Komisji (EWG) nr 85/377 z 7 czerwca 1985r. ustanawiającej wspólnotową typologię gospodarstw rolnych oraz złożył kierownikowi biura powiatowego Agencji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania producenta rolnego, nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin zakończenia realizacji przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania, na formularzu udostępnionym przez Agencję, oświadczenie o zakończeniu realizacji tego przedsięwzięcia oraz o tym, że wielkość ekonomiczna gospodarstwa rolnego wynosi co najmniej 4 EJW (ESU).
Należy wskazać że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z [...] marca 2006r. o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów UE zawierała wyraźnie sformułowany warunek, że kwota przyznanej płatności na poszczególne przedsięwzięcia będzie wypłacona na dostosowanie gospodarstwa rolnego do wymagań w zakresie przechowywania nawozów naturalnych, z zastrzeżeniem, że pierwsza rata płatności zostanie wypłacona w terminie 60 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. Zaś druga rata płatności zostanie wypłacona w terminie 60 dni od dnia złożenia oświadczenia o zakończeniu realizacji przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania. Skutkiem niezrealizowania przedsięwzięcia, zgodnie z warunkami przyjętej pomocy nie jest wyłącznie nie otrzymanie drugiej raty, ale również obowiązek zwrotu pierwszej raty płatności, o czym stanowi § 10 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym pierwsza rata płatności podlega zwrotowi, jeżeli producent rolny nie zrealizował w terminie przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania lub nie złożył w terminie oświadczenia, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 lit. b. Okoliczności związane ze sposobem realizacji przyznanej pomocy oraz ewentualnego jej zwrotu były znane producentowi a pouczenie w tym zakresie zawarto we wspomnianej decyzji z 13 marca 2006 r. Zgodnie z § 6 ust.2 lit.a w przypadku przedsięwzięć określonych w § 3 pkt 3 lit. a tiret pierwsze termin wykonania przedsięwzięcia określony był do 31 grudnia 2007r – najpóźniej do 31 lipca 2008r. (ust. 3 § 6 rozp.). Oświadczenie o wykonaniu przedsięwzięcia producent złożył [...] października 2007r.
Jak wynika z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w sprawie, do momentu złożenia oświadczenia o zakończeniu realizacji planowanej inwestycji jak również w chwili przeprowadzonej następnie kontroli organu administracyjnego skarżący nie zrealizował zadeklarowanego przedsięwzięcia zgodnie z warunkami zobowiązania. Niespornym jest bowiem, iż w dniu [...] października 2007r. pracownicy Biura Kontroli ARiMR stwierdzili wykonanie płyty obornikowej o powierzchni [...] m² oraz zbiornika na gnojówkę o pojemności [...] m³ ([...] m³ wg oświadczenia producenta) usytuowanego pod budynkiem inwentarskim. Kontrolerzy w pisemnym wyjaśnieniu zwrócili uwagę na niemożność dokonania pomiaru zbiornika i na błędną pojemność zbiornika znajdującą się w dokumentacji technicznej. Pojemność zbiornika na gnojówkę została ostatecznie wyjaśniona przy pomocy stosownych dokumentów w związku z czym Prezes ARiMR uznał, że jest ona zgodna z planem dostosowania gospodarstwa (oświadczenie projektanta a zarazem kierownika budowy z [...] XI 2007 r. 49 akt adm. i poprawiona dokumentacja techniczna w tym zakresie k. 39 akt adm), która wpłynęła do organu [...] X 2007 r.
Ze wspomnianego opisu technicznego dotyczącego kanału gnojowego wykonanego pod gankami gnojowymi w oborze wynika, że w przykryciu każdego kanału miały być pozostawione po 3 otwory 50x50 cm, które były zakryte kratami żeliwnymi. Taki stan rzeczy wynikał z dokumentacji i opisany został podczas drugiej kontroli w dniu [...].I.2008 r. czemu skarżący nie przeczył. Należy nadmienić, że w toku tej kontroli podczas pomiaru taśmą metryczna ustalono, że w istocie zbiornik składa się z dwóch zbiorników połączonych ze sobą bezpośrednio, które mają pojemność [...] m³, co producent potwierdził swoim podpisem.
Skarżący wnioskował tymczasem o przyznanie pomocy na wyposażenie gospodarstwa w płytę gnojową o powierzchni [...] m² oraz zbiornik podziemny (zagłębiony) zamknięty na gnojówkę o pojemności [...] m³. Nie ulega wątpliwości, iż skarżący nawet do czasu kontroli nie przygotował właściwie zbiornika na gnojówkę, ponieważ przyjmując, że przepisy dopuszczają wykonanie zbiorników również w pomieszczeniach zamkniętych a nie tylko na zewnątrz pomieszczeń, należy uznać, że zbiornik ten nie spełnia wymogów technicznych w zakresie przechowywania nawozów naturalnych określonych w przepisach o nawozach i nawożeniu, a tym samym producent nie dostosował swojego gospodarstwa do standardu określonego w planie dostosowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 18 ust. 2 ustawy z 26 lipca 2000 r. o nawozach i nawożeniu ( Dz.U. 00.89.991 z póżn. zm.) nawóz naturalny w postaci płynnej należy przechowywać wyłącznie w szczelnych zbiornikach o pojemności umożliwiającej gromadzenie co najmniej 4-miesięcznej produkcji tego nawozu. Zgodnie natomiast z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U. 2009.07.23) zbiorniki na płynne odchody zwierzęce powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne, zbiorniki zamknięte powinny być szczelnie przykryte oraz zaopatrzone w otwór wentylacyjny i zamykany otwór wejściowy. Sam skarżący przyznaje w skardze, że jego zbiornik został wyposażony w szczelną płytę , otwór wejściowy i wentylację dopiero w 2009 r., co chciał wykazać składając na tę okoliczność pismo z [...] sierpnia 2009 r. i składając wnioski dowodowe dotyczące ponownej kontroli i zapoznania się z dokumentacją techniczną w piśmie z [...] października 2009 r. Należy uznać, że jeśli chodzi o dokumentację techniczną to w zakresie w jakim było to potrzebne do rozpoznania sprawy znajdowała się ona w aktach, zaś jeśli chodzi o kontrole gospodarstwa w zakresie wykonania inwestycji przeprowadzono ich dwie. Stan faktyczny sprawy nie był sporny, stan zbiornika na gnojówkę był znany i wynikał zarówno z dokumentacji jak i ustaleń kontroli. Spór dotyczył jedynie zagadnienia czy zbiornik wykonany przez producenta w gospodarstwie można uznać za zamknięty. Należy przyjąć zatem, że jakkolwiek organ powinien odnieść się do przedstawionego wniosku dowodowego czego nie uczynił, to brak przeprowadzenia wnioskowanych dowodów wbrew stanowisku skarżącego w ocenie Sądu, nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że lokalizacja zbiornika na gnojówkę w oborze, była uwarunkowana brakiem możliwości zabudowy siedliska, należy stwierdzić, że złożenie określonego planu dostosowania gospodarstwa do standardów UE i określenie lokalizacji inwestycji w postaci płyty gnojowej i zbiornika na gnojówkę na działce nr ew. [...] dowodzi, że było to możliwe, lecz straciło najpewniej taki walor w sytuacji konieczności wybudowania nowej obory. Należy przypomnieć, że złożony przez producenta wniosek wraz z planem dostosowania gospodarstwa rolnego został zweryfikowany pod kątem kompletności oraz pod kątem zgodności z komputerową bazą danych działek ewidencyjnych. Została także przeprowadzona kontrola administracyjna, która nie ujawniała błędów we wniosku, zatem uzasadnia to twierdzenie, że wykonanie przedmiotowych zbiorników na działce należącej do producenta było pierwotnie wykonalne i zgodne z wymogami ustawowymi. Nie ma to jednak decydującego znaczenia w sprawie skoro zbiornik znajduje się w oborze posadowionej na działce [...] i skoro w ocenie Sądu nie jest to sprzeczne z przepisami. Problemem jest jedynie to, że zbiornik w dacie zakończenia inwestycji a nawet w dacie kontroli nie mógł być uznany za zamknięty.
Brak szczelnego przykrycia płytą wyłącza zbiornik z kategorii zbiorników zamkniętych i jest kwalifikowany jako zbiornik otwarty.
Skarżący, składając oświadczenie w dniu [...] października 2007r. o zrealizowaniu przedsięwzięcia, jego zdaniem zgodnego z planem dostosowania, w sposób nie pozostawiający wątpliwości zakończył wykonanie zamierzeń do których się zobligował. Wskazać tutaj także należy, że użyte w oświadczeniu składanym przez beneficjentów przedmiotowych programów sformułowanie: "oświadczam, że w dniu w którym upłynął termin zakończenia realizacji przedsięwzięcia (...)" w sposób klarowny i nie budzący żadnych wątpliwości potwierdza zakończenie inwestycji.
Ponadto istotnym jest również, jak wynika z § 9 ust. 3 rozporządzenia, że termin wypłaty drugiej raty przyznanego dofinansowania wynosi 60 dni od dnia złożenia przedmiotowego oświadczenia. Oczywistym jest zatem, iż warunki wynikające z planu dofinansowania winny być zrealizowane w stopniu, do którego zobowiązał się beneficjent.
Mając na uwadze powyższe twierdzenia, brak wykonania planowanego przedsięwzięcia w kształcie do którego zobowiązał się skarżący spowodowało ziszczenie się przesłanki z § 10 ust. 1 rozporządzenia DSU z 18 stycznia 2005r. skutkującej żądaniem zwrotu otrzymanej płatności wraz z odsetkami.
Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm. ) to Prezes ARiMR ustala w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków:
1) pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;
2) krajowych, przeznaczonych na:
a) współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,
b) finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.
Natomiast wypłacone nienależnie skarżącemu środki finansowe z tytułu dostosowania gospodarstwa rolnego do standardów Unii Europejskiej pochodzą ze środków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy.
Prezes ARiMR słusznie więc, po zakończeniu postępowania w sprawie zasadności przyznania płatności z tytułu pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej, utrzymał w dniu [...] stycznia 2010r. decyzję organu I instancji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności. Tym samym w świetle powyższych przepisów oraz okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy obowiązek zwrotu przez skarżącego nienależnie pobranych płatności nie budzi wątpliwości. Na koniec należy dodać, że Sąd zapoznał się z dokumentacją techniczną złożoną do sprawy, która w odniesieniu do jej przedmiotu czyli zbiornika na gnojówkę odpowiadała tej złożonej uprzednio. Ponadto Sąd nie uznał za celowe przeprowadzenie z dowodu akt WSA w Poznaniu sygn. II SA/Po 354/08 ponieważ niezbędne dokumenty w postaci decyzji, które były przedmiotem badania tego Sądu znajdują się w aktach administracyjnych, w których znajduje się również wyrok tego Sądu.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło