V SA/Wa 75/09

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej krajowej postanawia: przyznać A. T. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych W dniu 29 listopada 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) A. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy wydania wizy pobytowej krajowej W piśmie zawierającym skargę skarżący zawarł jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku złożonego na urzędowym formularzu PPF oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że jest cudzoziemcem nieposiadającym żadnego majątku, pieniędzy oraz przedmiotów wartościowych. Pozostaje na wyłącznym utrzymaniu J. S., u której jednocześnie przebywa. Wymieniona utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 600 zł oraz renty wypłacanej synowi, posiadającemu I grupę inwalidzką, w kwocie 1120 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W świetle art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Składający w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy objął swoim żądaniem zwolnienie od kosztów sądowych, w związku z czym ocena zasadności przyznania praw pomocy (w części) oparta być musi na rozważeniu sytuacji majątkowej skarżącego pod kątem spełnienia przez niego przedstawionej wyżej przesłanki, tj. możliwości poniesienia, bez uszczerbku koniecznego utrzymania, kosztów postępowania sądowego prowadzonego ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2008 r. Zasadniczą okolicznością, która zaważyła na ocenie zasadności wniosku jest ustalony brak jakiegokolwiek źródła dochodu, dzięki któremu skarżący, będąc cudzoziemcem, mógłby opłacić wymagane koszty postępowania. Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani jakichkolwiek innych przedmiotów wartościowych. Zadeklarowane w formularzu PPF środki finansowe (świadczenie emerytalne i rentowe J. S. i M. S.) są dochodami osoby wspomagającej skarżącego, niepozostającej z nim jednak w żadnej prawnej relacji, która obejmowałaby obowiązek finansowania kosztów ponoszonych przez wspomaganego. Wobec tego faktu w żadnym razie nie można przyjąć, że opłaty sądowe, w tym w szczególności wymagany na obecnym etapie sprawy wpis od skargi (kwota 300 zł), mogłyby zostać uiszczone ze środków pozostających w dyspozycji J. S. Skarżący nie posiada wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania, co stanowi o wykazaniu podstaw do przyznania mu żądanej formy prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.