V SA/Wa 749/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia odrzucić skargę Pismem z 19 kwietnia 2018 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2018 r. zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej 20 marca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach adm.), natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym 20 kwietnia 2018 r. (koperta wraz ze stemplem pocztowym – k 9 akt sądowych), czyli po upływie omówionego terminu, który upłynął 19 kwietnia 2018 r. W związku z tym zarządzeniem z 7 czerwca 2018 r. zwrócono się do strony skarżącej o wyjaśnienie przyczyn uchybienia 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni pod rygorem skutków procesowych. W odpowiedzi skarżący wskazał, iż przekroczenie terminu do wniesienia skargi było spowodowane dużą ilością pracy w gospodarstwie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności, nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Twierdzenia o dużej ilości pracy w gospodarstwie są bardzo ogólne i nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.