V SA/Wa 744/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się Oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2009 r. obywatel E. M.S. wystąpił do Wojewody [...] o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się. W uzasadnieniu oświadczył, że przebywa w Polsce od 1998 r., a w 2003 r. ożenił się z obywatelką polską, z tego małżeństwa ma [...] dzieci. Oboje z żoną pracują, zezwolenie na osiedlenie ustabilizowałoby jego sytuację. Decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.64 ust.1 pkt 2 i art. 71 b ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006 r. nr 234, poz. 1694 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) odmówił M.S. zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że cudzoziemiec ubiega się o zezwolenie na osiedlenie się, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Przepis ten zezwala na udzielenie takiego zezwolenia, jeżeli cudzoziemiec pozostaje w związku małżeńskim z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium RP co najmniej dwa lata na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony. Organ nie kwestionował spełnienia przez cudzoziemca pierwszej przesłanki, wskazał jednak, że w okresie dwóch lat poprzedzających bezpośrednio złożenie wniosku cudzoziemiec przebywał na terytorium Polski na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony zaledwie 4 miesiące i 7 dni. Wobec niespełnienia przesłanek z art. 64 ust. 1 pkt 2, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 cudzoziemcowi należało odmówić zezwolenia na osiedlenie się. Rozpatrując odwołanie wniesione na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., o nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, a jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 66 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia podzielił w całości ustalenia i wnioski zawarte w decyzji Wojewody [...]. Dodał, że decyzja o odmowie udzielenia przedmiotowego zezwolenia na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 nie jest decyzją o charakterze uznaniowym. Decyzja taka jest wydawana na podstawie ściśle sprecyzowanego przepisu prawa i organ orzekający nie ma możliwości – bez naruszenia tego prawa – wydania decyzji pozytywnej w przedmiotowej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący M.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. wydanej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, zarzucając jej naruszenie przepisów ustawy o cudzoziemcach oraz "dyskryminowanie przez stosowne decyzje administracyjne" skarżącego. W ocenie cudzoziemca spełnił on obie przesłanki do udzielenia zezwolenia na osiedlenie się z powodu małżeństwa z obywatelką Polski oraz co najmniej dwuletniego pobytu na czas oznaczony. W skardze podniósł również, że urzędy orzekającego w jego sprawie rażąco naruszyły interes jego rodziny udzielając mu zezwolenia na zamieszkanie tylko na okres dwóch lat, zamiast co najmniej 1 roku, lub 2 lat. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a., w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że stan prawny w sprawie przedstawia się następująco: Zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r., nr 234. poz. 1694) dalej: ustawa o cudzoziemcach zezwolenia na osiedlenie udziela się cudzoziemcowi, jeżeli pozostaje w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Nie było kwestionowane przez organ, iż cudzoziemiec spełnia pierwszą przesłankę, albowiem pozostaje w związku małżeńskim z obywatelką polską – K.S. od [...].10.2003r., małżonkowie mają [...] dzieci. Zostało natomiast stwierdzone przez organy administracji, iż cudzoziemiec nie spełnia przesłanki 2 – letniego nieprzerwanego pobytu w Polsce bezpośrednio przed złożeniem wniosku na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony. Objęto badaniem okres dwóch lat poprzedzających dzień złożenia wniosku ( 6.08.2009r.) tj. od dnia 06.08.2007r. do 06.08.2009r. i ustalono, że: Decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. Cudzoziemiec uzyskał zgodę na pobyt tolerowany na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP ( Dz.U. z 2005 nr 94 poz. 788) z dniem 1 października 2005r. decyzje w sprawie udzielenia zgody na pobyt tolerowany stały się zezwoleniami na czas oznaczony na okres 2 lat, w związku z czym przyjęto, że cudzoziemiec legitymował się zezwoleniem na zamieszkanie na czas oznaczony, ważnym do dnia 1 października 2007r. W dniu 20 sierpnia 2007 r. M.S. wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP; na czas toczącego się postępowania otrzymał wizy proceduralne, ważne od 2 października 2007r. do 15 stycznia 2008r. W dniu 28.11.2007 r. postępowanie to zostało umorzone na wniosek strony. W dniu 14.12.2007 r. cudzoziemiec wystąpił z kolejnym wnioskiem o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się na terytorium RP i ponownie otrzymał wizy proceduralne na czas toczącego się postępowania ważne od 16 stycznia 2008r.do 30 lipca 2008r. Z uwagi na niespełnienie warunku nieprzerwanego pobytu na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, przez okres co najmniej 2 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].07.2008r. odmówił cudzoziemcowi udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...].10.2008r. utrzymał w mocy tę decyzję, zaskarżoną odwołaniem przez cudzoziemca. W dniu 24 września 2008r. przebywając na wizie proceduralnej w związku z toczącym się postępowaniem odwoławczym M.S. wystąpił z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP i 30 marca 2009r. uzyskał to zezwolenie, z terminem ważności do 29 września 2009r. Zatem z przeprowadzonej analizy wynika, że w badanym okresie czas nieprzerwanego pobytu cudzoziemca na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, wynosił 4 miesiące i 7 dni ( od 30 marca 2009r. do 6 sierpnia 2009r). Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy. To sformułowanie - " cudzoziemcowi odmawia się" - wskazuje, że ustawa nie pozostawia decyzji do swobodnego uznania organu administracji, lecz decyzja w przypadku niespełnienia przez cudzoziemca warunków ustawowych jest decyzją związaną. Dlatego też organ odmawiając udzielenia wnioskowanego zezwolenia cudzoziemcowi nie dopuścił się zarzucanego w skardze naruszenia prawa materialnego. Nie można również podzielić pozostałych zarzutów skargi, w szczególności dotyczących naruszenia przez Szefa Urzędu ustawy o cudzoziemcach poprzez udzielenie wnioskodawcy zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony tylko na okres 6 miesięcy, gdyż decyzja w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony nie jest przedmiotem kontroli sądu w niniejszym postępowaniu. Tamta decyzja wydana w innej sprawie administracyjnej podlega kontroli instancyjnej, a następnie może być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego. Uwagi te dotyczą również postępowania toczącego się z wniosku cudzoziemca z 20 sierpnia 2007 r. o zezwolenie na osiedlenie się, zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] listopada 2007 r. o umorzeniu postępowania. Z tych wszystkich przyczyn uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewody [...] są zgodne z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił.