V SA/Wa 753/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. [...] zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona decyzja opiewa na zobowiązanie podatkowe w wysokości 773,00 zł, a organ wydał już kilkadziesiąt tożsamych decyzji. Ponadto wobec skarżącego toczy się jeszcze kilkadziesiąt innych postępowań w przedmiocie podatku akcyzowego. Wszystkie sprawy są przedmiotowo tożsame i w przypadku wykonania decyzji, z uwagi na łączną wysokość określonych zobowiązań podatkowych w akcyzie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. skarżący uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że nie posiada środków pozwalających na jednorazową spłatę zobowiązań podatkowych powstałych w wyniku decyzji już wydanych oraz tych, które zostaną wydane w wyniku toczących się postępowań. Łączna kwota tych zobowiązań wyniesie ponad 800 tys. zł i obowiązek jej spłaty wiązałby się z koniecznością sprzedaży nieruchomości lub mienia służącego do prowadzenia działalności gospodarczej, co dla skarżącego miałoby nieodwracalne negatywne skutki. Następnie wskazał, że podpisał umowę z Urzędem Pracy na stworzenie miejsc pracy. Konieczność likwidacji działalności uniemożliwi mu wywiązanie się z tych zobowiązań. Skarżący podniósł również, że konieczność natychmiastowej spłaty należności zdezorganizuje nie tylko prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, ale także życie prywatne poprzez uniemożliwienie spłaty kredytu zaciągniętego na budowę domu (1020 zł miesięcznie). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W rozpatrywanej sprawie wniosek dotyczy decyzji, którą organ określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w wysokości 733,00 zł. W ocenie Sądu argumenty skarżącego uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadnie w tym względzie skarżący zwrócił uwagę, iż wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji działalności gospodarczej, a przez to utraty możliwości utrzymania. W ocenie Sądu, obowiązek natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji wobec konieczności wykonania również innych decyzji podatkowych może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem podzielić obawy skarżącego, że skoro prowadzi on działalność gospodarczą i uzyskuje z niej średnio około 4000 zł miesięcznie, to wykonanie zaskarżonej decyzji oraz innych decyzji wydanych wobec skarżącego w analogicznym przedmiocie, z których wynikają należności w łącznej kwocie około 800 tys. zł, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może wywołać skutki, których nie można będzie odwrócić w przyszłości. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.