V SA/Wa 746/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie z dnia [...] stycznia 2009 r. w sprawie ze skargi Z. P. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), doprecyzowanym następnie pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. Skarżący Z. P. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Ustosunkowując się do informacji o prawidłowym trybie zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, Skarżący pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na zaskarżone rozstrzygnięcie. Uzasadniając wniosek wskazał, iż podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi stanowi błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrążający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu należy, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., uprzednio wezwać na piśmie właściwy organ – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega pismo z [...] stycznia 2009 r. To właśnie pismo stanowi bowiem akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tymczasem w niniejszej sprawie organ w piśmie z dnia [...] marca 2009 r., będącym odpowiedzią organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawarł błędne pouczenie o przysługującej stronie skardze do sądu administracyjnego, podczas gdy, skarga przysługuje na pismo z dnia [...] stycznia 2009 r., które takiego pouczenia nie zawierało. Powyżej wskazane okoliczności uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu zakreślonego terminu W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., mając na uwadze zastosowanie się Skarżącego do treści art. 87 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.