V SA/Wa 738/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 23 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 września 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 738/14 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa [... ]-[...]-[...] [...] Sp. z o.o. w W. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 738/14 2. przywrócić termin do wniesienia skargi Postanowieniem z 2 września 2014 r. sygn.. akt V SA/Wa 738/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Przedsiębiorstwu [...]-[...]-[...]-[...] Sp. z o.o. w W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Nie przedstawił stosownej dokumentacji potwierdzającej jego pobyt w Areszcie Śledczym oraz nie wskazał dokładnie okresu w jakim tam przebywał. Pismem z 22 września 2014 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie, wskazując iż nie kwestionuje uchybienia terminu tylko to, że sąd nie rozważył należycie powodów dla których skarga nie została złożona w terminie. Składają się na to: wielość postepowań skarbowych, postępowanie karne prowadzone przez Prokuraturę Apelacyjną w G., zakończone skierowaniem aktu oskarżenia. Skarżący wyjaśnił, iż wielość sytuacji procesowych spowodowała niezrozumienie pouczenia co do terminu złożenia skargi na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarżący wskazał, iż w areszcie przebywał w okresie od 30 lipca 2012 r. do 7 maja 2013 r. Wówczas wystąpiły u niego trudności w koncentracji i rozumieniu wszystkich zawiłości jakie wiązały się z prowadzonymi sprawami. Efektem tego było osłabienie jego funkcji życiowych. W czasie zatrzymania musiał być hospitalizowany, na dowód czego przedstawia kartę informacyjna ZOZ Aresztu Śledczego w G.. Ponadto stan psychiczny w jakim Skarżący jest przez cały czas znajduje potwierdzenie w dokumentacji medycznej prowadzonej przez Centrum Zdrowia Psychicznego w W. oraz opinii psychologicznej. Dokumentację tę Skarżący załączył do zażalenia. Skarżący podkreślił, iż jego stan psychiczny w istotny sposób determinuje jego postępowanie. Tym bardziej, że pozostaje w związku z jego perspektywą życiową a praktycznie przekreśla wszystkie dokonania w wymiarze materialnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Artykuł 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ustawy p.p.s.a., stanowi, że jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zdaniem Sądu po ponownej analizie akt sprawy należało uznać, że zażalenie jest uzasadnione. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżący spełnił warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 ustawy p.p.s.a., natomiast okoliczności wskazane w zażaleniu oraz złożona dokumentacja medyczna uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym uzasadniają jego przywrócenie. Sąd wskazuje, iż okoliczności dotyczące stanu zdrowia Skarżącego i jego zaburzenia psychiczne oraz związane z tym funkcjonowanie w życiu codziennym są niezawinione przez Skarżącego, a to uniemożliwia obciążenie go negatywnymi skutkami niezrozumienia pouczenia i niezłożenia skargi w terminie. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 195 § 2 art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.