V SA/Wa 75/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. oraz G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w O. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę B.G., 2. odrzucić skargę G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW) odmówił stwierdzenia nieważności, z wniosku B.G., postanowienia Prezesa ARiMR nr [...] z [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Od powyższego postanowienia wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyli G. Sp. z o.o. oraz B.G. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] skierowanym do B.G, MRiRW utrzymał w mocy ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], skierowanym do G. Sp. z o.o. MRiRW umorzył postępowanie z wniosku G. Sp. z o.o. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej w I instancji ww. postanowieniem z [...] lipca 2013 r. Pismem z 14 września 2013 r. B.G. oraz G. Sp. z o.o. w O. wnieśli, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2014 r. wezwano G. Sp. z o.o. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wykazanie umocowania osoby podpisującej skargę w imieniu G. Sp. z o.o. do reprezentacji tej spółki (tj. nadesłanie w terminie 7 dni odpisu z KRS). Pismem z dnia 21 stycznia 2014 r. G. Sp. z o.o. cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Odnosząc się do pkt 1 sentencji postanowienia wskazać należy, iż skarga B.G. na rozstrzygnięcie odnoszące się wyłącznie do G. Sp. z o.o. jest niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w myśl art. 32 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) – dalej: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Art. 50 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. W ocenie Sądu istotne jest zatem ustalenie istnienia po stronie skarżących interesu prawnego tj. przymiotu strony uprawniającego do wniesienia skargi. W tym kontekście Sąd zauważa, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga B. G. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...].08.2013 r. nr [...] w istocie dotyczyła postępowania w sprawie G. Sp. z o.o. w O. Z uwagi na to, iż powyższe postanowienie z 27 sierpnia 2013 r. wydane zostało w stosunku do G. Sp. z o.o. w O. podnieść należy, iż stroną postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie są te same osoby, które brały udział w postępowaniu zakończonym ostatecznym postanowieniem z 27 sierpnia 2013 r., którym zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi. Tym samym w sprawie nie może być zastosowany, w stosunku do B.G. art. 50 § 1 p.p.s.a., który uprawniałby ją do wniesienia skargi. Odnosząc się natomiast do pkt 2 sentencji niniejszego postanowienia wyjaśnić należy, iż wezwanie G. Sp. z o.o. do usunięcia braków formalnych skargi doręczone zostało w dniu 20 stycznia 2014 r., jednakże do dnia dzisiejszego braki skargi nie zostały usunięte. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, przy czym jak wskazano w art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonych terminie braków formalnych skargi. Ponieważ brak formalny skargi nie został usunięty w zakreślonym terminie, dlatego też Sąd nie ma możliwości uwzględnienia cofnięcia skargi wobec G. Sp. z o.o., która de facto nie została skutecznie wniesiona. Uiszczony wpis sądowy zwrócony zostanie niezwłocznie po uprawomocnieniu niniejszego postanowienia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 5 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.