V SA/Wa 737/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miejskiej P. – Zespołu Szkół [...] w P. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych p o s t a n a w i a: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż zwrot wskazanych w niej środków może jej uniemożliwić realizację zadań statutowych w tym wypłatę wynagrodzeń dla pracowników. Skarżąca podkreśliła, iż jest jednostką budżetową samorządu terytorialnego i ma ograniczoną swobodę w dysponowaniu środkami pieniężnymi. W ramach przyznanych środków na rok 2014 nie posiada zabezpieczenia finansowego na podstawowe wydatki, tj. energię elektryczną, czy ogrzewanie. Ponadto na dzień 31 grudnia 2013 r. skarżąca posiada zobowiązania w wysokości 910.896,11 zł, z czego 287.495,35 zł to zobowiązania wymagalne. Skarżąca wskazała następnie, że jej plan finansowy na rok 2014 został ustalony przez organ prowadzący na kwotę 4.320.062,00 zł, z czego 3.923.492,00 zł to środki na wynagrodzenia i pochodne oraz 396.570,00 zł na pozostałe wydatki związane z działalnością statutową skarżącej. Uwzględniając zatem konieczność uregulowania zobowiązań z rok 2013 w wysokości 910.896,11 zł skarżącej pozostaną do dyspozycji środki w kwocie 3.409.165,89 zł, które nie są wystarczające nawet na zabezpieczenie wypłaty wynagrodzeń i pochodnych. Na potwierdzenie powyższej argumentacji skarżąca przedstawiła roczne sprawozdanie z wydatków za rok 2013 oraz plany finansowe na rok 2014. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma jednak charakter wyjątkowy, stanowiąc odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której samo wniesienie skargi i odpowiednio skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności, uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji, której wniosek o wstrzymanie dotyczy. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję zobowiązującą skarżącą do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich wykorzystanych z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. – o finansach publicznych w kwocie 42.222,87 zł wraz z odsetkami. Zdaniem Sądu, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Mając na uwadze przedstawione przez skarżącą we wniosku informacje o jej stanie finansowym, a także wysokość kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu, Sąd stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby realne pogorszenie kondycji finansowej skarżącej i zachwianie stabilności prowadzonej przez nią działalności. Skarżąca jest pracodawcą na lokalnym rynku pracy i konieczność zapłaty określonej zaskarżoną decyzją kwoty mogłaby spowodować trudne do odwrócenia skutki dla samej skarżącej, ale także dla zatrudnionych przez nią pracowników. Dokonując tej oceny Sąd wziął pod uwagę dane wynikające z dokumentów przedłożonych prze stronę. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy, 2006 r., nr 14, s. 677). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.