V SA/Wa 742/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu należności do budżetu państwa postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W dniu 25 lutego 2014 r. [...], dalej "Skarżący" zaskarżył decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności do budżetu państwa w kwocie 228.999,69 zł wraz z odsetkami. Pismem z 25 lutego 2014 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2013 r. W uzasadnieniu wskazano, iż realizacja przez miasto postanowień zaskarżonej decyzji doprowadzi do konieczności przekazania znacznych środków finansowych, których miasto nie ma zabezpieczonych w budżecie na 2014 rok, co może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Obowiązek zwrotu ww. kwoty będzie oznaczał konieczność dokonania zmian w budżecie i obcięcia zaplanowanych zadań. Ponadto ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie koniecznością ponowienia procedury dotyczącej zwrotu na rzecz miasta przedmiotowej kwoty przez Wojewodę. Dodatkowo wykonanie zakażonej decyzji i przekazanie środków Wojewodzie spowoduje, że zaległości za lata 2007-2008 z tytułu podatku od nieruchomości ulegną przedawnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Wyjaśnić przy tym należy, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine ustawy p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Jednocześnie wskazać należy, iż Sąd w postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bada kwestii zasadności skargi. Wniosek [...] zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku Skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżący argumentował, że zwrot dochodów budżetowych określonych w decyzji organu jest niemożliwy z uwagi na brak środków w budżecie na rok 2014 i konieczność wprowadzenia ewentualnych zmian w tym zakresie do budżetu. Spowodowałoby to jednak zahamowanie rozpoczętych inwestycji poprzez ograniczenie środków na realizację tych zadań, a tym samym powstanie nieodwracalnych skutków lub też trudnych do odwrócenia następstw. Wskazać należy, że swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi miasta na prawach powiatu – jako jednostki samorządu terytorialnego działającego na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa - jest znacznie ograniczona i odmienna, niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej. W przypadku jednostek samorządu terytorialnego wykonywanie budżetu związane jest ściśle z realizowaniem zadań własnych, jak i zleconych na podstawie poszczególnych ustaw. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku odnoszące się do ewentualnych przyszłych sytuacji mogą dotyczyć wprost skarżącego i mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji organu z dnia [...] stycznia 2014 r. Mając na uwadze powyższe oraz argumenty przedstawione przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, w ocenie Sądu, wnioskodawca uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla budżetu miasta w przypadku wyegzekwowania przez organ kwoty przypadającej do zwrotu. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego celem zwrotu przez skarżącego do budżetu państwa należności w wysokości 228.999,69 zł wraz z odsetkami od tej kwoty może spowodować trudną sytuację materialną i brak wolnych środków w budżecie, a ponadto może skutkować nieodwracalnymi konsekwencjami, których w większości miasto nie będzie mogło odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. Przytoczone okoliczności w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają obawę wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zatem zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.